Mahabharata, opened as a book

संजय उवाच

हिरण्वत्यां निविष्टेषु पाण्डवेषु महात्मसुदुर्योधनो महाराज कर्णेन सह भारत ॥१॥

सौबलेन च राजेन्द्र तथा दुःशासनेन चआहूयोपह्वरे राजन्नुलूकमिदमब्रवीत् ॥२॥

उलूक गच्छ कैतव्य पाण्डवान्सहसोमकान्गत्वा मम वचो ब्रूहि वासुदेवस्य शृण्वतः ॥३॥

इदं तत्समनुप्राप्तं वर्षपूगाभिचिन्तितम्पाण्डवानां कुरूणां च युद्धं लोकभयंकरम् ॥४॥

यदेतत्कत्थनावाक्यं संजयो महदब्रवीत्मध्ये कुरूणां कौन्तेय तस्य कालोऽयमागतःयथा वः संप्रतिज्ञातं तत्सर्वं क्रियतामिति ॥५॥

अमर्षं राज्यहरणं वनवासं च पाण्डवद्रौपद्याश्च परिक्लेशं संस्मरन्पुरुषो भव ॥६॥

यदर्थं क्षत्रिया सूते गर्भं तदिदमागतम्बलं वीर्यं च शौर्यं च परं चाप्यस्त्रलाघवम्पौरुषं दर्शयन्युद्धे कोपस्य कुरु निष्कृतिम् ॥७॥

परिक्लिष्टस्य दीनस्य दीर्घकालोषितस्य चन स्फुटेद्धृदयं कस्य ऐश्वर्याद्भ्रंशितस्य च ॥८॥

कुले जातस्य शूरस्य परवित्तेषु गृध्यतःआच्छिन्नं राज्यमाक्रम्य कोपं कस्य न दीपयेत् ॥९॥

यत्तदुक्तं महद्वाक्यं कर्मणा तद्विभाव्यताम्अकर्मणा कत्थितेन सन्तः कुपुरुषं विदुः ॥१०॥

अमित्राणां वशे स्थानं राज्यस्य च पुनर्भवःद्वावर्थौ युध्यमानस्य तस्मात्कुरुत पौरुषम् ॥११॥

अस्मान्वा त्वं पराजित्य प्रशाधि पृथिवीमिमाम्अथ वा निहतोऽस्माभिर्वीरलोकं गमिष्यसि ॥१२॥

राष्ट्रात्प्रव्राजनं क्लेशं वनवासं च पाण्डवकृष्णायाश्च परिक्लेशं संस्मरन्पुरुषो भव ॥१३॥

अप्रियाणां च वचने प्रव्रजत्सु पुनः पुनःअमर्षं दर्शयाद्य त्वममर्षो ह्येव पौरुषम् ॥१४॥

क्रोधो बलं तथा वीर्यं ज्ञानयोगोऽस्त्रलाघवम्इह ते पार्थ दृश्यन्तां संग्रामे पुरुषो भव ॥१५॥

तं च तूबरकं मूढं बह्वाशिनमविद्यकम्उलूक मद्वचो ब्रूया असकृद्भीमसेनकम् ॥१६॥

अशक्तेनैव यच्छप्तं सभामध्ये वृकोदरदुःशासनस्य रुधिरं पीयतां यदि शक्यते ॥१७॥

लोहाभिहारो निर्वृत्तः कुरुक्षेत्रमकर्दमम्पुष्टास्तेऽश्वा भृता योधाः श्वो युध्यस्व सकेशवः ॥१८॥