Mahabharata, opened as a book

धृतराष्ट्र उवाच

अक्षौहिण्यो दशैकां च व्यूढां दृष्ट्वा युधिष्ठिरःकथमल्पेन सैन्येन प्रत्यव्यूहत पाण्डवः ॥१॥

यो वेद मानुषं व्यूहं दैवं गान्धर्वमासुरम्कथं भीष्मं स कौन्तेयः प्रत्यव्यूहत पाण्डवः ॥२॥

संजय उवाच

धार्तराष्ट्राण्यनीकानि दृष्ट्वा व्यूढानि पाण्डवःअभ्यभाषत धर्मात्मा धर्मराजो धनंजयम् ॥३॥

महर्षेर्वचनात्तात वेदयन्ति बृहस्पतेःसंहतान्योधयेदल्पान्कामं विस्तारयेद्बहून् ॥४॥

सूचीमुखमनीकं स्यादल्पानां बहुभिः सहअस्माकं च तथा सैन्यमल्पीयः सुतरां परैः ॥५॥

एतद्वचनमाज्ञाय महर्षेर्व्यूह पाण्डवतच्छ्रुत्वा धर्मराजस्य प्रत्यभाषत फल्गुनः ॥६॥

एष व्यूहामि ते राजन्व्यूहं परमदुर्जयम्अचलं नाम वज्राख्यं विहितं वज्रपाणिना ॥७॥

यः स वात इवोद्धूतः समरे दुःसहः परैःस नः पुरो योत्स्यति वै भीमः प्रहरतां वरः ॥८॥

तेजांसि रिपुसैन्यानां मृद्नन्पुरुषसत्तमःअग्रेऽग्रणीर्यास्यति नो युद्धोपायविचक्षणः ॥९॥

यं दृष्ट्वा पार्थिवाः सर्वे दुर्योधनपुरोगमाःनिवर्तिष्यन्ति संभ्रान्ताः सिंहं क्षुद्रमृगा इव ॥१०॥

तं सर्वे संश्रयिष्यामः प्राकारमकुतोभयम्भीमं प्रहरतां श्रेष्ठं वज्रपाणिमिवामराः ॥११॥

न हि सोऽस्ति पुमाँल्लोके यः संक्रुद्धं वृकोदरम्द्रष्टुमत्युग्रकर्माणं विषहेत नरर्षभम् ॥१२॥

भीमसेनो गदां बिभ्रद्वज्रसारमयीं दृढाम्चरन्वेगेन महता समुद्रमपि शोषयेत् ॥१३॥

केकया धृष्टकेतुश्च चेकितानश्च वीर्यवान्एत तिष्ठन्ति सामात्याः प्रेक्षकास्ते नरेश्वर ॥१४॥

धृतराष्ट्रस्य दायादा इति बीभत्सुरब्रवीत्ब्रुवाणं तु तथा पार्थं सर्वसैन्यानि मारिषअपूजयंस्तदा वाग्भिरनुकूलाभिराहवे ॥१५॥

एवमुक्त्वा महाबाहुस्तथा चक्रे धनंजयःव्यूह्य तानि बलान्याशु प्रययौ फल्गुनस्तदा ॥१६॥

संप्रयातान्कुरून्दृष्ट्वा पाण्डवानां महाचमूःगङ्गेव पूर्णा स्तिमिता स्यन्दमाना व्यदृश्यत ॥१७॥

भीमसेनोऽग्रणीस्तेषां धृष्टद्युम्नश्च पार्षतःनकुलः सहदेवश्च धृष्टकेतुश्च वीर्यवान् ॥१८॥

समुद्योज्य ततः पश्चाद्राजाप्यक्षौहिणीवृतःभ्रातृभिः सह पुत्रैश्च सोऽभ्यरक्षत पृष्ठतः ॥१९॥

चक्ररक्षौ तु भीमस्य माद्रीपुत्रौ महाद्युतीद्रौपदेयाः ससौभद्राः पृष्ठगोपास्तरस्विनः ॥२०॥

धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यस्तेषां गोप्ता महारथःसहितः पृतनाशूरै रथमुख्यैः प्रभद्रकैः ॥२१॥

शिखण्डी तु ततः पश्चादर्जुनेनाभिरक्षितःयत्तो भीष्मविनाशाय प्रययौ भरतर्षभ ॥२२॥

पृष्ठगोपोऽर्जुनस्यापि युयुधानो महारथःचक्ररक्षौ तु पाञ्चाल्यौ युधामन्यूत्तमौजसौ ॥२३॥

राजा तु मध्यमानीके कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरःबृहद्भिः कुञ्जरैर्मत्तैश्चलद्भिरचलैरिव ॥२४॥

अक्षौहिण्या च पाञ्चाल्यो यज्ञसेनो महामनाःविराटमन्वयात्पश्चात्पाण्डवार्थे पराक्रमी ॥२५॥

तेषामादित्यचन्द्राभाः कनकोत्तमभूषणाःनानाचिह्नधरा राजन्रथेष्वासन्महाध्वजाः ॥२६॥

समुत्सर्प्य ततः पश्चाद्धृष्टद्युम्नो महारथःभ्रातृभिः सह पुत्रैश्च सोऽभ्यरक्षद्युधिष्ठिरम् ॥२७॥

त्वदीयानां परेषां च रथेषु विविधान्ध्वजान्अभिभूयार्जुनस्यैको ध्वजस्तस्थौ महाकपिः ॥२८॥

पादातास्त्वग्रतोऽगच्छन्नसिशक्त्यृष्टिपाणयःअनेकशतसाहस्रा भीमसेनस्य रक्षिणः ॥२९॥

वारणा दशसाहस्राः प्रभिन्नकरटामुखाःशूरा हेममयैर्जालैर्दीप्यमाना इवाचलाः ॥३०॥

क्षरन्त इव जीमूता मदार्द्राः पद्मगन्धिनःराजानमन्वयुः पश्चाच्चलन्त इव पर्वताः ॥३१॥

भीमसेनो गदां भीमां प्रकर्षन्परिघोपमाम्प्रचकर्ष महत्सैन्यं दुराधर्षो महामनाः ॥३२॥

तमर्कमिव दुष्प्रेक्ष्यं तपन्तं रश्मिमालिनम्न शेकुः सर्वतो योधाः प्रतिवीक्षितुमन्तिके ॥३३॥

वज्रो नामैष तु व्यूहो दुर्भिदः सर्वतोमुखःचापविद्युद्ध्वजो घोरो गुप्तो गाण्डीवधन्वना ॥३४॥

यं प्रतिव्यूह्य तिष्ठन्ति पाण्डवास्तव वाहिनीम्अजेयो मानुषे लोके पाण्डवैरभिरक्षितः ॥३५॥

संध्यां तिष्ठत्सु सैन्येषु सूर्यस्योदयनं प्रतिप्रावात्सपृषतो वायुरनभ्रे स्तनयित्नुमान् ॥३६॥

विष्वग्वाताश्च वान्त्युग्रा नीचैः शर्करकर्षिणःरजश्चोद्धूयमानं तु तमसाच्छादयज्जगत् ॥३७॥

पपात महती चोल्का प्राङ्मुखी भरतर्षभउद्यन्तं सूर्यमाहत्य व्यशीर्यत महास्वना ॥३८॥

अथ सज्जीयमानेषु सैन्येषु भरतर्षभनिष्प्रभोऽभ्युदियात्सूर्यः सघोषो भूश्चचाल हव्यशीर्यत सनादा च तदा भरतसत्तम ॥३९॥

निर्घाता बहवो राजन्दिक्षु सर्वासु चाभवन्प्रादुरासीद्रजस्तीव्रं न प्राज्ञायत किंचन ॥४०॥

ध्वजानां धूयमानानां सहसा मातरिश्वनाकिङ्किणीजालनद्धानां काञ्चनस्रग्वतां रवैः ॥४१॥

महतां सपताकानामादित्यसमतेजसाम्सर्वं झणझणीभूतमासीत्तालवनेष्विव ॥४२॥

एवं ते पुरुषव्याघ्राः पाण्डवा युद्धनन्दिनःव्यवस्थिताः प्रतिव्यूह्य तव पुत्रस्य वाहिनीम् ॥४३॥

स्रंसन्त इव मज्जानो योधानां भरतर्षभदृष्ट्वाग्रतो भीमसेनं गदापाणिमवस्थितम् ॥४४॥