Parva.Adhyaya 5.110

गालव उवाच · gālava uvāca

गरुत्मन्भुजगेन्द्रारे सुपर्ण विनतात्मजनय मां तार्क्ष्य पूर्वेण यत्र धर्मस्य चक्षुषी

garutmanbhujagendrāre suparṇa vinatātmajanaya māṃ tārkṣya pūrveṇa yatra dharmasya cakṣuṣī

पूर्वमेतां दिशं गच्छ या पूर्वं परिकीर्तितादैवतानां हि सांनिध्यमत्र कीर्तितवानसि

pūrvametāṃ diśaṃ gaccha yā pūrvaṃ parikīrtitādaivatānāṃ hi sāṃnidhyamatra kīrtitavānasi

अत्र सत्यं च धर्मश्च त्वया सम्यक्प्रकीर्तितःइच्छेयं तु समागन्तुं समस्तैर्दैवतैरहम्भूयश्च तान्सुरान्द्रष्टुमिच्छेयमरुणानुज

atra satyaṃ ca dharmaśca tvayā samyakprakīrtitaḥiccheyaṃ tu samāgantuṃ samastairdaivatairahambhūyaśca tānsurāndraṣṭumiccheyamaruṇānuja

नारद उवाच · nārada uvāca

तमाह विनतासूनुरारोहस्वेति वै द्विजम्आरुरोहाथ स मुनिर्गरुडं गालवस्तदा

tamāha vinatāsūnurārohasveti vai dvijamārurohātha sa munirgaruḍaṃ gālavastadā

गालव उवाच · gālava uvāca

क्रममाणस्य ते रूपं दृश्यते पन्नगाशनभास्करस्येव पूर्वाह्णे सहस्रांशोर्विवस्वतः

kramamāṇasya te rūpaṃ dṛśyate pannagāśanabhāskarasyeva pūrvāhṇe sahasrāṃśorvivasvataḥ

पक्षवातप्रणुन्नानां वृक्षाणामनुगामिनाम्प्रस्थितानामिव समं पश्यामीह गतिं खग

pakṣavātapraṇunnānāṃ vṛkṣāṇāmanugāmināmprasthitānāmiva samaṃ paśyāmīha gatiṃ khaga

ससागरवनामुर्वीं सशैलवनकाननाम्आकर्षन्निव चाभासि पक्षवातेन खेचर

sasāgaravanāmurvīṃ saśailavanakānanāmākarṣanniva cābhāsi pakṣavātena khecara

समीननागनक्रं च खमिवारोप्यते जलम्वायुना चैव महता पक्षवातेन चानिशम्

samīnanāganakraṃ ca khamivāropyate jalamvāyunā caiva mahatā pakṣavātena cāniśam

तुल्यरूपाननान्मत्स्यांस्तिमिमत्स्यांस्तिमिंगिलान्नागांश्च नरवक्त्रांश्च पश्याम्युन्मथितानिव

tulyarūpānanānmatsyāṃstimimatsyāṃstimiṃgilānnāgāṃśca naravaktrāṃśca paśyāmyunmathitāniva

महार्णवस्य च रवैः श्रोत्रे मे बधिरीकृतेन शृणोमि न पश्यामि नात्मनो वेद्मि कारणम्

mahārṇavasya ca ravaiḥ śrotre me badhirīkṛtena śṛṇomi na paśyāmi nātmano vedmi kāraṇam

शनैः साधु भवान्यातु ब्रह्महत्यामनुस्मरन्न दृश्यते रविस्तात न दिशो न च खं खग

śanaiḥ sādhu bhavānyātu brahmahatyāmanusmaranna dṛśyate ravistāta na diśo na ca khaṃ khaga

तम एव तु पश्यामि शरीरं ते न लक्षयेमणीव जात्यौ पश्यामि चक्षुषी तेऽहमण्डज

tama eva tu paśyāmi śarīraṃ te na lakṣayemaṇīva jātyau paśyāmi cakṣuṣī te'hamaṇḍaja

शरीरे तु न पश्यामि तव चैवात्मनश्च हपदे पदे तु पश्यामि सलिलादग्निमुत्थितम्

śarīre tu na paśyāmi tava caivātmanaśca hapade pade tu paśyāmi salilādagnimutthitam

स मे निर्वाप्य सहसा चक्षुषी शाम्यते पुनःतन्निवर्त महान्कालो गच्छतो विनतात्मज

sa me nirvāpya sahasā cakṣuṣī śāmyate punaḥtannivarta mahānkālo gacchato vinatātmaja

न मे प्रयोजनं किंचिद्गमने पन्नगाशनसंनिवर्त महावेग न वेगं विषहामि ते

na me prayojanaṃ kiṃcidgamane pannagāśanasaṃnivarta mahāvega na vegaṃ viṣahāmi te

गुरवे संश्रुतानीह शतान्यष्टौ हि वाजिनाम्एकतःश्यामकर्णानां शुभ्राणां चन्द्रवर्चसाम्

gurave saṃśrutānīha śatānyaṣṭau hi vājināmekataḥśyāmakarṇānāṃ śubhrāṇāṃ candravarcasām

तेषां चैवापवर्गाय मार्गं पश्यामि नाण्डजततोऽयं जीवितत्यागे दृष्टो मार्गो मयात्मनः

teṣāṃ caivāpavargāya mārgaṃ paśyāmi nāṇḍajatato'yaṃ jīvitatyāge dṛṣṭo mārgo mayātmanaḥ

नैव मेऽस्ति धनं किंचिन्न धनेनान्वितः सुहृत्न चार्थेनापि महता शक्यमेतद्व्यपोहितुम्

naiva me'sti dhanaṃ kiṃcinna dhanenānvitaḥ suhṛtna cārthenāpi mahatā śakyametadvyapohitum

नारद उवाच · nārada uvāca

एवं बहु च दीनं च ब्रुवाणं गालवं तदाप्रत्युवाच व्रजन्नेव प्रहसन्विनतात्मजः

evaṃ bahu ca dīnaṃ ca bruvāṇaṃ gālavaṃ tadāpratyuvāca vrajanneva prahasanvinatātmajaḥ

नातिप्रज्ञोऽसि विप्रर्षे योऽऽत्मानं त्यक्तुमिच्छसिन चापि कृत्रिमः कालः कालो हि परमेश्वरः

nātiprajño'si viprarṣe yo''tmānaṃ tyaktumicchasina cāpi kṛtrimaḥ kālaḥ kālo hi parameśvaraḥ

किमहं पूर्वमेवेह भवता नाभिचोदितःउपायोऽत्र महानस्ति येनैतदुपपद्यते

kimahaṃ pūrvameveha bhavatā nābhicoditaḥupāyo'tra mahānasti yenaitadupapadyate

तदेष ऋषभो नाम पर्वतः सागरोरसिअत्र विश्रम्य भुक्त्वा च निवर्तिष्याव गालव

tadeṣa ṛṣabho nāma parvataḥ sāgarorasiatra viśramya bhuktvā ca nivartiṣyāva gālava