Mahabharata, opened as a book

भीष्म उवाच

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्बृहस्पतेश्च संवादं शक्रस्य च युधिष्ठिर ॥१॥

शक्र उवाच

किं स्विदेकपदं ब्रह्मन्पुरुषः सम्यगाचरन्प्रमाणं सर्वभूतानां यशश्चैवाप्नुयान्महत् ॥२॥

बृहस्पतिरुवाचसान्त्वमेकपदं शक्र पुरुषः सम्यगाचरन्प्रमाणं सर्वभूतानां यशश्चैवाप्नुयान्महत् ॥३॥

एतदेकपदं शक्र सर्वलोकसुखावहम्आचरन्सर्वभूतेषु प्रियो भवति सर्वदा ॥४॥

यो हि नाभाषते किंचित्सततं भ्रुकुटीमुखःद्वेष्यो भवति भूतानां स सान्त्वमिह नाचरन् ॥५॥

यस्तु पूर्वमभिप्रेक्ष्य पूर्वमेवाभिभाषतेस्मितपूर्वाभिभाषी च तस्य लोकः प्रसीदति ॥६॥

दानमेव हि सर्वत्र सान्त्वेनानभिजल्पितम्न प्रीणयति भूतानि निर्व्यञ्जनमिवाशनम् ॥७॥

अदाता ह्यपि भूतानां मधुरामीरयन्गिरम्सर्वलोकमिमं शक्र सान्त्वेन कुरुते वशे ॥८॥

तस्मात्सान्त्वं प्रकर्तव्यं दण्डमाधित्सतामिहफलं च जनयत्येवं न चास्योद्विजते जनः ॥९॥

सुकृतस्य हि सान्त्वस्य श्लक्ष्णस्य मधुरस्य चसम्यगासेव्यमानस्य तुल्यं जातु न विद्यते ॥१०॥

भीष्म उवाच

इत्युक्तः कृतवान्सर्वं तथा शक्रः पुरोधसातथा त्वमपि कौन्तेय सम्यगेतत्समाचर ॥११॥