Parva.Adhyaya 5.171

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

ततोऽहं भरतश्रेष्ठ मातरं वीरमातरम्अभिगम्योपसंगृह्य दाशेयीमिदमब्रुवम्

tato'haṃ bharataśreṣṭha mātaraṃ vīramātaramabhigamyopasaṃgṛhya dāśeyīmidamabruvam

इमाः काशिपतेः कन्या मया निर्जित्य पार्थिवान्विचित्रवीर्यस्य कृते वीर्यशुल्का उपार्जिताः

imāḥ kāśipateḥ kanyā mayā nirjitya pārthivānvicitravīryasya kṛte vīryaśulkā upārjitāḥ

ततो मूर्धन्युपाघ्राय पर्यश्रुनयना नृपआह सत्यवती हृष्टा दिष्ट्या पुत्र जितं त्वया

tato mūrdhanyupāghrāya paryaśrunayanā nṛpaāha satyavatī hṛṣṭā diṣṭyā putra jitaṃ tvayā

सत्यवत्यास्त्वनुमते विवाहे समुपस्थितेउवाच वाक्यं सव्रीडा ज्येष्ठा काशिपतेः सुता

satyavatyāstvanumate vivāhe samupasthiteuvāca vākyaṃ savrīḍā jyeṣṭhā kāśipateḥ sutā

भीष्म त्वमसि धर्मज्ञः सर्वशास्त्रविशारदःश्रुत्वा च धर्म्यं वचनं मह्यं कर्तुमिहार्हसि

bhīṣma tvamasi dharmajñaḥ sarvaśāstraviśāradaḥśrutvā ca dharmyaṃ vacanaṃ mahyaṃ kartumihārhasi

मया शाल्वपतिः पूर्वं मनसाभिवृतो वरःतेन चास्मि वृता पूर्वं रहस्यविदिते पितुः

mayā śālvapatiḥ pūrvaṃ manasābhivṛto varaḥtena cāsmi vṛtā pūrvaṃ rahasyavidite pituḥ

कथं मामन्यकामां त्वं राजञ्शास्त्रमधीत्य वैवासयेथा गृहे भीष्म कौरवः सन्विशेषतः

kathaṃ māmanyakāmāṃ tvaṃ rājañśāstramadhītya vaivāsayethā gṛhe bhīṣma kauravaḥ sanviśeṣataḥ

एतद्बुद्ध्या विनिश्चित्य मनसा भरतर्षभयत्क्षमं ते महाबाहो तदिहारब्धुमर्हसि

etadbuddhyā viniścitya manasā bharatarṣabhayatkṣamaṃ te mahābāho tadihārabdhumarhasi

स मां प्रतीक्षते व्यक्तं शाल्वराजो विशां पतेकृपां कुरु महाबाहो मयि धर्मभृतां वरत्वं हि सत्यव्रतो वीर पृथिव्यामिति नः श्रुतम्

sa māṃ pratīkṣate vyaktaṃ śālvarājo viśāṃ patekṛpāṃ kuru mahābāho mayi dharmabhṛtāṃ varatvaṃ hi satyavrato vīra pṛthivyāmiti naḥ śrutam