Parva.Adhyaya 5.136

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

कुन्त्यास्तु वचनं श्रुत्वा भीष्मद्रोणौ महारथौदुर्योधनमिदं वाक्यमूचतुः शासनातिगम्

kuntyāstu vacanaṃ śrutvā bhīṣmadroṇau mahārathauduryodhanamidaṃ vākyamūcatuḥ śāsanātigam

श्रुतं ते पुरुषव्याघ्र कुन्त्याः कृष्णस्य संनिधौवाक्यमर्थवदव्यग्रमुक्तं धर्म्यमनुत्तमम्

śrutaṃ te puruṣavyāghra kuntyāḥ kṛṣṇasya saṃnidhauvākyamarthavadavyagramuktaṃ dharmyamanuttamam

तत्करिष्यन्ति कौन्तेया वासुदेवस्य संमतम्न हि ते जातु शाम्येरन्नृते राज्येन कौरव

tatkariṣyanti kaunteyā vāsudevasya saṃmatamna hi te jātu śāmyerannṛte rājyena kaurava

क्लेशिता हि त्वया पार्था धर्मपाशसितास्तदासभायां द्रौपदी चैव तैश्च तन्मर्षितं तव

kleśitā hi tvayā pārthā dharmapāśasitāstadāsabhāyāṃ draupadī caiva taiśca tanmarṣitaṃ tava

कृतास्त्रं ह्यर्जुनं प्राप्य भीमं च कृतनिश्रमम्गाण्डीवं चेषुधी चैव रथं च ध्वजमेव चसहायं वासुदेवं च न क्षंस्यति युधिष्ठिरः

kṛtāstraṃ hyarjunaṃ prāpya bhīmaṃ ca kṛtaniśramamgāṇḍīvaṃ ceṣudhī caiva rathaṃ ca dhvajameva casahāyaṃ vāsudevaṃ ca na kṣaṃsyati yudhiṣṭhiraḥ

प्रत्यक्षं ते महाबाहो यथा पार्थेन धीमताविराटनगरे पूर्वं सर्वे स्म युधि निर्जिताः

pratyakṣaṃ te mahābāho yathā pārthena dhīmatāvirāṭanagare pūrvaṃ sarve sma yudhi nirjitāḥ

दानवान्घोरकर्माणो निवातकवचान्युधिरौद्रमस्त्रं समाधाय दग्धवानस्त्रवह्निना

dānavānghorakarmāṇo nivātakavacānyudhiraudramastraṃ samādhāya dagdhavānastravahninā

कर्णप्रभृतयश्चेमे त्वं चापि कवची रथीमोक्षिता घोषयात्रायां पर्याप्तं तन्निदर्शनम्

karṇaprabhṛtayaśceme tvaṃ cāpi kavacī rathīmokṣitā ghoṣayātrāyāṃ paryāptaṃ tannidarśanam

प्रशाम्य भरतश्रेष्ठ भ्रातृभिः सह पाण्डवैःरक्षेमां पृथिवीं सर्वां मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गताम्

praśāmya bharataśreṣṭha bhrātṛbhiḥ saha pāṇḍavaiḥrakṣemāṃ pṛthivīṃ sarvāṃ mṛtyordaṃṣṭrāntaraṃ gatām

ज्येष्ठो भ्राता धर्मशीलो वत्सलः श्लक्ष्णवाक्शुचिःतं गच्छ पुरुषव्याघ्रं व्यपनीयेह किल्बिषम्

jyeṣṭho bhrātā dharmaśīlo vatsalaḥ ślakṣṇavākśuciḥtaṃ gaccha puruṣavyāghraṃ vyapanīyeha kilbiṣam

दृष्टश्चेत्त्वं पाण्डवेन व्यपनीतशरासनःप्रसन्नभ्रुकुटिः श्रीमान्कृता शान्तिः कुलस्य नः

dṛṣṭaścettvaṃ pāṇḍavena vyapanītaśarāsanaḥprasannabhrukuṭiḥ śrīmānkṛtā śāntiḥ kulasya naḥ

तमभ्येत्य सहामात्यः परिष्वज्य नृपात्मजम्अभिवादय राजानं यथापूर्वमरिंदम

tamabhyetya sahāmātyaḥ pariṣvajya nṛpātmajamabhivādaya rājānaṃ yathāpūrvamariṃdama

अभिवादयमानं त्वां पाणिभ्यां भीमपूर्वजःप्रतिगृह्णातु सौहार्दात्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः

abhivādayamānaṃ tvāṃ pāṇibhyāṃ bhīmapūrvajaḥpratigṛhṇātu sauhārdātkuntīputro yudhiṣṭhiraḥ

सिंहस्कन्धोरुबाहुस्त्वां वृत्तायतमहाभुजःपरिष्वजतु बाहुभ्यां भीमः प्रहरतां वरः

siṃhaskandhorubāhustvāṃ vṛttāyatamahābhujaḥpariṣvajatu bāhubhyāṃ bhīmaḥ praharatāṃ varaḥ

सिंहग्रीवो गुडाकेशस्ततस्त्वां पुष्करेक्षणःअभिवादयतां पार्थः कुन्तीपुत्रो धनंजयः

siṃhagrīvo guḍākeśastatastvāṃ puṣkarekṣaṇaḥabhivādayatāṃ pārthaḥ kuntīputro dhanaṃjayaḥ

आश्विनेयौ नरव्याघ्रौ रूपेणाप्रतिमौ भुवितौ च त्वां गुरुवत्प्रेम्णा पूजया प्रत्युदीयताम्

āśvineyau naravyāghrau rūpeṇāpratimau bhuvitau ca tvāṃ guruvatpremṇā pūjayā pratyudīyatām

मुञ्चन्त्वानन्दजाश्रूणि दाशार्हप्रमुखा नृपाःसंगच्छ भ्रातृभिः सार्धं मानं संत्यज्य पार्थिव

muñcantvānandajāśrūṇi dāśārhapramukhā nṛpāḥsaṃgaccha bhrātṛbhiḥ sārdhaṃ mānaṃ saṃtyajya pārthiva

प्रशाधि पृथिवीं कृत्स्नां ततस्तं भ्रातृभिः सहसमालिङ्ग्य च हर्षेण नृपा यान्तु परस्परम्

praśādhi pṛthivīṃ kṛtsnāṃ tatastaṃ bhrātṛbhiḥ sahasamāliṅgya ca harṣeṇa nṛpā yāntu parasparam

अलं युद्धेन राजेन्द्र सुहृदां शृणु कारणम्ध्रुवं विनाशो युद्धे हि क्षत्रियाणां प्रदृश्यते

alaṃ yuddhena rājendra suhṛdāṃ śṛṇu kāraṇamdhruvaṃ vināśo yuddhe hi kṣatriyāṇāṃ pradṛśyate

ज्योतींषि प्रतिकूलानि दारुणा मृगपक्षिणःउत्पाता विविधा वीर दृश्यन्ते क्षत्रनाशनाः

jyotīṃṣi pratikūlāni dāruṇā mṛgapakṣiṇaḥutpātā vividhā vīra dṛśyante kṣatranāśanāḥ

विशेषत इहास्माकं निमित्तानि विनाशनेउल्काभिर्हि प्रदीप्ताभिर्वध्यते पृतना तव

viśeṣata ihāsmākaṃ nimittāni vināśaneulkābhirhi pradīptābhirvadhyate pṛtanā tava

वाहनान्यप्रहृष्टानि रुदन्तीव विशां पतेगृध्रास्ते पर्युपासन्ते सैन्यानि च समन्ततः

vāhanānyaprahṛṣṭāni rudantīva viśāṃ pategṛdhrāste paryupāsante sainyāni ca samantataḥ

नगरं न यथापूर्वं तथा राजनिवेशनम्शिवाश्चाशिवनिर्घोषा दीप्तां सेवन्ति वै दिशम्

nagaraṃ na yathāpūrvaṃ tathā rājaniveśanamśivāścāśivanirghoṣā dīptāṃ sevanti vai diśam

कुरु वाक्यं पितुर्मातुरस्माकं च हितैषिणाम्त्वय्यायत्तो महाबाहो शमो व्यायाम एव च

kuru vākyaṃ piturmāturasmākaṃ ca hitaiṣiṇāmtvayyāyatto mahābāho śamo vyāyāma eva ca

न चेत्करिष्यसि वचः सुहृदामरिकर्शनतप्स्यसे वाहिनीं दृष्ट्वा पार्थबाणप्रपीडिताम्

na cetkariṣyasi vacaḥ suhṛdāmarikarśanatapsyase vāhinīṃ dṛṣṭvā pārthabāṇaprapīḍitām

भीमस्य च महानादं नदतः शुष्मिणो रणेश्रुत्वा स्मर्तासि मे वाक्यं गाण्डीवस्य च निस्वनम्यद्येतदपसव्यं ते भविष्यति वचो मम

bhīmasya ca mahānādaṃ nadataḥ śuṣmiṇo raṇeśrutvā smartāsi me vākyaṃ gāṇḍīvasya ca nisvanamyadyetadapasavyaṃ te bhaviṣyati vaco mama