Mahabharata 5.145.32

ततोऽहं प्राञ्जलिर्भूत्वा मातरं संप्रसादयम्नाम्ब शंतनुना जातः कौरवं वंशमुद्वहन्प्रतिज्ञां वितथां कुर्यामिति राजन्पुनः पुनः

tato'haṃ prāñjalirbhūtvā mātaraṃ saṃprasādayamnāmba śaṃtanunā jātaḥ kauravaṃ vaṃśamudvahanpratijñāṃ vitathāṃ kuryāmiti rājanpunaḥ punaḥ

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.