Mandala.Sukta 10.125

वागाम्भृणी। आत्मा। त्रिष्टुप् , २ जगती। · vāgāmbhṛṇī | ātmā | triṣṭup , 2 jagatī |

अ॒हं रु॒द्रेभि॒र्वसु॑भिश्चराम्य॒हमा॑दि॒त्यैरु॒त वि॒श्वदे॑वैः ।अ॒हं मि॒त्रावरु॑णो॒भा बि॑भर्म्य॒हमि॑न्द्रा॒ग्नी अ॒हम॒श्विनो॒भा॥

ahaṃ rudrebhirvasubhiścarāmyahamādityairuta viśvadevaiḥ |ahaṃ mitrāvaruṇobhā bibharmyahamindrāgnī ahamaśvinobhā ||

अ॒हं सोम॑माह॒नसं॑ बिभर्म्य॒हं त्वष्टा॑रमु॒त पू॒षणं॒ भग॑म् ।अ॒हं द॑धामि॒ द्रवि॑णं ह॒विष्म॑ते सुप्रा॒व्ये॒३ यज॑मानाय सुन्व॒ते॥

ahaṃ somamāhanasaṃ bibharmyahaṃ tvaṣṭāramuta pūṣaṇaṃ bhagam |ahaṃ dadhāmi draviṇaṃ haviṣmate suprāvye3 yajamānāya sunvate ||

अ॒हं राष्ट्री॑ सं॒गम॑नी॒ वसू॑नां चिकि॒तुषी॑ प्रथ॒मा य॒ज्ञिया॑नाम् ।तां मा॑ दे॒वा व्य॑दधुः पुरु॒त्रा भूरि॑स्थात्रां॒ भूर्या॑वे॒शय॑न्तीम्॥

ahaṃ rāṣṭrī saṃgamanī vasūnāṃ cikituṣī prathamā yajñiyānām |tāṃ mā devā vyadadhuḥ purutrā bhūristhātrāṃ bhūryāveśayantīm ||

मया॒ सो अन्न॑मत्ति॒ यो वि॒पश्य॑ति॒ यः प्राणि॑ति॒ य ईं॑ शृ॒णोत्यु॒क्तम् ।अ॒म॒न्तवो॒ मां त उप॑ क्षियन्ति श्रु॒धि श्रु॑त श्रद्धि॒वं ते॑ वदामि॥

mayā so annamatti yo vipaśyati yaḥ prāṇiti ya īṃ śṛṇotyuktam |amantavo māṃ ta upa kṣiyanti śrudhi śruta śraddhivaṃ te vadāmi ||

अ॒हमे॒व स्व॒यमि॒दं व॑दामि॒ जुष्टं॑ दे॒वेभि॑रु॒त मानु॑षेभिः ।यं का॒मये॒ तंत॑मु॒ग्रं कृ॑णोमि॒ तं ब्र॒ह्माणं॒ तमृषिं॒ तं सु॑मे॒धाम्॥

ahameva svayamidaṃ vadāmi juṣṭaṃ devebhiruta mānuṣebhiḥ |yaṃ kāmaye taṃtamugraṃ kṛṇomi taṃ brahmāṇaṃ tamṛṣiṃ taṃ sumedhām ||

अ॒हं रु॒द्राय॒ धनु॒रा त॑नोमि ब्रह्म॒द्विषे॒ शर॑वे॒ हन्त॒वा उ॑ ।अ॒हं जना॑य स॒मदं॑ कृणोम्य॒हं द्यावा॑पृथि॒वी आ वि॑वेश॥

ahaṃ rudrāya dhanurā tanomi brahmadviṣe śarave hantavā u |ahaṃ janāya samadaṃ kṛṇomyahaṃ dyāvāpṛthivī ā viveśa ||

अ॒हं सु॑वे पि॒तर॑मस्य मू॒र्धन्मम॒ योनि॑र॒प्स्व१न्तः स॑मु॒द्रे ।ततो॒ वि ति॑ष्ठे॒ भुव॒नानु॒ विश्वो॒तामूं द्यां व॒र्ष्मणोप॑ स्पृशामि॥

ahaṃ suve pitaramasya mūrdhanmama yonirapsva1ntaḥ samudre |tato vi tiṣṭhe bhuvanānu viśvotāmūṃ dyāṃ varṣmaṇopa spṛśāmi ||

अ॒हमे॒व वात॑ इव॒ प्र वा॑म्या॒रभ॑माणा॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ।प॒रो दि॒वा प॒र ए॒ना पृ॑थि॒व्यैताव॑ती महि॒ना सं ब॑भूव॥

ahameva vāta iva pra vāmyārabhamāṇā bhuvanāni viśvā |paro divā para enā pṛthivyaitāvatī mahinā saṃ babhūva ||