Mandala.Sukta 10.127

कुशिकः सौभरः, रात्रिर्वा भारद्वाजी। रात्रिः। गायत्री। · kuśikaḥ saubharaḥ, rātrirvā bhāradvājī | rātriḥ | gāyatrī |

रात्री॒ व्य॑ख्यदाय॒ती पु॑रु॒त्रा दे॒व्य१क्षभि॑: ।विश्वा॒ अधि॒ श्रियो॑ऽधित॥

rātrī vyakhyadāyatī purutrā devya1kṣabhi: |viśvā adhi śriyo'dhita ||

ओर्व॑प्रा॒ अम॑र्त्या नि॒वतो॑ दे॒व्यु१द्वत॑: ।ज्योति॑षा बाधते॒ तम॑:॥

orvaprā amartyā nivato devyu1dvata: |jyotiṣā bādhate tama: ||

निरु॒ स्वसा॑रमस्कृतो॒षसं॑ दे॒व्या॑य॒ती ।अपेदु॑ हासते॒ तम॑:॥

niru svasāramaskṛtoṣasaṃ devyāyatī |apedu hāsate tama: ||

सा नो॑ अ॒द्य यस्या॑ व॒यं नि ते॒ याम॒न्नवि॑क्ष्महि ।वृ॒क्षे न व॑स॒तिं वय॑:॥

sā no adya yasyā vayaṃ ni te yāmannavikṣmahi |vṛkṣe na vasatiṃ vaya: ||

नि ग्रामा॑सो अविक्षत॒ नि प॒द्वन्तो॒ नि प॒क्षिण॑: ।नि श्ये॒नास॑श्चिद॒र्थिन॑:॥

ni grāmāso avikṣata ni padvanto ni pakṣiṇa: |ni śyenāsaścidarthina: ||

या॒वया॑ वृ॒क्यं१ वृकं॑ य॒वय॑ स्ते॒नमू॑र्म्ये ।अथा॑ नः सु॒तरा॑ भव॥

yāvayā vṛkyaṃ1 vṛkaṃ yavaya stenamūrmye |athā naḥ sutarā bhava ||

उप॑ मा॒ पेपि॑श॒त्तम॑: कृ॒ष्णं व्य॑क्तमस्थित ।उष॑ ऋ॒णेव॑ यातय॥

upa mā pepiśattama: kṛṣṇaṃ vyaktamasthita |uṣa ṛṇeva yātaya ||

उप॑ ते॒ गा इ॒वाक॑रं वृणी॒ष्व दु॑हितर्दिवः ।रात्रि॒ स्तोमं॒ न जि॒ग्युषे॑॥

upa te gā ivākaraṃ vṛṇīṣva duhitardivaḥ |rātri stomaṃ na jigyuṣe ||