Mandala.Sukta 2.29

कूर्मो गार्त्समदो, गृत्समदो वा। विश्वेदेवाः। त्रिष्टुप्। · kūrmo gārtsamado, gṛtsamado vā | viśvedevāḥ | triṣṭup |

धृत॑व्रता॒ आदि॑त्या॒ इषि॑रा आ॒रे मत् क॑र्त रह॒सूरि॒वाग॑: ।शृ॒ण्व॒तो वो॒ वरु॑ण॒ मित्र॒ देवा॑ भ॒द्रस्य॑ वि॒द्वाँ अव॑से हुवे वः॥

dhṛtavratā ādityā iṣirā āre mat karta rahasūrivāga: |śṛṇvato vo varuṇa mitra devā bhadrasya vidvām̐ avase huve vaḥ ||

यू॒यं दे॑वा॒: प्रम॑तिर्यू॒यमोजो॑ यू॒यं द्वेषां॑सि सनु॒तर्यु॑योत ।अ॒भि॒क्ष॒त्तारो॑ अ॒भि च॒ क्षम॑ध्वम॒द्या च॑ नो मृ॒ळय॑ताप॒रं च॑॥

yūyaṃ devā: pramatiryūyamojo yūyaṃ dveṣāṃsi sanutaryuyota |abhikṣattāro abhi ca kṣamadhvamadyā ca no mṛḷayatāparaṃ ca ||

किमू॒ नु व॑: कृणवा॒माप॑रेण॒ किं सने॑न वसव॒ आप्ये॑न ।यू॒यं नो॑ मित्रावरुणादिते च स्व॒स्तिमि॑न्द्रामरुतो दधात॥

kimū nu va: kṛṇavāmāpareṇa kiṃ sanena vasava āpyena |yūyaṃ no mitrāvaruṇādite ca svastimindrāmaruto dadhāta ||

ह॒ये दे॑वा यू॒यमिदा॒पय॑: स्थ॒ ते मृ॑ळत॒ नाध॑मानाय॒ मह्य॑म् ।मा वो॒ रथो॑ मध्यम॒वाळृ॒ते भू॒न्मा यु॒ष्माव॑त्स्वा॒पिषु॑ श्रमिष्म॥

haye devā yūyamidāpaya: stha te mṛḷata nādhamānāya mahyam |mā vo ratho madhyamavāḷṛte bhūnmā yuṣmāvatsvāpiṣu śramiṣma ||

प्र व॒ एको॑ मिमय॒ भूर्यागो॒ यन्मा॑ पि॒तेव॑ कित॒वं श॑शा॒स ।आ॒रे पाशा॑ आ॒रे अ॒घानि॑ देवा॒ मा माधि॑ पु॒त्रे विमि॑व ग्रभीष्ट॥

pra va eko mimaya bhūryāgo yanmā piteva kitavaṃ śaśāsa |āre pāśā āre aghāni devā mā mādhi putre vimiva grabhīṣṭa ||

अ॒र्वाञ्चो॑ अ॒द्या भ॑वता यजत्रा॒ आ वो॒ हार्दि॒ भय॑मानो व्ययेयम् ।त्राध्वं॑ नो देवा नि॒जुरो॒ वृक॑स्य॒ त्राध्वं॑ क॒र्ताद॑व॒पदो॑ यजत्राः॥

arvāñco adyā bhavatā yajatrā ā vo hārdi bhayamāno vyayeyam |trādhvaṃ no devā nijuro vṛkasya trādhvaṃ kartādavapado yajatrāḥ ||

माहं म॒घोनो॑ वरुण प्रि॒यस्य॑ भूरि॒दाव्न॒ आ वि॑दं॒ शून॑मा॒पेः ।मा रा॒यो रा॑जन् त्सु॒यमा॒दव॑ स्थां बृ॒हद् व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीरा॑:॥

māhaṃ maghono varuṇa priyasya bhūridāvna ā vidaṃ śūnamāpeḥ |mā rāyo rājan tsuyamādava sthāṃ bṛhad vadema vidathe suvīrā: ||