Mandala.Sukta 1.165

(१५) १,२,४,६,८,१०-१२ इन्द्रः, ३,५,७,९ मरुतः, १३-१५ अगस्त्यो मैत्रावरुणिः। मरुत्वानिन्द्रः।त्रिष्टुप्। · (15) 1,2,4,6,8,10-12 indraḥ, 3,5,7,9 marutaḥ, 13-15 agastyo maitrāvaruṇiḥ | marutvānindraḥ |triṣṭup |

कया॑ शु॒भा सव॑यस॒: सनी॑ळाः समा॒न्या म॒रुत॒: सं मि॑मिक्षुः ।कया॑ म॒ती कुत॒ एता॑स ए॒ते ऽर्च॑न्ति॒ शुष्मं॒ वृष॑णो वसू॒या॥

kayā śubhā savayasa: sanīḷāḥ samānyā maruta: saṃ mimikṣuḥ |kayā matī kuta etāsa ete 'rcanti śuṣmaṃ vṛṣaṇo vasūyā ||

कस्य॒ ब्रह्मा॑णि जुजुषु॒र्युवा॑न॒: को अ॑ध्व॒रे म॒रुत॒ आ व॑वर्त ।श्ये॒नाँ इ॑व॒ ध्रज॑तो अ॒न्तरि॑क्षे॒ केन॑ म॒हा मन॑सा रीरमाम॥

kasya brahmāṇi jujuṣuryuvāna: ko adhvare maruta ā vavarta |śyenām̐ iva dhrajato antarikṣe kena mahā manasā rīramāma ||

कुत॒स्त्वमि॑न्द्र॒ माहि॑न॒: सन्नेको॑ यासि सत्पते॒ किं त॑ इ॒त्था ।सं पृ॑च्छसे समरा॒णः शु॑भा॒नैर्वो॒चेस्तन्नो॑ हरिवो॒ यत्ते॑ अ॒स्मे॥

kutastvamindra māhina: sanneko yāsi satpate kiṃ ta itthā |saṃ pṛcchase samarāṇaḥ śubhānairvocestanno harivo yatte asme ||

ब्रह्मा॑णि मे म॒तय॒: शं सु॒तास॒: शुष्म॑ इयर्ति॒ प्रभृ॑तो मे॒ अद्रि॑: ।आ शा॑सते॒ प्रति॑ हर्यन्त्यु॒क्थेमा हरी॑ वहत॒स्ता नो॒ अच्छ॑॥

brahmāṇi me mataya: śaṃ sutāsa: śuṣma iyarti prabhṛto me adri: |ā śāsate prati haryantyukthemā harī vahatastā no accha ||

अतो॑ व॒यम॑न्त॒मेभि॑र्युजा॒नाः स्वक्ष॑त्रेभिस्त॒न्व१ शुम्भ॑मानाः ।महो॑भि॒रेताँ॒ उप॑ युज्महे॒ न्विन्द्र॑ स्व॒धामनु॒ हि नो॑ ब॒भूथ॑॥

ato vayamantamebhiryujānāḥ svakṣatrebhistanva1 śumbhamānāḥ |mahobhiretām̐ upa yujmahe nvindra svadhāmanu hi no babhūtha ||

क्व१ स्या वो॑ मरुतः स्व॒धासी॒द् यन्मामेकं॑ स॒मध॑त्ताहि॒हत्ये॑ ।अ॒हं ह्यु१ग्रस्त॑वि॒षस्तुवि॑ष्मा॒न् विश्व॑स्य॒ शत्रो॒रन॑मं वध॒स्नैः॥

kva1 syā vo marutaḥ svadhāsīd yanmāmekaṃ samadhattāhihatye |ahaṃ hyu1grastaviṣastuviṣmān viśvasya śatroranamaṃ vadhasnaiḥ ||

भूरि॑ चकर्थ॒ युज्ये॑भिर॒स्मे स॑मा॒नेभि॑र्वृषभ॒ पौंस्ये॑भिः ।भूरी॑णि॒ हि कृ॒णवा॑मा शवि॒ष्ठेन्द्र॒ क्रत्वा॑ मरुतो॒ यद् वशा॑म॥

bhūri cakartha yujyebhirasme samānebhirvṛṣabha pauṃsyebhiḥ |bhūrīṇi hi kṛṇavāmā śaviṣṭhendra kratvā maruto yad vaśāma ||

वधीं॑ वृ॒त्रं म॑रुत इन्द्रि॒येण॒ स्वेन॒ भामे॑न तवि॒षो ब॑भू॒वान् ।अ॒हमे॒ता मन॑वे वि॒श्वश्च॑न्द्राः सु॒गा अ॒पश्च॑कर॒ वज्र॑बाहुः॥

vadhīṃ vṛtraṃ maruta indriyeṇa svena bhāmena taviṣo babhūvān |ahametā manave viśvaścandrāḥ sugā apaścakara vajrabāhuḥ ||

अनु॑त्त॒मा ते॑ मघव॒न्नकि॒र्नु न त्वावाँ॑ अस्ति दे॒वता॒ विदा॑नः ।न जाय॑मानो॒ नश॑ते॒ न जा॒तो यानि॑ करि॒ष्या कृ॑णु॒हि प्र॑वृद्ध॥

anuttamā te maghavannakirnu na tvāvām̐ asti devatā vidānaḥ |na jāyamāno naśate na jāto yāni kariṣyā kṛṇuhi pravṛddha ||

एक॑स्य चिन्मे वि॒भ्व१स्त्वोजो॒ या नु द॑धृ॒ष्वान् कृ॒णवै॑ मनी॒षा ।अ॒हं ह्यु१ग्रो म॑रुतो॒ विदा॑नो॒ यानि॒ च्यव॒मिन्द्र॒ इदी॑श एषाम्॥

ekasya cinme vibhva1stvojo yā nu dadhṛṣvān kṛṇavai manīṣā |ahaṃ hyu1gro maruto vidāno yāni cyavamindra idīśa eṣām ||

अम॑न्दन्मा मरुत॒: स्तोमो॒ अत्र॒ यन्मे॑ नर॒: श्रुत्यं॒ ब्रह्म॑ च॒क्र ।इन्द्रा॑य॒ वृष्णे॒ सुम॑खाय॒ मह्यं॒ सख्ये॒ सखा॑यस्त॒न्वे॑ त॒नूभि॑:॥

amandanmā maruta: stomo atra yanme nara: śrutyaṃ brahma cakra |indrāya vṛṣṇe sumakhāya mahyaṃ sakhye sakhāyastanve tanūbhi: ||

ए॒वेदे॒ते प्रति॑ मा॒ रोच॑माना॒ अने॑द्य॒: श्रव॒ एषो॒ दधा॑नाः ।सं॒चक्ष्या॑ मरुतश्च॒न्द्रव॑र्णा॒ अच्छा॑न्त मे छ॒दया॑था च नू॒नम्॥

evedete prati mā rocamānā anedya: śrava eṣo dadhānāḥ |saṃcakṣyā marutaścandravarṇā acchānta me chadayāthā ca nūnam ||

को न्वत्र॑ मरुतो मामहे व॒: प्र या॑तन॒ सखीँ॒रच्छा॑ सखायः ।मन्मा॑नि चित्रा अपिवा॒तय॑न्त ए॒षां भू॑त॒ नवे॑दा म ऋ॒ताना॑म्॥

ko nvatra maruto māmahe va: pra yātana sakhīm̐racchā sakhāyaḥ |manmāni citrā apivātayanta eṣāṃ bhūta navedā ma ṛtānām ||

आ यद् दु॑व॒स्याद् दु॒वसे॒ न का॒रुर॒स्माञ्च॒क्रे मा॒न्यस्य॑ मे॒धा ।ओ षु व॑र्त्त मरुतो॒ विप्र॒मच्छे॒मा ब्रह्मा॑णि जरि॒ता वो॑ अर्चत्॥

ā yad duvasyād duvase na kārurasmāñcakre mānyasya medhā |o ṣu vartta maruto vipramacchemā brahmāṇi jaritā vo arcat ||

ए॒ष व॒: स्तोमो॑ मरुत इ॒यं गीर्मा॑न्दा॒र्यस्य॑ मा॒न्यस्य॑ का॒रोः ।एषा या॑सीष्ट त॒न्वे॑ व॒यां वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम्॥

eṣa va: stomo maruta iyaṃ gīrmāndāryasya mānyasya kāroḥ |eṣā yāsīṣṭa tanve vayāṃ vidyāmeṣaṃ vṛjanaṃ jīradānum ||