Mandala.Sukta 1.160

दीर्घतमा औचथ्यः। द्यावापृथिवी। जगती। · dīrghatamā aucathyaḥ | dyāvāpṛthivī | jagatī |

ते हि द्यावा॑पृथि॒वी वि॒श्वश॑म्भुव ऋ॒ताव॑री॒ रज॑सो धार॒यत्क॑वी ।सु॒जन्म॑नी धि॒षणे॑ अ॒न्तरी॑यते दे॒वो दे॒वी धर्म॑णा॒ सूर्य॒: शुचि॑:॥

te hi dyāvāpṛthivī viśvaśambhuva ṛtāvarī rajaso dhārayatkavī |sujanmanī dhiṣaṇe antarīyate devo devī dharmaṇā sūrya: śuci: ||

उ॒रु॒व्यच॑सा म॒हिनी॑ अस॒श्चता॑ पि॒ता मा॒ता च॒ भुव॑नानि रक्षतः ।सु॒धृष्ट॑मे वपु॒ष्ये॒ ३ न रोद॑सी पि॒ता यत् सी॑म॒भि रू॒पैरवा॑सयत्॥

uruvyacasā mahinī asaścatā pitā mātā ca bhuvanāni rakṣataḥ |sudhṛṣṭame vapuṣye 3 na rodasī pitā yat sīmabhi rūpairavāsayat ||

स वह्नि॑: पु॒त्रः पि॒त्रोः प॒वित्र॑वान् पु॒नाति॒ धीरो॒ भुव॑नानि मा॒यया॑ ।धे॒नुं च॒ पृश्निं॑ वृष॒भं सु॒रेत॑सं वि॒श्वाहा॑ शु॒क्रं पयो॑ अस्य दुक्षत॥

sa vahni: putraḥ pitroḥ pavitravān punāti dhīro bhuvanāni māyayā |dhenuṃ ca pṛśniṃ vṛṣabhaṃ suretasaṃ viśvāhā śukraṃ payo asya dukṣata ||

अ॒यं दे॒वाना॑म॒पसा॑म॒पस्त॑मो॒ यो ज॒जान॒ रोद॑सी वि॒श्वश॑म्भुवा ।वि यो म॒मे रज॑सी सुक्रतू॒यया॒ ऽजरे॑भि॒: स्कम्भ॑नेभि॒: समा॑नृचे॥

ayaṃ devānāmapasāmapastamo yo jajāna rodasī viśvaśambhuvā |vi yo mame rajasī sukratūyayā 'jarebhi: skambhanebhi: samānṛce ||

ते नो॑ गृणा॒ने म॑हिनी॒ महि॒ श्रव॑: क्ष॒त्रं द्या॑वापृथिवी धासथो बृ॒हत् ।येना॒भि कृ॒ष्टीस्त॒तना॑म वि॒श्वहा॑ प॒नाय्य॒मोजो॑ अ॒स्मे समि॑न्वतम्॥

te no gṛṇāne mahinī mahi śrava: kṣatraṃ dyāvāpṛthivī dhāsatho bṛhat |yenābhi kṛṣṭīstatanāma viśvahā panāyyamojo asme saminvatam ||