Parva.Adhyaya 7.136

संजय उवाच · saṃjaya uvāca

ततो युधिष्ठिरश्चैव भीमसेनश्च पाण्डवःद्रोणपुत्रं महाराज समन्तात्पर्यवारयन्

tato yudhiṣṭhiraścaiva bhīmasenaśca pāṇḍavaḥdroṇaputraṃ mahārāja samantātparyavārayan

ततो दुर्योधनो राजा भारद्वाजेन संवृतःअभ्ययात्पाण्डवान्संख्ये ततो युद्धमवर्ततघोररूपं महाराज भीरूणां भयवर्धनम्

tato duryodhano rājā bhāradvājena saṃvṛtaḥabhyayātpāṇḍavānsaṃkhye tato yuddhamavartataghorarūpaṃ mahārāja bhīrūṇāṃ bhayavardhanam

अम्बष्ठान्मालवान्वङ्गाञ्शिबींस्त्रैगर्तकानपिप्राहिणोन्मृत्युलोकाय गणान्क्रुद्धो युधिष्ठिरः

ambaṣṭhānmālavānvaṅgāñśibīṃstraigartakānapiprāhiṇonmṛtyulokāya gaṇānkruddho yudhiṣṭhiraḥ

अभीषाहाञ्शूरसेनान्क्षत्रियान्युद्धदुर्मदान्निकृत्य पृथिवीं चक्रे भीमः शोणितकर्दमाम्

abhīṣāhāñśūrasenānkṣatriyānyuddhadurmadānnikṛtya pṛthivīṃ cakre bhīmaḥ śoṇitakardamām

यौधेयारट्टराजन्यान्मद्रकांश्च गणान्युधिप्राहिणोन्मृत्युलोकाय किरीटी निशितैः शरैः

yaudheyāraṭṭarājanyānmadrakāṃśca gaṇānyudhiprāhiṇonmṛtyulokāya kirīṭī niśitaiḥ śaraiḥ

प्रगाढमञ्जोगतिभिर्नाराचैरभिपीडिताःनिपेतुर्द्विरदा भूमौ द्विशृङ्गा इव पर्वताः

pragāḍhamañjogatibhirnārācairabhipīḍitāḥnipeturdviradā bhūmau dviśṛṅgā iva parvatāḥ

निकृत्तैर्हस्तिहस्तैश्च लुठमानैस्ततस्ततःरराज वसुधा कीर्णा विसर्पद्भिरिवोरगैः

nikṛttairhastihastaiśca luṭhamānaistatastataḥrarāja vasudhā kīrṇā visarpadbhirivoragaiḥ

क्षिप्तैः कनकचित्रैश्च नृपच्छत्रैः क्षितिर्बभौद्यौरिवादित्यचन्द्राद्यैर्ग्रहैः कीर्णा युगक्षये

kṣiptaiḥ kanakacitraiśca nṛpacchatraiḥ kṣitirbabhaudyaurivādityacandrādyairgrahaiḥ kīrṇā yugakṣaye

हत प्रहरताभीता विध्यत व्यवकृन्ततइत्यासीत्तुमुलः शब्दः शोणाश्वस्य रथं प्रति

hata praharatābhītā vidhyata vyavakṛntataityāsīttumulaḥ śabdaḥ śoṇāśvasya rathaṃ prati

द्रोणस्तु परमक्रुद्धो वायव्यास्त्रेण संयुगेव्यधमत्तान्यथा वायुर्मेघानिव दुरत्ययः

droṇastu paramakruddho vāyavyāstreṇa saṃyugevyadhamattānyathā vāyurmeghāniva duratyayaḥ

ते हन्यमाना द्रोणेन पाञ्चालाः प्राद्रवन्भयात्पश्यतो भीमसेनस्य पार्थस्य च महात्मनः

te hanyamānā droṇena pāñcālāḥ prādravanbhayātpaśyato bhīmasenasya pārthasya ca mahātmanaḥ

ततः किरीटी भीमश्च सहसा संन्यवर्तताम्महता रथवंशेन परिगृह्य बलं तव

tataḥ kirīṭī bhīmaśca sahasā saṃnyavartatāmmahatā rathavaṃśena parigṛhya balaṃ tava

बीभत्सुर्दक्षिणं पार्श्वमुत्तरं तु वृकोदरःभारद्वाजं शरौघाभ्यां महद्भ्यामभ्यवर्षताम्

bībhatsurdakṣiṇaṃ pārśvamuttaraṃ tu vṛkodaraḥbhāradvājaṃ śaraughābhyāṃ mahadbhyāmabhyavarṣatām

तौ तदा सृञ्जयाश्चैव पाञ्चालाश्च महारथाःअन्वगच्छन्महाराज मत्स्याश्च सह सोमकैः

tau tadā sṛñjayāścaiva pāñcālāśca mahārathāḥanvagacchanmahārāja matsyāśca saha somakaiḥ

तथैव तव पुत्रस्य रथोदाराः प्रहारिणःमहत्या सेनया सार्धं जग्मुर्द्रोणरथं प्रति

tathaiva tava putrasya rathodārāḥ prahāriṇaḥmahatyā senayā sārdhaṃ jagmurdroṇarathaṃ prati

ततः सा भारती सेना वध्यमाना किरीटिनातमसा निद्रया चैव पुनरेव व्यदीर्यत

tataḥ sā bhāratī senā vadhyamānā kirīṭinātamasā nidrayā caiva punareva vyadīryata

द्रोणेन वार्यमाणास्ते स्वयं तव सुतेन चन शक्यन्ते महाराज योधा वारयितुं तदा

droṇena vāryamāṇāste svayaṃ tava sutena cana śakyante mahārāja yodhā vārayituṃ tadā

सा पाण्डुपुत्रस्य शरैर्दार्यमाणा महाचमूःतमसा संवृते लोके व्यद्रवत्सर्वतोमुखी

sā pāṇḍuputrasya śarairdāryamāṇā mahācamūḥtamasā saṃvṛte loke vyadravatsarvatomukhī

उत्सृज्य शतशो वाहांस्तत्र केचिन्नराधिपाःप्राद्रवन्त महाराज भयाविष्टाः समन्ततः

utsṛjya śataśo vāhāṃstatra kecinnarādhipāḥprādravanta mahārāja bhayāviṣṭāḥ samantataḥ