Mandala.Sukta 10.10

नवमीवर्ज्यानामयुजां षष्ठ्याश्च वैवस्वती यमी ऋषिका। यमः। षष्ठीवर्ज्यानां युजां नवम्याश्च वैवस्वतो यमः ऋषिः। यमी। त्रिष्टुप्, १३विराट्स्थाना। · navamīvarjyānāmayujāṃ ṣaṣṭhyāśca vaivasvatī yamī ṛṣikā | yamaḥ | ṣaṣṭhīvarjyānāṃ yujāṃ navamyāśca vaivasvato yamaḥ ṛṣiḥ | yamī | triṣṭup, 13virāṭsthānā |

ओ चि॒त्सखा॑यं स॒ख्या व॑वृत्यां ति॒रः पु॒रू चि॑दर्ण॒वं ज॑ग॒न्वान् ।पि॒तुर्नपा॑त॒मा द॑धीत वे॒धा अधि॒ क्षमि॑ प्रत॒रं दीध्या॑नः॥

o citsakhāyaṃ sakhyā vavṛtyāṃ tiraḥ purū cidarṇavaṃ jaganvān |piturnapātamā dadhīta vedhā adhi kṣami prataraṃ dīdhyānaḥ ||

न ते॒ सखा॑ स॒ख्यं व॑ष्ट्ये॒तत्सल॑क्ष्मा॒ यद्विषु॑रूपा॒ भवा॑ति ।म॒हस्पु॒त्रासो॒ असु॑रस्य वी॒रा दि॒वो ध॒र्तार॑ उर्वि॒या परि॑ ख्यन्॥

na te sakhā sakhyaṃ vaṣṭyetatsalakṣmā yadviṣurūpā bhavāti |mahasputrāso asurasya vīrā divo dhartāra urviyā pari khyan ||

उ॒शन्ति॑ घा॒ ते अ॒मृता॑स ए॒तदेक॑स्य चित्त्य॒जसं॒ मर्त्य॑स्य ।नि ते॒ मनो॒ मन॑सि धाय्य॒स्मे जन्यु॒: पति॑स्त॒न्व१मा वि॑विश्याः॥

uśanti ghā te amṛtāsa etadekasya cittyajasaṃ martyasya |ni te mano manasi dhāyyasme janyu: patistanva1mā viviśyāḥ ||

न यत्पु॒रा च॑कृ॒मा कद्ध॑ नू॒नमृ॒ता वद॑न्तो॒ अनृ॑तं रपेम ।ग॒न्ध॒र्वो अ॒प्स्वप्या॑ च॒ योषा॒ सा नो॒ नाभि॑: पर॒मं जा॒मि तन्नौ॑॥

na yatpurā cakṛmā kaddha nūnamṛtā vadanto anṛtaṃ rapema |gandharvo apsvapyā ca yoṣā sā no nābhi: paramaṃ jāmi tannau ||

गर्भे॒ नु नौ॑ जनि॒ता दम्प॑ती कर्दे॒वस्त्वष्टा॑ सवि॒ता वि॒श्वरू॑पः ।नकि॑रस्य॒ प्र मि॑नन्ति व्र॒तानि॒ वेद॑ नाव॒स्य पृ॑थि॒वी उ॒त द्यौः॥

garbhe nu nau janitā dampatī kardevastvaṣṭā savitā viśvarūpaḥ |nakirasya pra minanti vratāni veda nāvasya pṛthivī uta dyauḥ ||

को अ॒स्य वे॑द प्रथ॒मस्याह्न॒: क ईं॑ ददर्श॒ क इ॒ह प्र वो॑चत् ।बृ॒हन्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ धाम॒ कदु॑ ब्रव आहनो॒ वीच्या॒ नॄन्॥

ko asya veda prathamasyāhna: ka īṃ dadarśa ka iha pra vocat |bṛhanmitrasya varuṇasya dhāma kadu brava āhano vīcyā nṝn ||

य॒मस्य॑ मा य॒म्यं१ काम॒ आग॑न्त्समा॒ने योनौ॑ सह॒शेय्या॑य ।जा॒येव॒ पत्ये॑ त॒न्वं॑ रिरिच्यां॒ वि चि॑द्वृहेव॒ रथ्ये॑व च॒क्रा॥

yamasya mā yamyaṃ1 kāma āgantsamāne yonau sahaśeyyāya |jāyeva patye tanvaṃ riricyāṃ vi cidvṛheva rathyeva cakrā ||

न ति॑ष्ठन्ति॒ न नि मि॑षन्त्ये॒ते दे॒वानां॒ स्पश॑ इ॒ह ये चर॑न्ति ।अ॒न्येन॒ मदा॑हनो याहि॒ तूयं॒ तेन॒ वि वृ॑ह॒ रथ्ये॑व च॒क्रा॥

na tiṣṭhanti na ni miṣantyete devānāṃ spaśa iha ye caranti |anyena madāhano yāhi tūyaṃ tena vi vṛha rathyeva cakrā ||

रात्री॑भिरस्मा॒ अह॑भिर्दशस्ये॒त्सूर्य॑स्य॒ चक्षु॒र्मुहु॒रुन्मि॑मीयात् ।दि॒वा पृ॑थि॒व्या मि॑थु॒ना सब॑न्धू य॒मीर्य॒मस्य॑ बिभृया॒दजा॑मि॥

rātrībhirasmā ahabhirdaśasyetsūryasya cakṣurmuhurunmimīyāt |divā pṛthivyā mithunā sabandhū yamīryamasya bibhṛyādajāmi ||

आ घा॒ ता ग॑च्छा॒नुत्त॑रा यु॒गानि॒ यत्र॑ जा॒मय॑: कृ॒णव॒न्नजा॑मि ।उप॑ बर्बृहि वृष॒भाय॑ बा॒हुम॒न्यमि॑च्छस्व सुभगे॒ पतिं॒ मत्॥

ā ghā tā gacchānuttarā yugāni yatra jāmaya: kṛṇavannajāmi |upa barbṛhi vṛṣabhāya bāhumanyamicchasva subhage patiṃ mat ||

किं भ्राता॑स॒द्यद॑ना॒थं भवा॑ति॒ किमु॒ स्वसा॒ यन्निॠ॑तिर्नि॒गच्छा॑त् ।काम॑मूता ब॒ह्वे॒३तद्र॑पामि त॒न्वा॑ मे त॒न्वं१ सं पि॑पृग्धि॥

kiṃ bhrātāsadyadanāthaṃ bhavāti kimu svasā yanniṝtirnigacchāt |kāmamūtā bahve3tadrapāmi tanvā me tanvaṃ1 saṃ pipṛgdhi ||

न वा उ॑ ते त॒न्वा॑ त॒न्वं१ सं प॑पृच्यां पा॒पमा॑हु॒र्यः स्वसा॑रं नि॒गच्छा॑त् ।अ॒न्येन॒ मत्प्र॒मुद॑: कल्पयस्व॒ न ते॒ भ्राता॑ सुभगे वष्ट्ये॒तत्॥

na vā u te tanvā tanvaṃ1 saṃ papṛcyāṃ pāpamāhuryaḥ svasāraṃ nigacchāt |anyena matpramuda: kalpayasva na te bhrātā subhage vaṣṭyetat ||

ब॒तो ब॑तासि यम॒ नैव ते॒ मनो॒ हृद॑यं चाविदाम ।अ॒न्या किल॒ त्वां क॒क्ष्ये॑व यु॒क्तं परि॑ ष्वजाते॒ लिबु॑जेव वृ॒क्षम्॥

bato batāsi yama naiva te mano hṛdayaṃ cāvidāma |anyā kila tvāṃ kakṣyeva yuktaṃ pari ṣvajāte libujeva vṛkṣam ||

अ॒न्यमू॒ षु त्वं य॑म्य॒न्य उ॒ त्वां परि॑ ष्वजाते॒ लिबु॑जेव वृ॒क्षम् ।तस्य॑ वा॒ त्वं मन॑ इ॒च्छा स वा॒ तवाऽधा॑ कृणुष्व सं॒विदं॒ सुभ॑द्राम्॥

anyamū ṣu tvaṃ yamyanya u tvāṃ pari ṣvajāte libujeva vṛkṣam |tasya vā tvaṃ mana icchā sa vā tavā'dhā kṛṇuṣva saṃvidaṃ subhadrām ||