Parva.Adhyaya 5.84

धृतराष्ट्र उवाच · dhṛtarāṣṭra uvāca

उपप्लव्यादिह क्षत्तरुपयातो जनार्दनःवृकस्थले निवसति स च प्रातरिहेष्यति

upaplavyādiha kṣattarupayāto janārdanaḥvṛkasthale nivasati sa ca prātariheṣyati

आहुकानामधिपतिः पुरोगः सर्वसात्वताम्महामना महावीर्यो महामात्रो जनार्दनः

āhukānāmadhipatiḥ purogaḥ sarvasātvatāmmahāmanā mahāvīryo mahāmātro janārdanaḥ

स्फीतस्य वृष्णिवंशस्य भर्ता गोप्ता च माधवःत्रयाणामपि लोकानां भगवान्प्रपितामहः

sphītasya vṛṣṇivaṃśasya bhartā goptā ca mādhavaḥtrayāṇāmapi lokānāṃ bhagavānprapitāmahaḥ

वृष्ण्यन्धकाः सुमनसो यस्य प्रज्ञामुपासतेआदित्या वसवो रुद्रा यथा बुद्धिं बृहस्पतेः

vṛṣṇyandhakāḥ sumanaso yasya prajñāmupāsateādityā vasavo rudrā yathā buddhiṃ bṛhaspateḥ

तस्मै पूजां प्रयोक्ष्यामि दाशार्हाय महात्मनेप्रत्यक्षं तव धर्मज्ञ तन्मे कथयतः शृणु

tasmai pūjāṃ prayokṣyāmi dāśārhāya mahātmanepratyakṣaṃ tava dharmajña tanme kathayataḥ śṛṇu

एकवर्णैः सुकृष्णाङ्गैर्बाह्लिजातैर्हयोत्तमैःचतुर्युक्तान्रथांस्तस्मै रौक्मान्दास्यामि षोडश

ekavarṇaiḥ sukṛṣṇāṅgairbāhlijātairhayottamaiḥcaturyuktānrathāṃstasmai raukmāndāsyāmi ṣoḍaśa

नित्यप्रभिन्नान्मातङ्गानीषादन्तान्प्रहारिणःअष्टानुचरमेकैकमष्टौ दास्यामि केशवे

nityaprabhinnānmātaṅgānīṣādantānprahāriṇaḥaṣṭānucaramekaikamaṣṭau dāsyāmi keśave

दासीनामप्रजातानां शुभानां रुक्मवर्चसाम्शतमस्मै प्रदास्यामि दासानामपि तावतः

dāsīnāmaprajātānāṃ śubhānāṃ rukmavarcasāmśatamasmai pradāsyāmi dāsānāmapi tāvataḥ

आविकं बहु सुस्पर्शं पार्वतीयैरुपाहृतम्तदप्यस्मै प्रदास्यामि सहस्राणि दशाष्ट च

āvikaṃ bahu susparśaṃ pārvatīyairupāhṛtamtadapyasmai pradāsyāmi sahasrāṇi daśāṣṭa ca

अजिनानां सहस्राणि चीनदेशोद्भवानि चतान्यप्यस्मै प्रदास्यामि यावदर्हति केशवः

ajinānāṃ sahasrāṇi cīnadeśodbhavāni catānyapyasmai pradāsyāmi yāvadarhati keśavaḥ

दिवा रात्रौ च भात्येष सुतेजा विमलो मणिःतमप्यस्मै प्रदास्यामि तमप्यर्हति केशवः

divā rātrau ca bhātyeṣa sutejā vimalo maṇiḥtamapyasmai pradāsyāmi tamapyarhati keśavaḥ

एकेनापि पतत्यह्ना योजनानि चतुर्दशयानमश्वतरीयुक्तं दास्ये तस्मै तदप्यहम्

ekenāpi patatyahnā yojanāni caturdaśayānamaśvatarīyuktaṃ dāsye tasmai tadapyaham

यावन्ति वाहनान्यस्य यावन्तः पुरुषाश्च तेततोऽष्टगुणमप्यस्मै भोज्यं दास्याम्यहं सदा

yāvanti vāhanānyasya yāvantaḥ puruṣāśca tetato'ṣṭaguṇamapyasmai bhojyaṃ dāsyāmyahaṃ sadā

मम पुत्राश्च पौत्राश्च सर्वे दुर्योधनादृतेप्रत्युद्यास्यन्ति दाशार्हं रथैर्मृष्टैरलंकृताः

mama putrāśca pautrāśca sarve duryodhanādṛtepratyudyāsyanti dāśārhaṃ rathairmṛṣṭairalaṃkṛtāḥ

स्वलंकृताश्च कल्याण्यः पादैरेव सहस्रशःवारमुख्या महाभागं प्रत्युद्यास्यन्ति केशवम्

svalaṃkṛtāśca kalyāṇyaḥ pādaireva sahasraśaḥvāramukhyā mahābhāgaṃ pratyudyāsyanti keśavam

नगरादपि याः काश्चिद्गमिष्यन्ति जनार्दनम्द्रष्टुं कन्याश्च कल्याण्यस्ताश्च यास्यन्त्यनावृताः

nagarādapi yāḥ kāścidgamiṣyanti janārdanamdraṣṭuṃ kanyāśca kalyāṇyastāśca yāsyantyanāvṛtāḥ

सस्त्रीपुरुषबालं हि नगरं मधुसूदनम्उदीक्षते महात्मानं भानुमन्तमिव प्रजाः

sastrīpuruṣabālaṃ hi nagaraṃ madhusūdanamudīkṣate mahātmānaṃ bhānumantamiva prajāḥ

महाध्वजपताकाश्च क्रियन्तां सर्वतोदिशम्जलावसिक्तो विरजाः पन्थास्तस्येति चान्वशात्

mahādhvajapatākāśca kriyantāṃ sarvatodiśamjalāvasikto virajāḥ panthāstasyeti cānvaśāt

दुःशासनस्य च गृहं दुर्योधनगृहाद्वरम्तदस्य क्रियतां क्षिप्रं सुसंमृष्टमलंकृतम्

duḥśāsanasya ca gṛhaṃ duryodhanagṛhādvaramtadasya kriyatāṃ kṣipraṃ susaṃmṛṣṭamalaṃkṛtam

एतद्धि रुचिराकारैः प्रासादैरुपशोभितम्शिवं च रमणीयं च सर्वर्तु सुमहाधनम्

etaddhi rucirākāraiḥ prāsādairupaśobhitamśivaṃ ca ramaṇīyaṃ ca sarvartu sumahādhanam

सर्वमस्मिन्गृहे रत्नं मम दुर्योधनस्य चयद्यदर्हेत्स वार्ष्णेयस्तत्तद्देयमसंशयम्

sarvamasmingṛhe ratnaṃ mama duryodhanasya cayadyadarhetsa vārṣṇeyastattaddeyamasaṃśayam