Mahabharata, opened as a book

लोमश उवाच

भगीरथवचः श्रुत्वा प्रियार्थं च दिवौकसाम्एवमस्त्विति राजानं भगवान्प्रत्यभाषत ॥१॥

धारयिष्ये महाबाहो गगनात्प्रच्युतां शिवाम्दिव्यां देवनदीं पुण्यां त्वत्कृते नृपसत्तम ॥२॥

एवमुक्त्वा महाबाहो हिमवन्तमुपागमत्संवृतः पार्षदैर्घोरैर्नानाप्रहरणोद्यतैः ॥३॥

ततः स्थित्वा नरश्रेष्ठं भगीरथमुवाच हप्रयाचस्व महाबाहो शैलराजसुतां नदीम्पतमानां सरिच्छ्रेष्ठां धारयिष्ये त्रिविष्टपात् ॥४॥

एतच्छ्रुत्वा वचो राजा शर्वेण समुदाहृतम्प्रयतः प्रणतो भूत्वा गङ्गां समनुचिन्तयत् ॥५॥

ततः पुण्यजला रम्या राज्ञा समनुचिन्तिताईशानं च स्थितं दृष्ट्वा गगनात्सहसा च्युता ॥६॥

तां प्रच्युतां ततो दृष्ट्वा देवाः सार्धं महर्षिभिःगन्धर्वोरगरक्षांसि समाजग्मुर्दिदृक्षया ॥७॥

ततः पपात गगनाद्गङ्गा हिमवतः सुतासमुद्भ्रान्तमहावर्ता मीनग्राहसमाकुला ॥८॥

तां दधार हरो राजन्गङ्गां गगनमेखलाम्ललाटदेशे पतितां मालां मुक्तामयीमिव ॥९॥

सा बभूव विसर्पन्ती त्रिधा राजन्समुद्रगाफेनपुञ्जाकुलजला हंसानामिव पङ्क्तयः ॥१०॥

क्वचिदाभोगकुटिला प्रस्खलन्ती क्वचित्क्वचित्स्वफेनपटसंवीता मत्तेव प्रमदाव्रजत्क्वचित्सा तोयनिनदैर्नदन्ती नादमुत्तमम् ॥११॥

एवं प्रकारान्सुबहून्कुर्वन्ती गगनाच्च्युतापृथिवीतलमासाद्य भगीरथमथाब्रवीत् ॥१२॥

दर्शयस्व महाराज मार्गं केन व्रजाम्यहम्त्वदर्थमवतीर्णास्मि पृथिवीं पृथिवीपते ॥१३॥

एतच्छ्रुत्वा वचो राजा प्रातिष्ठत भगीरथःयत्र तानि शरीराणि सागराणां महात्मनाम्पावनार्थं नरश्रेष्ठ पुण्येन सलिलेन ह ॥१४॥

गङ्गाया धारणं कृत्वा हरो लोकनमस्कृतःकैलासं पर्वतश्रेष्ठं जगाम त्रिदशैः सह ॥१५॥

समुद्रं च समासाद्य गङ्गया सहितो नृपःपूरयामास वेगेन समुद्रं वरुणालयम् ॥१६॥

दुहितृत्वे च नृपतिर्गङ्गां समनुकल्पयत्पितॄणां चोदकं तत्र ददौ पूर्णमनोरथः ॥१७॥

एतत्ते सर्वमाख्यातं गङ्गा त्रिपथगा यथापूरणार्थं समुद्रस्य पृथिवीमवतारिता ॥१८॥

समुद्रश्च यथा पीतः कारणार्थे महात्मनावातापिश्च यथा नीतः क्षयं स ब्रह्महा प्रभोअगस्त्येन महाराज यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥१९॥