Mandala.Sukta 1.76

गोतमो राहूगणः। अग्निः। त्रिष्टुप्। · gotamo rāhūgaṇaḥ | agniḥ | triṣṭup |

का त॒ उपे॑ति॒र्मन॑सो॒ वरा॑य॒ भुव॑दग्ने॒ शंत॑मा॒ का म॑नी॒षा ।को वा॑ य॒ज्ञैः परि॒ दक्षं॑ त आप॒ केन॑ वा ते॒ मन॑सा दाशेम॥

kā ta upetirmanaso varāya bhuvadagne śaṃtamā kā manīṣā |ko vā yajñaiḥ pari dakṣaṃ ta āpa kena vā te manasā dāśema ||

एह्य॑ग्न इ॒ह होता॒ नि षी॒दाद॑ब्ध॒: सु पु॑रए॒ता भ॑वा नः ।अव॑तां त्वा॒ रोद॑सी विश्वमि॒न्वे यजा॑ म॒हे सौ॑मन॒साय॑ दे॒वान्॥

ehyagna iha hotā ni ṣīdādabdha: su puraetā bhavā naḥ |avatāṃ tvā rodasī viśvaminve yajā mahe saumanasāya devān ||

प्र सु विश्वा॑न् र॒क्षसो॒ धक्ष्य॑ग्ने॒ भवा॑ य॒ज्ञाना॑मभिशस्ति॒पावा॑ ।अथा व॑ह॒ सोम॑पतिं॒ हरि॑भ्यामाति॒थ्यम॑स्मै चकृमा सु॒दाव्ने॑॥

pra su viśvān rakṣaso dhakṣyagne bhavā yajñānāmabhiśastipāvā |athā vaha somapatiṃ haribhyāmātithyamasmai cakṛmā sudāvne ||

प्र॒जाव॑ता॒ वच॑सा॒ वह्नि॑रा॒सा ऽऽ च॑ हु॒वे नि च॑ सत्सी॒ह दे॒वैः ।वेषि॑ हो॒त्रमु॒त पो॒त्रं य॑जत्र बो॒धि प्र॑यन्तर्जनित॒र्वसू॑नाम्॥

prajāvatā vacasā vahnirāsā '' ca huve ni ca satsīha devaiḥ |veṣi hotramuta potraṃ yajatra bodhi prayantarjanitarvasūnām ||

यथा॒ विप्र॑स्य॒ मनु॑षो ह॒विर्भि॑र्दे॒वाँ अय॑जः क॒विभि॑: क॒विः सन् ।ए॒वा हो॑तः सत्यतर॒ त्वम॒द्याग्ने॑ म॒न्द्रया॑ जु॒ह्वा॑ यजस्व॥

yathā viprasya manuṣo havirbhirdevām̐ ayajaḥ kavibhi: kaviḥ san |evā hotaḥ satyatara tvamadyāgne mandrayā juhvā yajasva ||