Mahabharata, opened as a book

युधिष्ठिर उवाच

ब्राह्मणानां तु ये लोके प्रतिश्रुत्य पितामहन प्रयच्छन्ति मोहात्ते के भवन्ति महामते ॥१॥

एतन्मे तत्त्वतो ब्रूहि धर्मं धर्मभृतां वरप्रतिश्रुत्य दुरात्मानो न प्रयच्छन्ति ये नराः ॥२॥

भीष्म उवाच

यो न दद्यात्प्रतिश्रुत्य स्वल्पं वा यदि वा बहुआशास्तस्य हताः सर्वाः क्लीबस्येव प्रजाफलम् ॥३॥

यां रात्रिं जायते पापो यां च रात्रिं विनश्यतिएतस्मिन्नन्तरे यद्यत्सुकृतं तस्य भारतयच्च तस्य हुतं किंचित्सर्वं तस्योपहन्यते ॥४॥

अत्रैतद्वचनं प्राहुर्धर्मशास्त्रविदो जनाःनिशम्य भरतश्रेष्ठ बुद्ध्या परमयुक्तया ॥५॥

अपि चोदाहरन्तीमं धर्मशास्त्रविदो जनाःअश्वानां श्यामकर्णानां सहस्रेण स मुच्यते ॥६॥

अत्रैवोदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्सृगालस्य च संवादं वानरस्य च भारत ॥७॥

तौ सखायौ पुरा ह्यास्तां मानुषत्वे परंतपअन्यां योनिं समापन्नौ सार्गालीं वानरीं तथा ॥८॥

ततः परासून्खादन्तं सृगालं वानरोऽब्रवीत्श्मशानमध्ये संप्रेक्ष्य पूर्वजातिमनुस्मरन् ॥९॥

किं त्वया पापकं कर्म कृतं पूर्वं सुदारुणम्यस्त्वं श्मशाने मृतकान्पूतिकानत्सि कुत्सितान् ॥१०॥

एवमुक्तः प्रत्युवाच सृगालो वानरं तदाब्राह्मणस्य प्रतिश्रुत्य न मया तदुपाकृतम् ॥११॥

तत्कृते पापिकां योनिमापन्नोऽस्मि प्लवंगमतस्मादेवंविधं भक्ष्यं भक्षयामि बुभुक्षितः ॥१२॥

इत्येतद्ब्रुवतो राजन्ब्राह्मणस्य मया श्रुतम्कथां कथयतः पुण्यां धर्मज्ञस्य पुरातनीम् ॥१३॥

श्रुतं चापि मया भूयः कृष्णस्यापि विशां पतेकथां कथयतः पूर्वं ब्राह्मणं प्रति पाण्डव ॥१४॥

एवमेव च मां नित्यं ब्राह्मणाः संदिशन्ति वैप्रतिश्रुत्य भवेद्देयं नाशा कार्या हि ब्राह्मणैः ॥१५॥

ब्राह्मणो ह्याशया पूर्वं कृतया पृथिवीपतेसुसमिद्धो यथा दीप्तः पावकस्तद्विधः स्मृतः ॥१६॥

यं निरीक्षेत संक्रुद्ध आशया पूर्वजातयाप्रदहेत हि तं राजन्कक्षमक्षय्यभुग्यथा ॥१७॥

स एव हि यदा तुष्टो वचसा प्रतिनन्दतिभवत्यगदसंकाशो विषये तस्य भारत ॥१८॥

पुत्रान्पौत्रान्पशूंश्चैव बान्धवान्सचिवांस्तथापुरं जनपदं चैव शान्तिरिष्टेव पुष्यति ॥१९॥

एतद्धि परमं तेजो ब्राह्मणस्येह दृश्यतेसहस्रकिरणस्येव सवितुर्धरणीतले ॥२०॥

तस्माद्दातव्यमेवेह प्रतिश्रुत्य युधिष्ठिरयदीच्छेच्छोभनां जातिं प्राप्तुं भरतसत्तम ॥२१॥

ब्राह्मणस्य हि दत्तेन ध्रुवं स्वर्गो ह्यनुत्तमःशक्यं प्राप्तुं विशेषेण दानं हि महती क्रिया ॥२२॥

इतो दत्तेन जीवन्ति देवताः पितरस्तथातस्माद्दानानि देयानि ब्राह्मणेभ्यो विजानता ॥२३॥

महद्धि भरतश्रेष्ठ ब्राह्मणस्तीर्थमुच्यतेवेलायां न तु कस्यांचिद्गच्छेद्विप्रो ह्यपूजितः ॥२४॥