Parva.Adhyaya 12.85

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्बृहस्पतेश्च संवादं शक्रस्य च युधिष्ठिर

atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanambṛhaspateśca saṃvādaṃ śakrasya ca yudhiṣṭhira

शक्र उवाच · śakra uvāca

किं स्विदेकपदं ब्रह्मन्पुरुषः सम्यगाचरन्प्रमाणं सर्वभूतानां यशश्चैवाप्नुयान्महत्

kiṃ svidekapadaṃ brahmanpuruṣaḥ samyagācaranpramāṇaṃ sarvabhūtānāṃ yaśaścaivāpnuyānmahat

बृहस्पतिरुवाचसान्त्वमेकपदं शक्र पुरुषः सम्यगाचरन्प्रमाणं सर्वभूतानां यशश्चैवाप्नुयान्महत्

bṛhaspatiruvācasāntvamekapadaṃ śakra puruṣaḥ samyagācaranpramāṇaṃ sarvabhūtānāṃ yaśaścaivāpnuyānmahat

एतदेकपदं शक्र सर्वलोकसुखावहम्आचरन्सर्वभूतेषु प्रियो भवति सर्वदा

etadekapadaṃ śakra sarvalokasukhāvahamācaransarvabhūteṣu priyo bhavati sarvadā

यो हि नाभाषते किंचित्सततं भ्रुकुटीमुखःद्वेष्यो भवति भूतानां स सान्त्वमिह नाचरन्

yo hi nābhāṣate kiṃcitsatataṃ bhrukuṭīmukhaḥdveṣyo bhavati bhūtānāṃ sa sāntvamiha nācaran

यस्तु पूर्वमभिप्रेक्ष्य पूर्वमेवाभिभाषतेस्मितपूर्वाभिभाषी च तस्य लोकः प्रसीदति

yastu pūrvamabhiprekṣya pūrvamevābhibhāṣatesmitapūrvābhibhāṣī ca tasya lokaḥ prasīdati

दानमेव हि सर्वत्र सान्त्वेनानभिजल्पितम्न प्रीणयति भूतानि निर्व्यञ्जनमिवाशनम्

dānameva hi sarvatra sāntvenānabhijalpitamna prīṇayati bhūtāni nirvyañjanamivāśanam

अदाता ह्यपि भूतानां मधुरामीरयन्गिरम्सर्वलोकमिमं शक्र सान्त्वेन कुरुते वशे

adātā hyapi bhūtānāṃ madhurāmīrayangiramsarvalokamimaṃ śakra sāntvena kurute vaśe

तस्मात्सान्त्वं प्रकर्तव्यं दण्डमाधित्सतामिहफलं च जनयत्येवं न चास्योद्विजते जनः

tasmātsāntvaṃ prakartavyaṃ daṇḍamādhitsatāmihaphalaṃ ca janayatyevaṃ na cāsyodvijate janaḥ

सुकृतस्य हि सान्त्वस्य श्लक्ष्णस्य मधुरस्य चसम्यगासेव्यमानस्य तुल्यं जातु न विद्यते

sukṛtasya hi sāntvasya ślakṣṇasya madhurasya casamyagāsevyamānasya tulyaṃ jātu na vidyate

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

इत्युक्तः कृतवान्सर्वं तथा शक्रः पुरोधसातथा त्वमपि कौन्तेय सम्यगेतत्समाचर

ityuktaḥ kṛtavānsarvaṃ tathā śakraḥ purodhasātathā tvamapi kaunteya samyagetatsamācara