Mahabharata 7.122.20
शोचयत्येष निपतन्भूयः पुत्रवधाद्धि माम्कृपणं स्वरथे सन्नं पश्य कृष्ण यथा गतम्
śocayatyeṣa nipatanbhūyaḥ putravadhāddhi māmkṛpaṇaṃ svarathe sannaṃ paśya kṛṣṇa yathā gatam
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book