Mahabharata 7.102.102

अनुयाय तु कौन्तेयः पुत्राणां ते महद्बलम्विव्याध समरे राजन्कौरवेयान्समन्ततः

anuyāya tu kaunteyaḥ putrāṇāṃ te mahadbalamvivyādha samare rājankauraveyānsamantataḥ

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.