Mandala.Sukta 1.115

कुत्स आङ्गिरसः। सूर्यः। त्रिष्टुप्। · kutsa āṅgirasaḥ | sūryaḥ | triṣṭup |

चि॒त्रं दे॒वाना॒मुद॑गा॒दनी॑कं॒ चक्षु॑र्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्या॒ग्नेः ।आप्रा॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्षं॒ सूर्य॑ आ॒त्मा जग॑तस्त॒स्थुष॑श्च॥

citraṃ devānāmudagādanīkaṃ cakṣurmitrasya varuṇasyāgneḥ |āprā dyāvāpṛthivī antarikṣaṃ sūrya ātmā jagatastasthuṣaśca ||

सूर्यो॑ दे॒वीमु॒षसं॒ रोच॑मानां॒ मर्यो॒ न योषा॑म॒भ्ये॑ति प॒श्चात् ।यत्रा॒ नरो॑ देव॒यन्तो॑ यु॒गानि॑ वितन्व॒ते प्रति॑ भ॒द्राय॑ भ॒द्रम्॥

sūryo devīmuṣasaṃ rocamānāṃ maryo na yoṣāmabhyeti paścāt |yatrā naro devayanto yugāni vitanvate prati bhadrāya bhadram ||

भ॒द्रा अश्वा॑ ह॒रित॒: सूर्य॑स्य चि॒त्रा एत॑ग्वा अनु॒माद्या॑सः ।न॒म॒स्यन्तो॑ दि॒व आ पृ॒ष्ठम॑स्थु॒: परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी य॑न्ति स॒द्यः॥

bhadrā aśvā harita: sūryasya citrā etagvā anumādyāsaḥ |namasyanto diva ā pṛṣṭhamasthu: pari dyāvāpṛthivī yanti sadyaḥ ||

तत्सूर्य॑स्य देव॒त्वं तन्म॑हि॒त्वं म॒ध्या कर्तो॒र्वित॑तं॒ सं ज॑भार ।य॒देदयु॑क्त ह॒रित॑: स॒धस्था॒दाद्रात्री॒ वास॑स्तनुते सि॒मस्मै॑॥

tatsūryasya devatvaṃ tanmahitvaṃ madhyā kartorvitataṃ saṃ jabhāra |yadedayukta harita: sadhasthādādrātrī vāsastanute simasmai ||

तन्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्याभि॒चक्षे॒ सूर्यो॑ रू॒पं कृ॑णुते॒ द्योरु॒पस्थे॑ ।अ॒न॒न्तम॒न्यद् रुश॑दस्य॒ पाज॑: कृ॒ष्णम॒न्यद्ध॒रित॒: सं भ॑रन्ति॥

tanmitrasya varuṇasyābhicakṣe sūryo rūpaṃ kṛṇute dyorupasthe |anantamanyad ruśadasya pāja: kṛṣṇamanyaddharita: saṃ bharanti ||

अ॒द्या दे॑वा॒ उदि॑ता॒ सूर्य॑स्य॒ निरंह॑सः पिपृ॒ता निर॑व॒द्यात् ।तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑ति॒: सिन्धु॑: पृथि॒वी उ॒त द्यौः॥

adyā devā uditā sūryasya niraṃhasaḥ pipṛtā niravadyāt |tanno mitro varuṇo māmahantāmaditi: sindhu: pṛthivī uta dyauḥ ||