Mandala.Sukta 10.35

लुशो धानाकः। विश्वेदेवाः । जगती,१३-१४ त्रिष्टुप्। · luśo dhānākaḥ | viśvedevāḥ | jagatī,13-14 triṣṭup |

अबु॑ध्रमु॒ त्य इन्द्र॑वन्तो अ॒ग्नयो॒ ज्योति॒र्भर॑न्त उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टिषु ।म॒ही द्यावा॑पृथि॒वी चे॑तता॒मपो॒ऽद्या दे॒वाना॒मव॒ आ वृ॑णीमहे॥

abudhramu tya indravanto agnayo jyotirbharanta uṣaso vyuṣṭiṣu |mahī dyāvāpṛthivī cetatāmapo'dyā devānāmava ā vṛṇīmahe ||

दि॒वस्पृ॑थि॒व्योरव॒ आ वृ॑णीमहे मा॒तॄन्त्सिन्धू॒न्पर्व॑ताञ्छर्य॒णाव॑तः ।अ॒ना॒गा॒स्त्वं सूर्य॑मु॒षास॑मीमहे भ॒द्रं सोम॑: सुवा॒नो अ॒द्या कृ॑णोतु नः॥

divaspṛthivyorava ā vṛṇīmahe mātṝntsindhūnparvatāñcharyaṇāvataḥ |anāgāstvaṃ sūryamuṣāsamīmahe bhadraṃ soma: suvāno adyā kṛṇotu naḥ ||

द्यावा॑ नो अ॒द्य पृ॑थि॒वी अना॑गसो म॒ही त्रा॑येतां सुवि॒ताय॑ मा॒तरा॑ ।उ॒षा उ॒च्छन्त्यप॑ बाधताम॒घं स्व॒स्त्य१ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे॥

dyāvā no adya pṛthivī anāgaso mahī trāyetāṃ suvitāya mātarā |uṣā ucchantyapa bādhatāmaghaṃ svastya1gniṃ samidhānamīmahe ||

इ॒यं न॑ उ॒स्रा प्र॑थ॒मा सु॑दे॒व्यं॑ रे॒वत्स॒निभ्यो॑ रे॒वती॒ व्यु॑च्छतु ।आ॒रे म॒न्युं दु॑र्वि॒दत्र॑स्य धीमहि स्व॒स्त्य१ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे॥

iyaṃ na usrā prathamā sudevyaṃ revatsanibhyo revatī vyucchatu |āre manyuṃ durvidatrasya dhīmahi svastya1gniṃ samidhānamīmahe ||

प्र याः सिस्र॑ते॒ सूर्य॑स्य र॒श्मिभि॒र्ज्योति॒र्भर॑न्तीरु॒षसो॒ व्यु॑ष्टिषु ।भ॒द्रा नो॑ अ॒द्य श्रव॑से॒ व्यु॑च्छत स्व॒स्त्य१ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे॥

pra yāḥ sisrate sūryasya raśmibhirjyotirbharantīruṣaso vyuṣṭiṣu |bhadrā no adya śravase vyucchata svastya1gniṃ samidhānamīmahe ||

अ॒न॒मी॒वा उ॒षस॒ आ च॑रन्तु न॒ उद॒ग्नयो॑ जिहतां॒ ज्योति॑षा बृ॒हत् ।आयु॑क्षाताम॒श्विना॒ तूतु॑जिं॒ रथं॑ स्व॒स्त्य१ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे॥

anamīvā uṣasa ā carantu na udagnayo jihatāṃ jyotiṣā bṛhat |āyukṣātāmaśvinā tūtujiṃ rathaṃ svastya1gniṃ samidhānamīmahe ||

श्रेष्ठं॑ नो अ॒द्य स॑वित॒र्वरे॑ण्यं भा॒गमा सु॑व॒ स हि र॑त्न॒धा असि॑ ।रा॒यो जनि॑त्रीं धि॒षणा॒मुप॑ ब्रुवे स्व॒स्त्य१ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे॥

śreṣṭhaṃ no adya savitarvareṇyaṃ bhāgamā suva sa hi ratnadhā asi |rāyo janitrīṃ dhiṣaṇāmupa bruve svastya1gniṃ samidhānamīmahe ||

पिप॑र्तु मा॒ तदृ॒तस्य॑ प्र॒वाच॑नं दे॒वानां॒ यन्म॑नु॒ष्या॒३ अम॑न्महि ।विश्वा॒ इदु॒स्राः स्पळुदे॑ति॒ सूर्य॑: स्व॒स्त्य१ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे॥

pipartu mā tadṛtasya pravācanaṃ devānāṃ yanmanuṣyā3 amanmahi |viśvā idusrāḥ spaḷudeti sūrya: svastya1gniṃ samidhānamīmahe ||

अ॒द्वे॒षो अ॒द्य ब॒र्हिष॒: स्तरी॑मणि॒ ग्राव्णां॒ योगे॒ मन्म॑न॒: साध॑ ईमहे ।आ॒दि॒त्यानां॒ शर्म॑णि॒ स्था भु॑रण्यसि स्व॒स्त्य१ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे॥

adveṣo adya barhiṣa: starīmaṇi grāvṇāṃ yoge manmana: sādha īmahe |ādityānāṃ śarmaṇi sthā bhuraṇyasi svastya1gniṃ samidhānamīmahe ||

आ नो॑ ब॒र्हिः स॑ध॒मादे॑ बृ॒हद्दि॒वि दे॒वाँ ई॑ळे सा॒दया॑ स॒प्त होतॄ॑न् ।इन्द्रं॑ मि॒त्रं वरु॑णं सा॒तये॒ भगं॑ स्व॒स्त्य१ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे॥

ā no barhiḥ sadhamāde bṛhaddivi devām̐ īḷe sādayā sapta hotṝn |indraṃ mitraṃ varuṇaṃ sātaye bhagaṃ svastya1gniṃ samidhānamīmahe ||

त आ॑दित्या॒ आ ग॑ता स॒र्वता॑तये वृ॒धे नो॑ य॒ज्ञम॑वता सजोषसः ।बृह॒स्पतिं॑ पू॒षण॑म॒श्विना॒ भगं॑ स्व॒स्त्य१ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे॥

ta ādityā ā gatā sarvatātaye vṛdhe no yajñamavatā sajoṣasaḥ |bṛhaspatiṃ pūṣaṇamaśvinā bhagaṃ svastya1gniṃ samidhānamīmahe ||

तन्नो॑ देवा यच्छत सुप्रवाच॒नं छ॒र्दिरा॑दित्याः सु॒भरं॑ नृ॒पाय्य॑म् ।पश्वे॑ तो॒काय॒ तन॑याय जी॒वसे॑ स्व॒स्त्य१ग्निं स॑मिधा॒नमी॑महे॥

tanno devā yacchata supravācanaṃ chardirādityāḥ subharaṃ nṛpāyyam |paśve tokāya tanayāya jīvase svastya1gniṃ samidhānamīmahe ||

विश्वे॑ अ॒द्य म॒रुतो॒ विश्व॑ ऊ॒ती विश्वे॑ भवन्त्व॒ग्नय॒: समि॑द्धाः ।विश्वे॑ नो दे॒वा अव॒सा ग॑मन्तु॒ विश्व॑मस्तु॒ द्रवि॑णं॒ वाजो॑ अ॒स्मे॥

viśve adya maruto viśva ūtī viśve bhavantvagnaya: samiddhāḥ |viśve no devā avasā gamantu viśvamastu draviṇaṃ vājo asme ||

यं दे॑वा॒सोऽव॑थ॒ वाज॑सातौ॒ यं त्राय॑ध्वे॒ यं पि॑पृ॒थात्यंह॑: ।यो वो॑ गोपी॒थे न भ॒यस्य॒ वेद॒ ते स्या॑म दे॒ववी॑तये तुरासः॥

yaṃ devāso'vatha vājasātau yaṃ trāyadhve yaṃ pipṛthātyaṃha: |yo vo gopīthe na bhayasya veda te syāma devavītaye turāsaḥ ||