Mahabharata · 19 verses
Read this chapter as a bookसंजय उवाच · saṃjaya uvāca
यन्मा पृच्छसि राजेन्द्र सिन्धुराजस्य विक्रमम्शृणु तत्सर्वमाख्यास्ये यथा पाण्डूनयोधयत्
yanmā pṛcchasi rājendra sindhurājasya vikramamśṛṇu tatsarvamākhyāsye yathā pāṇḍūnayodhayat
तमूहुः सारथेर्वश्याः सैन्धवाः साधुवाहिनःविकुर्वाणा बृहन्तोऽश्वाः श्वसनोपमरंहसः
tamūhuḥ sārathervaśyāḥ saindhavāḥ sādhuvāhinaḥvikurvāṇā bṛhanto'śvāḥ śvasanopamaraṃhasaḥ
गन्धर्वनगराकारं विधिवत्कल्पितं रथम्तस्याभ्यशोभयत्केतुर्वाराहो राजतो महान्
gandharvanagarākāraṃ vidhivatkalpitaṃ rathamtasyābhyaśobhayatketurvārāho rājato mahān
श्वेतच्छत्रपताकाभिश्चामरव्यजनेन चस बभौ राजलिङ्गैस्तैस्तारापतिरिवाम्बरे
śvetacchatrapatākābhiścāmaravyajanena casa babhau rājaliṅgaistaistārāpatirivāmbare
मुक्तावज्रमणिस्वर्णैर्भूषितं तदयस्मयम्वरूथं विबभौ तस्य ज्योतिर्भिः खमिवावृतम्
muktāvajramaṇisvarṇairbhūṣitaṃ tadayasmayamvarūthaṃ vibabhau tasya jyotirbhiḥ khamivāvṛtam
स विस्फार्य महच्चापं किरन्निषुगणान्बहून्तत्खण्डं पूरयामास यद्व्यदारयदार्जुनिः
sa visphārya mahaccāpaṃ kiranniṣugaṇānbahūntatkhaṇḍaṃ pūrayāmāsa yadvyadārayadārjuniḥ
स सात्यकिं त्रिभिर्बाणैरष्टभिश्च वृकोदरम्धृष्टद्युम्नं तथा षष्ट्या विराटं दशभिः शरैः
sa sātyakiṃ tribhirbāṇairaṣṭabhiśca vṛkodaramdhṛṣṭadyumnaṃ tathā ṣaṣṭyā virāṭaṃ daśabhiḥ śaraiḥ
द्रुपदं पञ्चभिस्तीक्ष्णैर्दशभिश्च शिखण्डिनम्केकयान्पञ्चविंशत्या द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभिः
drupadaṃ pañcabhistīkṣṇairdaśabhiśca śikhaṇḍinamkekayānpañcaviṃśatyā draupadeyāṃstribhistribhiḥ
युधिष्ठिरं च सप्तत्या ततः शेषानपानुदत्इषुजालेन महता तदद्भुतमिवाभवत्
yudhiṣṭhiraṃ ca saptatyā tataḥ śeṣānapānudatiṣujālena mahatā tadadbhutamivābhavat
अथास्य शितपीतेन भल्लेनादिश्य कार्मुकम्चिच्छेद प्रहसन्राजा धर्मपुत्रः प्रतापवान्
athāsya śitapītena bhallenādiśya kārmukamciccheda prahasanrājā dharmaputraḥ pratāpavān
अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण सोऽन्यदादाय कार्मुकम्विव्याध दशभिः पार्थ तांश्चैवान्यांस्त्रिभिस्त्रिभिः
akṣṇornimeṣamātreṇa so'nyadādāya kārmukamvivyādha daśabhiḥ pārtha tāṃścaivānyāṃstribhistribhiḥ
तस्य तल्लाघवं ज्ञात्वा भीमो भल्लैस्त्रिभिः पुनःधनुर्ध्वजं च छत्रं च क्षितौ क्षिप्रमपातयत्
tasya tallāghavaṃ jñātvā bhīmo bhallaistribhiḥ punaḥdhanurdhvajaṃ ca chatraṃ ca kṣitau kṣipramapātayat
सोऽन्यदादाय बलवान्सज्यं कृत्वा च कार्मुकम्भीमस्यापोथयत्केतुं धनुरश्वांश्च मारिष
so'nyadādāya balavānsajyaṃ kṛtvā ca kārmukambhīmasyāpothayatketuṃ dhanuraśvāṃśca māriṣa
स हताश्वादवप्लुत्य छिन्नधन्वा रथोत्तमात्सात्यकेराप्लुतो यानं गिर्यग्रमिव केसरी
sa hatāśvādavaplutya chinnadhanvā rathottamātsātyakerāpluto yānaṃ giryagramiva kesarī
ततस्त्वदीयाः संहृष्टाः साधु साध्विति चुक्रुशुःसिन्धुराजस्य तत्कर्म प्रेक्ष्याश्रद्धेयमुत्तमम्
tatastvadīyāḥ saṃhṛṣṭāḥ sādhu sādhviti cukruśuḥsindhurājasya tatkarma prekṣyāśraddheyamuttamam
संक्रुद्धान्पाण्डवानेको यद्दधारास्त्रतेजसातत्तस्य कर्म भूतानि सर्वाण्येवाभ्यपूजयन्
saṃkruddhānpāṇḍavāneko yaddadhārāstratejasātattasya karma bhūtāni sarvāṇyevābhyapūjayan
सौभद्रेण हतैः पूर्वं सोत्तरायुधिभिर्द्विपैःपाण्डूनां दर्शितः पन्थाः सैन्धवेन निवारितः
saubhadreṇa hataiḥ pūrvaṃ sottarāyudhibhirdvipaiḥpāṇḍūnāṃ darśitaḥ panthāḥ saindhavena nivāritaḥ
यतमानास्तु ते वीरा मत्स्यपाञ्चालकेकयाःपाण्डवाश्चान्वपद्यन्त प्रत्यैकश्येन सैन्धवम्
yatamānāstu te vīrā matsyapāñcālakekayāḥpāṇḍavāścānvapadyanta pratyaikaśyena saindhavam
यो यो हि यतते भेत्तुं द्रोणानीकं तवाहितःतं तं देववरप्राप्त्या सैन्धवः प्रत्यवारयत्
yo yo hi yatate bhettuṃ droṇānīkaṃ tavāhitaḥtaṃ taṃ devavaraprāptyā saindhavaḥ pratyavārayat