Parva.Adhyaya 5.111

नारद उवाच · nārada uvāca

ऋषभस्य ततः शृङ्गे निपत्य द्विजपक्षिणौशाण्डिलीं ब्राह्मणीं तत्र ददृशाते तपोन्विताम्

ṛṣabhasya tataḥ śṛṅge nipatya dvijapakṣiṇauśāṇḍilīṃ brāhmaṇīṃ tatra dadṛśāte taponvitām

अभिवाद्य सुपर्णस्तु गालवश्चाभिपूज्य ताम्तया च स्वागतेनोक्तौ विष्टरे संनिषीदतुः

abhivādya suparṇastu gālavaścābhipūjya tāmtayā ca svāgatenoktau viṣṭare saṃniṣīdatuḥ

सिद्धमन्नं तया क्षिप्रं बलिमन्त्रोपबृंहितम्भुक्त्वा तृप्तावुभौ भूमौ सुप्तौ तावन्नमोहितौ

siddhamannaṃ tayā kṣipraṃ balimantropabṛṃhitambhuktvā tṛptāvubhau bhūmau suptau tāvannamohitau

मुहूर्तात्प्रतिबुद्धस्तु सुपर्णो गमनेप्सयाअथ भ्रष्टतनूजाङ्गमात्मानं ददृशे खगः

muhūrtātpratibuddhastu suparṇo gamanepsayāatha bhraṣṭatanūjāṅgamātmānaṃ dadṛśe khagaḥ

मांसपिण्डोपमोऽभूत्स मुखपादान्वितः खगःगालवस्तं तथा दृष्ट्वा विषण्णः पर्यपृच्छत

māṃsapiṇḍopamo'bhūtsa mukhapādānvitaḥ khagaḥgālavastaṃ tathā dṛṣṭvā viṣaṇṇaḥ paryapṛcchata

किमिदं भवता प्राप्तमिहागमनजं फलम्वासोऽयमिह कालं तु कियन्तं नौ भविष्यति

kimidaṃ bhavatā prāptamihāgamanajaṃ phalamvāso'yamiha kālaṃ tu kiyantaṃ nau bhaviṣyati

किं नु ते मनसा ध्यातमशुभं धर्मदूषणम्न ह्ययं भवतः स्वल्पो व्यभिचारो भविष्यति

kiṃ nu te manasā dhyātamaśubhaṃ dharmadūṣaṇamna hyayaṃ bhavataḥ svalpo vyabhicāro bhaviṣyati

सुपर्णोऽथाब्रवीद्विप्रं प्रध्यातं वै मया द्विजइमां सिद्धामितो नेतुं तत्र यत्र प्रजापतिः

suparṇo'thābravīdvipraṃ pradhyātaṃ vai mayā dvijaimāṃ siddhāmito netuṃ tatra yatra prajāpatiḥ

यत्र देवो महादेवो यत्र विष्णुः सनातनःयत्र धर्मश्च यज्ञश्च तत्रेयं निवसेदिति

yatra devo mahādevo yatra viṣṇuḥ sanātanaḥyatra dharmaśca yajñaśca tatreyaṃ nivasediti

सोऽहं भगवतीं याचे प्रणतः प्रियकाम्ययामयैतन्नाम प्रध्यातं मनसा शोचता किल

so'haṃ bhagavatīṃ yāce praṇataḥ priyakāmyayāmayaitannāma pradhyātaṃ manasā śocatā kila

तदेवं बहुमानात्ते मयेहानीप्सितं कृतम्सुकृतं दुष्कृतं वा त्वं माहात्म्यात्क्षन्तुमर्हसि

tadevaṃ bahumānātte mayehānīpsitaṃ kṛtamsukṛtaṃ duṣkṛtaṃ vā tvaṃ māhātmyātkṣantumarhasi

सा तौ तदाब्रवीत्तुष्टा पतगेन्द्रद्विजर्षभौन भेतव्यं सुपर्णोऽसि सुपर्ण त्यज संभ्रमम्

sā tau tadābravīttuṣṭā patagendradvijarṣabhauna bhetavyaṃ suparṇo'si suparṇa tyaja saṃbhramam

निन्दितास्मि त्वया वत्स न च निन्दां क्षमाम्यहम्लोकेभ्यः स परिभ्रश्येद्यो मां निन्देत पापकृत्

ninditāsmi tvayā vatsa na ca nindāṃ kṣamāmyahamlokebhyaḥ sa paribhraśyedyo māṃ nindeta pāpakṛt

हीनयालक्षणैः सर्वैस्तथानिन्दितया मयाआचारं प्रतिगृह्णन्त्या सिद्धिः प्राप्तेयमुत्तमा

hīnayālakṣaṇaiḥ sarvaistathāninditayā mayāācāraṃ pratigṛhṇantyā siddhiḥ prāpteyamuttamā

आचाराल्लभते धर्ममाचाराल्लभते धनम्आचाराच्छ्रियमाप्नोति आचारो हन्त्यलक्षणम्

ācārāllabhate dharmamācārāllabhate dhanamācārācchriyamāpnoti ācāro hantyalakṣaṇam

तदायुष्मन्खगपते यथेष्टं गम्यतामितःन च ते गर्हणीयापि गर्हितव्याः स्त्रियः क्वचित्

tadāyuṣmankhagapate yatheṣṭaṃ gamyatāmitaḥna ca te garhaṇīyāpi garhitavyāḥ striyaḥ kvacit

भवितासि यथापूर्वं बलवीर्यसमन्वितःबभूवतुस्ततस्तस्य पक्षौ द्रविणवत्तरौ

bhavitāsi yathāpūrvaṃ balavīryasamanvitaḥbabhūvatustatastasya pakṣau draviṇavattarau

अनुज्ञातश्च शाण्डिल्या यथागतमुपागमत्नैव चासादयामास तथारूपांस्तुरंगमान्

anujñātaśca śāṇḍilyā yathāgatamupāgamatnaiva cāsādayāmāsa tathārūpāṃsturaṃgamān

विश्वामित्रोऽथ तं दृष्ट्वा गालवं चाध्वनि स्थितम्उवाच वदतां श्रेष्ठो वैनतेयस्य संनिधौ

viśvāmitro'tha taṃ dṛṣṭvā gālavaṃ cādhvani sthitamuvāca vadatāṃ śreṣṭho vainateyasya saṃnidhau

यस्त्वया स्वयमेवार्थः प्रतिज्ञातो मम द्विजतस्य कालोऽपवर्गस्य यथा वा मन्यते भवान्

yastvayā svayamevārthaḥ pratijñāto mama dvijatasya kālo'pavargasya yathā vā manyate bhavān

प्रतीक्षिष्याम्यहं कालमेतावन्तं तथा परम्यथा संसिध्यते विप्र स मार्गस्तु निशम्यताम्

pratīkṣiṣyāmyahaṃ kālametāvantaṃ tathā paramyathā saṃsidhyate vipra sa mārgastu niśamyatām

सुपर्णोऽथाब्रवीद्दीनं गालवं भृशदुःखितम्प्रत्यक्षं खल्विदानीं मे विश्वामित्रो यदुक्तवान्

suparṇo'thābravīddīnaṃ gālavaṃ bhṛśaduḥkhitampratyakṣaṃ khalvidānīṃ me viśvāmitro yaduktavān

तदागच्छ द्विजश्रेष्ठ मन्त्रयिष्याव गालवनादत्त्वा गुरवे शक्यं कृत्स्नमर्थं त्वयासितुम्

tadāgaccha dvijaśreṣṭha mantrayiṣyāva gālavanādattvā gurave śakyaṃ kṛtsnamarthaṃ tvayāsitum