Mandala.Sukta 2.28

कूर्मो गार्त्समदो, गृत्समदो वा। वरुणः (१० दुःस्वप्ननाशिनीः)। त्रिष्टुप्। · kūrmo gārtsamado, gṛtsamado vā | varuṇaḥ (10 duḥsvapnanāśinīḥ) | triṣṭup |

इ॒दं क॒वेरा॑दि॒त्यस्य॑ स्व॒राजो॒ विश्वा॑नि॒ सान्त्य॒भ्य॑स्तु म॒ह्ना ।अति॒ यो म॒न्द्रो य॒जथा॑य दे॒वः सु॑की॒र्तिं भि॑क्षे॒ वरु॑णस्य॒ भूरे॑:॥

idaṃ kaverādityasya svarājo viśvāni sāntyabhyastu mahnā |ati yo mandro yajathāya devaḥ sukīrtiṃ bhikṣe varuṇasya bhūre: ||

तव॑ व्र॒ते सु॒भगा॑सः स्याम स्वा॒ध्यो॑ वरुण तुष्टु॒वांस॑: ।उ॒पाय॑न उ॒षसां॒ गोम॑तीनाम॒ग्नयो॒ न जर॑माणा॒ अनु॒ द्यून्॥

tava vrate subhagāsaḥ syāma svādhyo varuṇa tuṣṭuvāṃsa: |upāyana uṣasāṃ gomatīnāmagnayo na jaramāṇā anu dyūn ||

तव॑ स्याम पुरु॒वीर॑स्य॒ शर्म॑न्नुरु॒शंस॑स्य वरुण प्रणेतः ।यू॒यं न॑: पुत्रा अदितेरदब्धा अ॒भि क्ष॑मध्वं॒ युज्या॑य देवाः॥

tava syāma puruvīrasya śarmannuruśaṃsasya varuṇa praṇetaḥ |yūyaṃ na: putrā aditeradabdhā abhi kṣamadhvaṃ yujyāya devāḥ ||

प्र सी॑मादि॒त्यो अ॑सृजद्विध॒र्ताँ ऋ॒तं सिन्ध॑वो॒ वरु॑णस्य यन्ति ।न श्रा॑म्यन्ति॒ न वि मु॑चन्त्ये॒ते वयो॒ न प॑प्तू रघु॒या परि॑ज्मन्॥

pra sīmādityo asṛjadvidhartām̐ ṛtaṃ sindhavo varuṇasya yanti |na śrāmyanti na vi mucantyete vayo na paptū raghuyā parijman ||

वि मच्छ्र॑थाय रश॒नामि॒वाग॑ ऋ॒ध्याम॑ ते वरुण॒ खामृ॒तस्य॑ ।मा तन्तु॑श्छेदि॒ वय॑तो॒ धियं॑ मे॒ मा मात्रा॑ शार्य॒पस॑: पु॒र ऋ॒तोः॥

vi macchrathāya raśanāmivāga ṛdhyāma te varuṇa khāmṛtasya |mā tantuśchedi vayato dhiyaṃ me mā mātrā śāryapasa: pura ṛtoḥ ||

अपो॒ सु म्य॑क्ष वरुण भि॒यसं॒ मत्सम्रा॒ळृता॒वोऽनु॑ मा गृभाय ।दामे॑व व॒त्साद् वि मु॑मु॒ग्ध्यंहो॑ न॒हि त्वदा॒रे नि॒मिष॑श्च॒नेशे॑॥

apo su myakṣa varuṇa bhiyasaṃ matsamrāḷṛtāvo'nu mā gṛbhāya |dāmeva vatsād vi mumugdhyaṃho nahi tvadāre nimiṣaścaneśe ||

मा नो॑ व॒धैर्व॑रुण॒ ये त॑ इ॒ष्टावेन॑: कृ॒ण्वन्त॑मसुर भ्री॒णन्ति॑ ।मा ज्योति॑षः प्रवस॒थानि॑ गन्म॒ वि षू मृध॑: शिश्रथो जी॒वसे॑ नः॥

mā no vadhairvaruṇa ye ta iṣṭāvena: kṛṇvantamasura bhrīṇanti |mā jyotiṣaḥ pravasathāni ganma vi ṣū mṛdha: śiśratho jīvase naḥ ||

नम॑: पु॒रा ते॑ वरुणो॒त नू॒नमु॒ताप॒रं तु॑विजात ब्रवाम ।त्वे हि कं॒ पर्व॑ते॒ न श्रि॒तान्यप्र॑च्युतानि दूळभ व्र॒तानि॑॥

nama: purā te varuṇota nūnamutāparaṃ tuvijāta bravāma |tve hi kaṃ parvate na śritānyapracyutāni dūḷabha vratāni ||

पर॑ ऋ॒णा सा॑वी॒रध॒ मत्कृ॑तानि॒ माहं रा॑जन्न॒न्यकृ॑तेन भोजम् ।अव्यु॑ष्टा॒ इन्नु भूय॑सीरु॒षास॒ आ नो॑ जी॒वान् व॑रुण॒ तासु॑ शाधि॥

para ṛṇā sāvīradha matkṛtāni māhaṃ rājannanyakṛtena bhojam |avyuṣṭā innu bhūyasīruṣāsa ā no jīvān varuṇa tāsu śādhi ||

यो मे॑ राज॒न् युज्यो॑ वा॒ सखा॑ वा॒ स्वप्ने॑ भ॒यं भी॒रवे॒ मह्य॒माह॑ ।स्ते॒नो वा॒ यो दिप्स॑ति नो॒ वृको॑ वा॒ त्वं तस्मा॑द् वरुण पाह्य॒स्मान्॥

yo me rājan yujyo vā sakhā vā svapne bhayaṃ bhīrave mahyamāha |steno vā yo dipsati no vṛko vā tvaṃ tasmād varuṇa pāhyasmān ||

माहं म॒घोनो॑ वरुण प्रि॒यस्य॑ भूरि॒दाव्न॒ आ वि॑दं॒ शून॑मा॒पेः ।मा रा॒यो रा॑जन् त्सु॒यमा॒दव॑ स्थां बृ॒हद् व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीरा॑:॥

māhaṃ maghono varuṇa priyasya bhūridāvna ā vidaṃ śūnamāpeḥ |mā rāyo rājan tsuyamādava sthāṃ bṛhad vadema vidathe suvīrā: ||