Loading
महाभारत 5.47.42
यदा धृतिं कुरुते योत्स्यमानः; स दीर्घबाहुर्दृढधन्वा महात्मासिंहस्येव गन्धमाघ्राय गावः; संवेष्टन्ते शत्रवोऽस्माद्यथाग्नेः
yadā dhṛtiṃ kurute yotsyamānaḥ; sa dīrghabāhurdṛḍhadhanvā mahātmāsiṃhasyeva gandhamāghrāya gāvaḥ; saṃveṣṭante śatravo'smādyathāgneḥ
इस श्लोक का हमारा सरल अर्थ विद्वत् समीक्षा की प्रतीक्षा में है।
पुस्तक में खोलें