Parva.Adhyaya 5.85

विदुर उवाच · vidura uvāca

राजन्बहुमतश्चासि त्रैलोक्यस्यापि सत्तमःसंभावितश्च लोकस्य संमतश्चासि भारत

rājanbahumataścāsi trailokyasyāpi sattamaḥsaṃbhāvitaśca lokasya saṃmataścāsi bhārata

यत्त्वमेवंगते ब्रूयाः पश्चिमे वयसि स्थितःशास्त्राद्वा सुप्रतर्काद्वा सुस्थिरः स्थविरो ह्यसि

yattvamevaṃgate brūyāḥ paścime vayasi sthitaḥśāstrādvā supratarkādvā susthiraḥ sthaviro hyasi

लेखाश्मनीव भाः सूर्ये महोर्मिरिव सागरेधर्मस्त्वयि महान्राजन्निति व्यवसिताः प्रजाः

lekhāśmanīva bhāḥ sūrye mahormiriva sāgaredharmastvayi mahānrājanniti vyavasitāḥ prajāḥ

सदैव भावितो लोको गुणौघैस्तव पार्थिवगुणानां रक्षणे नित्यं प्रयतस्व सबान्धवः

sadaiva bhāvito loko guṇaughaistava pārthivaguṇānāṃ rakṣaṇe nityaṃ prayatasva sabāndhavaḥ

आर्जवं प्रतिपद्यस्व मा बाल्याद्बहुधा नशीःराज्यं पुत्रांश्च पौत्रांश्च सुहृदश्चापि सुप्रियान्

ārjavaṃ pratipadyasva mā bālyādbahudhā naśīḥrājyaṃ putrāṃśca pautrāṃśca suhṛdaścāpi supriyān

यत्त्वं दित्ससि कृष्णाय राजन्नतिथये बहुएतदन्यच्च दाशार्हः पृथिवीमपि चार्हति

yattvaṃ ditsasi kṛṣṇāya rājannatithaye bahuetadanyacca dāśārhaḥ pṛthivīmapi cārhati

न तु त्वं धर्ममुद्दिश्य तस्य वा प्रियकारणात्एतदिच्छसि कृष्णाय सत्येनात्मानमालभे

na tu tvaṃ dharmamuddiśya tasya vā priyakāraṇātetadicchasi kṛṣṇāya satyenātmānamālabhe

मायैषातत्त्वमेवैतच्छद्मैतद्भूरिदक्षिणजानामि ते मतं राजन्गूढं बाह्येन कर्मणा

māyaiṣātattvamevaitacchadmaitadbhūridakṣiṇajānāmi te mataṃ rājangūḍhaṃ bāhyena karmaṇā

पञ्च पञ्चैव लिप्सन्ति ग्रामकान्पाण्डवा नृपन च दित्ससि तेभ्यस्तांस्तच्छमं कः करिष्यति

pañca pañcaiva lipsanti grāmakānpāṇḍavā nṛpana ca ditsasi tebhyastāṃstacchamaṃ kaḥ kariṣyati

अर्थेन तु महाबाहुं वार्ष्णेयं त्वं जिहीर्षसिअनेनैवाभ्युपायेन पाण्डवेभ्यो बिभित्ससि

arthena tu mahābāhuṃ vārṣṇeyaṃ tvaṃ jihīrṣasianenaivābhyupāyena pāṇḍavebhyo bibhitsasi

न च वित्तेन शक्योऽसौ नोद्यमेन न गर्हयाअन्यो धनंजयात्कर्तुमेतत्तत्त्वं ब्रवीमि ते

na ca vittena śakyo'sau nodyamena na garhayāanyo dhanaṃjayātkartumetattattvaṃ bravīmi te

वेद कृष्णस्य माहात्म्यं वेदास्य दृढभक्तिताम्अत्याज्यमस्य जानामि प्राणैस्तुल्यं धनंजयम्

veda kṛṣṇasya māhātmyaṃ vedāsya dṛḍhabhaktitāmatyājyamasya jānāmi prāṇaistulyaṃ dhanaṃjayam

अन्यत्कुम्भादपां पूर्णादन्यत्पादावसेचनात्अन्यत्कुशलसंप्रश्नान्नैषिष्यति जनार्दनः

anyatkumbhādapāṃ pūrṇādanyatpādāvasecanātanyatkuśalasaṃpraśnānnaiṣiṣyati janārdanaḥ

यत्त्वस्य प्रियमातिथ्यं मानार्हस्य महात्मनःतदस्मै क्रियतां राजन्मानार्हो हि जनार्दनः

yattvasya priyamātithyaṃ mānārhasya mahātmanaḥtadasmai kriyatāṃ rājanmānārho hi janārdanaḥ

आशंसमानः कल्याणं कुरूनभ्येति केशवःयेनैव राजन्नर्थेन तदेवास्मा उपाकुरु

āśaṃsamānaḥ kalyāṇaṃ kurūnabhyeti keśavaḥyenaiva rājannarthena tadevāsmā upākuru

शममिच्छति दाशार्हस्तव दुर्योधनस्य चपाण्डवानां च राजेन्द्र तदस्य वचनं कुरु

śamamicchati dāśārhastava duryodhanasya capāṇḍavānāṃ ca rājendra tadasya vacanaṃ kuru

पितासि राजन्पुत्रास्ते वृद्धस्त्वं शिशवः परेवर्तस्व पितृवत्तेषु वर्तन्ते ते हि पुत्रवत्

pitāsi rājanputrāste vṛddhastvaṃ śiśavaḥ parevartasva pitṛvatteṣu vartante te hi putravat