Mandala.Sukta 1.159

दीर्घतमा औचथ्यः। द्यावापृथिवी। जगती। · dīrghatamā aucathyaḥ | dyāvāpṛthivī | jagatī |

प्र द्यावा॑ य॒ज्ञैः पृ॑थि॒वी ऋ॑ता॒वृधा॑ म॒ही स्तु॑षे वि॒दथे॑षु॒ प्रचे॑तसा ।दे॒वेभि॒र्ये दे॒वपु॑त्रे सु॒दंस॑से॒त्था धि॒या वार्या॑णि प्र॒भूष॑तः॥

pra dyāvā yajñaiḥ pṛthivī ṛtāvṛdhā mahī stuṣe vidatheṣu pracetasā |devebhirye devaputre sudaṃsasetthā dhiyā vāryāṇi prabhūṣataḥ ||

उ॒त म॑न्ये पि॒तुर॒द्रुहो॒ मनो॑ मा॒तुर्महि॒ स्वत॑व॒स्तद्धवी॑मभिः ।सु॒रेत॑सा पि॒तरा॒ भूम॑ चक्रतुरु॒रु प्र॒जाया॑ अ॒मृतं॒ वरी॑मभिः॥

uta manye pituradruho mano māturmahi svatavastaddhavīmabhiḥ |suretasā pitarā bhūma cakratururu prajāyā amṛtaṃ varīmabhiḥ ||

ते सू॒नव॒: स्वप॑सः सु॒दंस॑सो म॒ही ज॑ज्ञुर्मा॒तरा॑ पू॒र्वचि॑त्तये ।स्था॒तुश्च॑ स॒त्यं जग॑तश्च॒ धर्म॑णि पु॒त्रस्य॑ पाथः प॒दमद्व॑याविनः॥

te sūnava: svapasaḥ sudaṃsaso mahī jajñurmātarā pūrvacittaye |sthātuśca satyaṃ jagataśca dharmaṇi putrasya pāthaḥ padamadvayāvinaḥ ||

ते मा॒यिनो॑ ममिरे सु॒प्रचे॑तसो जा॒मी सयो॑नी मिथु॒ना समो॑कसा ।नव्यं॑नव्यं॒ तन्तु॒मा त॑न्वते दि॒वि स॑मु॒द्रे अ॒न्तः क॒वय॑: सुदी॒तय॑:॥

te māyino mamire supracetaso jāmī sayonī mithunā samokasā |navyaṃnavyaṃ tantumā tanvate divi samudre antaḥ kavaya: sudītaya: ||

तद् राधो॑ अ॒द्य स॑वि॒तुर्वरे॑ण्यं व॒यं दे॒वस्य॑ प्रस॒वे म॑नामहे ।अ॒स्मभ्यं॑ द्यावापृथिवी सुचे॒तुना॑ र॒यिं ध॑त्तं॒ वसु॑मन्तं शत॒ग्विन॑म्॥

tad rādho adya saviturvareṇyaṃ vayaṃ devasya prasave manāmahe |asmabhyaṃ dyāvāpṛthivī sucetunā rayiṃ dhattaṃ vasumantaṃ śatagvinam ||