Mahabharata 5.105.14
अहं तु विबुधश्रेष्ठं देवं त्रिभुवनेश्वरम्विष्णुं गच्छाम्यहं कृष्णं गतिं गतिमतां वरम्
ahaṃ tu vibudhaśreṣṭhaṃ devaṃ tribhuvaneśvaramviṣṇuṃ gacchāmyahaṃ kṛṣṇaṃ gatiṃ gatimatāṃ varam
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book