Parva.Adhyaya 5.135

कुन्त्युवाचअर्जुनं केशव ब्रूयास्त्वयि जाते स्म सूतकेउपोपविष्टा नारीभिराश्रमे परिवारिता

kuntyuvācaarjunaṃ keśava brūyāstvayi jāte sma sūtakeupopaviṣṭā nārībhirāśrame parivāritā

अथान्तरिक्षे वागासीद्दिव्यरूपा मनोरमासहस्राक्षसमः कुन्ति भविष्यत्येष ते सुतः

athāntarikṣe vāgāsīddivyarūpā manoramāsahasrākṣasamaḥ kunti bhaviṣyatyeṣa te sutaḥ

एष जेष्यति संग्रामे कुरून्सर्वान्समागतान्भीमसेनद्वितीयश्च लोकमुद्वर्तयिष्यति

eṣa jeṣyati saṃgrāme kurūnsarvānsamāgatānbhīmasenadvitīyaśca lokamudvartayiṣyati

पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवस्पृशम्हत्वा कुरून्ग्रामजन्ये वासुदेवसहायवान्

putraste pṛthivīṃ jetā yaśaścāsya divaspṛśamhatvā kurūngrāmajanye vāsudevasahāyavān

पित्र्यमंशं प्रनष्टं च पुनरप्युद्धरिष्यतिभ्रातृभिः सहितः श्रीमांस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति

pitryamaṃśaṃ pranaṣṭaṃ ca punarapyuddhariṣyatibhrātṛbhiḥ sahitaḥ śrīmāṃstrīnmedhānāhariṣyati

तं सत्यसंधं बीभत्सुं सव्यसाचिनमच्युतयथाहमेवं जानामि बलवन्तं दुरासदम्तथा तदस्तु दाशार्ह यथा वागभ्यभाषत

taṃ satyasaṃdhaṃ bībhatsuṃ savyasācinamacyutayathāhamevaṃ jānāmi balavantaṃ durāsadamtathā tadastu dāśārha yathā vāgabhyabhāṣata

धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय तथा सत्यं भविष्यतित्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं संपादयिष्यसि

dharmaścedasti vārṣṇeya tathā satyaṃ bhaviṣyatitvaṃ cāpi tattathā kṛṣṇa sarvaṃ saṃpādayiṣyasi

नाहं तदभ्यसूयामि यथा वागभ्यभाषतनमो धर्माय महते धर्मो धारयति प्रजाः

nāhaṃ tadabhyasūyāmi yathā vāgabhyabhāṣatanamo dharmāya mahate dharmo dhārayati prajāḥ

एतद्धनंजयो वाच्यो नित्योद्युक्तो वृकोदरःयदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतःन हि वैरं समासाद्य सीदन्ति पुरुषर्षभाः

etaddhanaṃjayo vācyo nityodyukto vṛkodaraḥyadarthaṃ kṣatriyā sūte tasya kālo'yamāgataḥna hi vairaṃ samāsādya sīdanti puruṣarṣabhāḥ

विदिता ते सदा बुद्धिर्भीमस्य न स शाम्यतियावदन्तं न कुरुते शत्रूणां शत्रुकर्शनः

viditā te sadā buddhirbhīmasya na sa śāmyatiyāvadantaṃ na kurute śatrūṇāṃ śatrukarśanaḥ

सर्वधर्मविशेषज्ञां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनःब्रूया माधव कल्याणीं कृष्णां कृष्ण यशस्विनीम्

sarvadharmaviśeṣajñāṃ snuṣāṃ pāṇḍormahātmanaḥbrūyā mādhava kalyāṇīṃ kṛṣṇāṃ kṛṣṇa yaśasvinīm

युक्तमेतन्महाभागे कुले जाते यशस्विनियन्मे पुत्रेषु सर्वेषु यथावत्त्वमवर्तिथाः

yuktametanmahābhāge kule jāte yaśasviniyanme putreṣu sarveṣu yathāvattvamavartithāḥ

माद्रीपुत्रौ च वक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतावुभौविक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि

mādrīputrau ca vaktavyau kṣatradharmaratāvubhauvikrameṇārjitānbhogānvṛṇītaṃ jīvitādapi

विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतःमनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम

vikramādhigatā hyarthāḥ kṣatradharmeṇa jīvataḥmano manuṣyasya sadā prīṇanti puruṣottama

यच्च वः प्रेक्षमाणानां सर्वधर्मोपचायिनीपाञ्चाली परुषाण्युक्ता को नु तत्क्षन्तुमर्हति

yacca vaḥ prekṣamāṇānāṃ sarvadharmopacāyinīpāñcālī paruṣāṇyuktā ko nu tatkṣantumarhati

न राज्यहरणं दुःखं द्यूते चापि पराजयःप्रव्राजनं सुतानां वा न मे तद्दुःखकारणम्

na rājyaharaṇaṃ duḥkhaṃ dyūte cāpi parājayaḥpravrājanaṃ sutānāṃ vā na me tadduḥkhakāraṇam

यत्तु सा बृहती श्यामा सभायां रुदती तदाअश्रौषीत्परुषा वाचस्तन्मे दुःखतरं मतम्

yattu sā bṛhatī śyāmā sabhāyāṃ rudatī tadāaśrauṣītparuṣā vācastanme duḥkhataraṃ matam

स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदानाध्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती

strīdharmiṇī varārohā kṣatradharmaratā sadānādhyagacchattadā nāthaṃ kṛṣṇā nāthavatī satī

तं वै ब्रूहि महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम्अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं द्रौपद्याः पदवीं चर

taṃ vai brūhi mahābāho sarvaśastrabhṛtāṃ varamarjunaṃ puruṣavyāghraṃ draupadyāḥ padavīṃ cara

विदितौ हि तवात्यन्तं क्रुद्धाविव यमान्तकौभीमार्जुनौ नयेतां हि देवानपि परां गतिम्

viditau hi tavātyantaṃ kruddhāviva yamāntakaubhīmārjunau nayetāṃ hi devānapi parāṃ gatim

तयोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभागतादुःशासनश्च यद्भीमं कटुकान्यभ्यभाषतपश्यतां कुरुवीराणां तच्च संस्मारयेः पुनः

tayoścaitadavajñānaṃ yatsā kṛṣṇā sabhāgatāduḥśāsanaśca yadbhīmaṃ kaṭukānyabhyabhāṣatapaśyatāṃ kuruvīrāṇāṃ tacca saṃsmārayeḥ punaḥ

पाण्डवान्कुशलं पृच्छेः सपुत्रान्कृष्णया सहमां च कुशलिनीं ब्रूयास्तेषु भूयो जनार्दनअरिष्टं गच्छ पन्थानं पुत्रान्मे परिपालय

pāṇḍavānkuśalaṃ pṛccheḥ saputrānkṛṣṇayā sahamāṃ ca kuśalinīṃ brūyāsteṣu bhūyo janārdanaariṣṭaṃ gaccha panthānaṃ putrānme paripālaya

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

अभिवाद्याथ तां कृष्णः कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम्निश्चक्राम महाबाहुः सिंहखेलगतिस्ततः

abhivādyātha tāṃ kṛṣṇaḥ kṛtvā cābhipradakṣiṇamniścakrāma mahābāhuḥ siṃhakhelagatistataḥ

ततो विसर्जयामास भीष्मादीन्कुरुपुंगवान्आरोप्य च रथे कर्णं प्रायात्सात्यकिना सह

tato visarjayāmāsa bhīṣmādīnkurupuṃgavānāropya ca rathe karṇaṃ prāyātsātyakinā saha

ततः प्रयाते दाशार्हे कुरवः संगता मिथःजजल्पुर्महदाश्चर्यं केशवे परमाद्भुतम्

tataḥ prayāte dāśārhe kuravaḥ saṃgatā mithaḥjajalpurmahadāścaryaṃ keśave paramādbhutam

प्रमूढा पृथिवी सर्वा मृत्युपाशसिता कृतादुर्योधनस्य बालिश्यान्नैतदस्तीति चाब्रुवन्

pramūḍhā pṛthivī sarvā mṛtyupāśasitā kṛtāduryodhanasya bāliśyānnaitadastīti cābruvan

ततो निर्याय नगरात्प्रययौ पुरुषोत्तमःमन्त्रयामास च तदा कर्णेन सुचिरं सह

tato niryāya nagarātprayayau puruṣottamaḥmantrayāmāsa ca tadā karṇena suciraṃ saha

विसर्जयित्वा राधेयं सर्वयादवनन्दनःततो जवेन महता तूर्णमश्वानचोदयत्

visarjayitvā rādheyaṃ sarvayādavanandanaḥtato javena mahatā tūrṇamaśvānacodayat

ते पिबन्त इवाकाशं दारुकेण प्रचोदिताःहया जग्मुर्महावेगा मनोमारुतरंहसः

te pibanta ivākāśaṃ dārukeṇa pracoditāḥhayā jagmurmahāvegā manomārutaraṃhasaḥ

ते व्यतीत्य तमध्वानं क्षिप्रं श्येना इवाशुगाःउच्चैः सूर्यमुपप्लव्यं शार्ङ्गधन्वानमावहन्

te vyatītya tamadhvānaṃ kṣipraṃ śyenā ivāśugāḥuccaiḥ sūryamupaplavyaṃ śārṅgadhanvānamāvahan