Parva.Adhyaya 7.137
Mahabharata · 51 verses
- 7.137.1
संजय उवाच · saṃjaya uvāca
सोमदत्तं तु संप्रेक्ष्य विधुन्वानं महद्धनुःसात्यकिः प्राह यन्तारं सोमदत्ताय मां वह
somadattaṃ tu saṃprekṣya vidhunvānaṃ mahaddhanuḥsātyakiḥ prāha yantāraṃ somadattāya māṃ vaha
- 7.137.2
न ह्यहत्वा रणे शत्रुं बाह्लीकं कौरवाधमम्निवर्तिष्ये रणात्सूत सत्यमेतद्वचो मम
na hyahatvā raṇe śatruṃ bāhlīkaṃ kauravādhamamnivartiṣye raṇātsūta satyametadvaco mama
- 7.137.3
ततः संप्रेषयद्यन्ता सैन्धवांस्तान्महाजवान्तुरङ्गमाञ्शङ्खवर्णान्सर्वशब्दातिगान्रणे
tataḥ saṃpreṣayadyantā saindhavāṃstānmahājavānturaṅgamāñśaṅkhavarṇānsarvaśabdātigānraṇe
- 7.137.4
तेऽवहन्युयुधानं तु मनोमारुतरंहसःयथेन्द्रं हरयो राजन्पुरा दैत्यवधोद्यतम्
te'vahanyuyudhānaṃ tu manomārutaraṃhasaḥyathendraṃ harayo rājanpurā daityavadhodyatam
- 7.137.5
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य सात्वतं रभसं रणेसोमदत्तो महाबाहुरसंभ्रान्तोऽभ्यवर्तत
tamāpatantaṃ saṃprekṣya sātvataṃ rabhasaṃ raṇesomadatto mahābāhurasaṃbhrānto'bhyavartata
- 7.137.6
विमुञ्चञ्शरवर्षाणि पर्जन्य इव वृष्टिमान्छादयामास शैनेयं जलदो भास्करं यथा
vimuñcañśaravarṣāṇi parjanya iva vṛṣṭimānchādayāmāsa śaineyaṃ jalado bhāskaraṃ yathā
- 7.137.7
असंभ्रान्तश्च समरे सात्यकिः कुरुपुंगवम्छादयामास बाणौघैः समन्ताद्भरतर्षभ
asaṃbhrāntaśca samare sātyakiḥ kurupuṃgavamchādayāmāsa bāṇaughaiḥ samantādbharatarṣabha
- 7.137.8
सोमदत्तस्तु तं षष्ट्या विव्याधोरसि माधवम्सात्यकिश्चापि तं राजन्नविध्यत्सायकैः शितैः
somadattastu taṃ ṣaṣṭyā vivyādhorasi mādhavamsātyakiścāpi taṃ rājannavidhyatsāyakaiḥ śitaiḥ
- 7.137.9
तावन्योन्यं शरैः कृत्तौ व्यराजेतां नरर्षभौसुपुष्पौ पुष्पसमये पुष्पिताविव किंशुकौ
tāvanyonyaṃ śaraiḥ kṛttau vyarājetāṃ nararṣabhausupuṣpau puṣpasamaye puṣpitāviva kiṃśukau
- 7.137.10
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गौ कुरुवृष्णियशस्करौपरस्परमवेक्षेतां दहन्ताविव लोचनैः
rudhirokṣitasarvāṅgau kuruvṛṣṇiyaśaskarauparasparamavekṣetāṃ dahantāviva locanaiḥ
- 7.137.11
रथमण्डलमार्गेषु चरन्तावरिमर्दनौघोररूपौ हि तावास्तां वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ
rathamaṇḍalamārgeṣu carantāvarimardanaughorarūpau hi tāvāstāṃ vṛṣṭimantāvivāmbudau
- 7.137.12
शरसंभिन्नगात्रौ तौ सर्वतः शकलीकृतौश्वाविधाविव राजेन्द्र व्यदृश्येतां शरक्षतौ
śarasaṃbhinnagātrau tau sarvataḥ śakalīkṛtauśvāvidhāviva rājendra vyadṛśyetāṃ śarakṣatau
- 7.137.13
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिराचितौ तौ व्यरोचताम्खद्योतैरावृतौ राजन्प्रावृषीव वनस्पती
suvarṇapuṅkhairiṣubhirācitau tau vyarocatāmkhadyotairāvṛtau rājanprāvṛṣīva vanaspatī
- 7.137.14
संप्रदीपितसर्वाङ्गौ सायकैस्तौ महारथौअदृश्येतां रणे क्रुद्धावुल्काभिरिव कुञ्जरौ
saṃpradīpitasarvāṅgau sāyakaistau mahārathauadṛśyetāṃ raṇe kruddhāvulkābhiriva kuñjarau
- 7.137.15
ततो युधि महाराज सोमदत्तो महारथःअर्धचन्द्रेण चिच्छेद माधवस्य महद्धनुः
tato yudhi mahārāja somadatto mahārathaḥardhacandreṇa ciccheda mādhavasya mahaddhanuḥ
- 7.137.16
अथैनं पञ्चविंशत्या सायकानां समार्पयत्त्वरमाणस्त्वराकाले पुनश्च दशभिः शरैः
athainaṃ pañcaviṃśatyā sāyakānāṃ samārpayattvaramāṇastvarākāle punaśca daśabhiḥ śaraiḥ
- 7.137.17
अथान्यद्धनुरादाय सात्यकिर्वेगवत्तरम्पञ्चभिः सायकैस्तूर्णं सोमदत्तमविध्यत
athānyaddhanurādāya sātyakirvegavattarampañcabhiḥ sāyakaistūrṇaṃ somadattamavidhyata
- 7.137.18
ततोऽपरेण भल्लेन ध्वजं चिच्छेद काञ्चनम्बाह्लीकस्य रणे राजन्सात्यकिः प्रहसन्निव
tato'pareṇa bhallena dhvajaṃ ciccheda kāñcanambāhlīkasya raṇe rājansātyakiḥ prahasanniva
- 7.137.19
सोमदत्तस्त्वसंभ्रान्तो दृष्ट्वा केतुं निपातितम्शैनेयं पञ्चविंशत्या सायकानां समाचिनोत्
somadattastvasaṃbhrānto dṛṣṭvā ketuṃ nipātitamśaineyaṃ pañcaviṃśatyā sāyakānāṃ samācinot
- 7.137.20
सात्वतोऽपि रणे क्रुद्धः सोमदत्तस्य धन्विनःधनुश्चिच्छेद समरे क्षुरप्रेण शितेन ह
sātvato'pi raṇe kruddhaḥ somadattasya dhanvinaḥdhanuściccheda samare kṣurapreṇa śitena ha
- 7.137.21
अथैनं रुक्मपुङ्खानां शतेन नतपर्वणाम्आचिनोद्बहुधा राजन्भग्नदंष्ट्रमिव द्विपम्
athainaṃ rukmapuṅkhānāṃ śatena nataparvaṇāmācinodbahudhā rājanbhagnadaṃṣṭramiva dvipam
- 7.137.22
अथान्यद्धनुरादाय सोमदत्तो महारथःसात्यकिं छादयामास शरवृष्ट्या महाबलः
athānyaddhanurādāya somadatto mahārathaḥsātyakiṃ chādayāmāsa śaravṛṣṭyā mahābalaḥ
- 7.137.23
सोमदत्तं तु संक्रुद्धो रणे विव्याध सात्यकिःसात्यकिं चेषुजालेन सोमदत्तो अपीडयत्
somadattaṃ tu saṃkruddho raṇe vivyādha sātyakiḥsātyakiṃ ceṣujālena somadatto apīḍayat
- 7.137.24
दशभिः सात्वतस्यार्थे भीमोऽहन्बाह्लिकात्मजम्सोमदत्तोऽप्यसंभ्रान्तः शैनेयमवधीच्छरैः
daśabhiḥ sātvatasyārthe bhīmo'hanbāhlikātmajamsomadatto'pyasaṃbhrāntaḥ śaineyamavadhīccharaiḥ
- 7.137.25
ततस्तु सात्वतस्यार्थे भैमसेनिर्नवं दृढम्मुमोच परिघं घोरं सोमदत्तस्य वक्षसि
tatastu sātvatasyārthe bhaimasenirnavaṃ dṛḍhammumoca parighaṃ ghoraṃ somadattasya vakṣasi
- 7.137.26
तमापतन्तं वेगेन परिघं घोरदर्शनम्द्विधा चिच्छेद समरे प्रहसन्निव कौरवः
tamāpatantaṃ vegena parighaṃ ghoradarśanamdvidhā ciccheda samare prahasanniva kauravaḥ
- 7.137.27
स पपात द्विधा छिन्न आयसः परिघो महान्महीधरस्येव महच्छिखरं वज्रदारितम्
sa papāta dvidhā chinna āyasaḥ parigho mahānmahīdharasyeva mahacchikharaṃ vajradāritam
- 7.137.28
ततस्तु सात्यकी राजन्सोमदत्तस्य संयुगेधनुश्चिच्छेद भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिः
tatastu sātyakī rājansomadattasya saṃyugedhanuściccheda bhallena hastāvāpaṃ ca pañcabhiḥ
- 7.137.29
चतुर्भिस्तु शरैस्तूर्णं चतुरस्तुरगोत्तमान्समीपं प्रेषयामास प्रेतराजस्य भारत
caturbhistu śaraistūrṇaṃ caturasturagottamānsamīpaṃ preṣayāmāsa pretarājasya bhārata
- 7.137.30
सारथेश्च शिरः कायाद्भल्लेन नतपर्वणाजहार रथशार्दूलः प्रहसञ्शिनिपुंगवः
sāratheśca śiraḥ kāyādbhallena nataparvaṇājahāra rathaśārdūlaḥ prahasañśinipuṃgavaḥ
- 7.137.31
ततः शरं महाघोरं ज्वलन्तमिव पावकम्मुमोच सात्वतो राजन्स्वर्णपुङ्खं शिलाशितम्
tataḥ śaraṃ mahāghoraṃ jvalantamiva pāvakammumoca sātvato rājansvarṇapuṅkhaṃ śilāśitam
- 7.137.32
स विमुक्तो बलवता शैनेयेन शरोत्तमःघोरस्तस्योरसि विभो निपपाताशु भारत
sa vimukto balavatā śaineyena śarottamaḥghorastasyorasi vibho nipapātāśu bhārata
- 7.137.33
सोऽतिविद्धो बलवता सात्वतेन महारथःसोमदत्तो महाबाहुर्निपपात ममार च
so'tividdho balavatā sātvatena mahārathaḥsomadatto mahābāhurnipapāta mamāra ca
- 7.137.34
तं दृष्ट्वा निहतं तत्र सोमदत्तं महारथाःमहता शरवर्षेण युयुधानमुपाद्रवन्
taṃ dṛṣṭvā nihataṃ tatra somadattaṃ mahārathāḥmahatā śaravarṣeṇa yuyudhānamupādravan
- 7.137.35
छाद्यमानं शरैर्दृष्ट्वा युयुधानं युधिष्ठिरःमहत्या सेनया सार्धं द्रोणानीकमुपाद्रवत्
chādyamānaṃ śarairdṛṣṭvā yuyudhānaṃ yudhiṣṭhiraḥmahatyā senayā sārdhaṃ droṇānīkamupādravat
- 7.137.36
ततो युधिष्ठिरः क्रुद्धस्तावकानां महाबलम्शरैर्विद्रावयामास भारद्वाजस्य पश्यतः
tato yudhiṣṭhiraḥ kruddhastāvakānāṃ mahābalamśarairvidrāvayāmāsa bhāradvājasya paśyataḥ
- 7.137.37
सैन्यानि द्रावयन्तं तु द्रोणो दृष्ट्वा युधिष्ठिरम्अभिदुद्राव वेगेन क्रोधसंरक्तलोचनः
sainyāni drāvayantaṃ tu droṇo dṛṣṭvā yudhiṣṭhiramabhidudrāva vegena krodhasaṃraktalocanaḥ
- 7.137.38
ततः सुनिशितैर्बाणैः पार्थं विव्याध सप्तभिःसोऽतिविद्धो महाबाहुः सृक्किणी परिसंलिहन्युधिष्ठिरस्य चिच्छेद ध्वजं कार्मुकमेव च
tataḥ suniśitairbāṇaiḥ pārthaṃ vivyādha saptabhiḥso'tividdho mahābāhuḥ sṛkkiṇī parisaṃlihanyudhiṣṭhirasya ciccheda dhvajaṃ kārmukameva ca
- 7.137.39
स छिन्नधन्वा त्वरितस्त्वराकाले नृपोत्तमःअन्यदादत्त वेगेन कार्मुकं समरे दृढम्
sa chinnadhanvā tvaritastvarākāle nṛpottamaḥanyadādatta vegena kārmukaṃ samare dṛḍham
- 7.137.40
ततः शरसहस्रेण द्रोणं विव्याध पार्थिवःसाश्वसूतध्वजरथं तदद्भुतमिवाभवत्
tataḥ śarasahasreṇa droṇaṃ vivyādha pārthivaḥsāśvasūtadhvajarathaṃ tadadbhutamivābhavat
- 7.137.41
ततो मुहूर्तं व्यथितः शरघातप्रपीडितःनिषसाद रथोपस्थे द्रोणो भरतसत्तम
tato muhūrtaṃ vyathitaḥ śaraghātaprapīḍitaḥniṣasāda rathopasthe droṇo bharatasattama
- 7.137.42
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां मुहूर्ताद्द्विजसत्तमःक्रोधेन महताविष्टो वायव्यास्त्रमवासृजत्
pratilabhya tataḥ saṃjñāṃ muhūrtāddvijasattamaḥkrodhena mahatāviṣṭo vāyavyāstramavāsṛjat
- 7.137.43
असंभ्रान्तस्ततः पार्थो धनुराकृष्य वीर्यवान्तदस्त्रमस्त्रेण रणे स्तम्भयामास भारत
asaṃbhrāntastataḥ pārtho dhanurākṛṣya vīryavāntadastramastreṇa raṇe stambhayāmāsa bhārata
- 7.137.44
ततोऽब्रवीद्वासुदेवः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्युधिष्ठिर महाबाहो यत्त्वा वक्ष्यामि तच्छृणु
tato'bravīdvāsudevaḥ kuntīputraṃ yudhiṣṭhiramyudhiṣṭhira mahābāho yattvā vakṣyāmi tacchṛṇu
- 7.137.45
उपारमस्व युद्धाय द्रोणाद्भरतसत्तमगृध्यते हि सदा द्रोणो ग्रहणे तव संयुगे
upāramasva yuddhāya droṇādbharatasattamagṛdhyate hi sadā droṇo grahaṇe tava saṃyuge
- 7.137.46
नानुरूपमहं मन्ये युद्धमस्य त्वया सहयोऽस्य सृष्टो विनाशाय स एनं श्वो हनिष्यति
nānurūpamahaṃ manye yuddhamasya tvayā sahayo'sya sṛṣṭo vināśāya sa enaṃ śvo haniṣyati
- 7.137.47
परिवर्ज्य गुरुं याहि यत्र राजा सुयोधनःभीमश्च रथशार्दूलो युध्यते कौरवैः सह
parivarjya guruṃ yāhi yatra rājā suyodhanaḥbhīmaśca rathaśārdūlo yudhyate kauravaiḥ saha
- 7.137.48
वासुदेववचः श्रुत्वा धर्मराजो युधिष्ठिरःमुहूर्तं चिन्तयित्वा तु ततो दारुणमाहवम्
vāsudevavacaḥ śrutvā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥmuhūrtaṃ cintayitvā tu tato dāruṇamāhavam
- 7.137.49
प्रायाद्द्रुतममित्रघ्नो यत्र भीमो व्यवस्थितःविनिघ्नंस्तावकान्योधान्व्यादितास्य इवान्तकः
prāyāddrutamamitraghno yatra bhīmo vyavasthitaḥvinighnaṃstāvakānyodhānvyāditāsya ivāntakaḥ
- 7.137.50
रथघोषेण महता नादयन्वसुधातलम्पर्जन्य इव घर्मान्ते नादयन्वै दिशो दश
rathaghoṣeṇa mahatā nādayanvasudhātalamparjanya iva gharmānte nādayanvai diśo daśa
- 7.137.51
भीमस्य निघ्नतः शत्रून्पार्ष्णिं जग्राह पाण्डवःद्रोणोऽपि पाण्डुपाञ्चालान्व्यधमद्रजनीमुखे
bhīmasya nighnataḥ śatrūnpārṣṇiṃ jagrāha pāṇḍavaḥdroṇo'pi pāṇḍupāñcālānvyadhamadrajanīmukhe