Mandala.Sukta 2.31

गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः। विश्वे देवाः। जगती, ७ त्रिष्टुप्। · gṛtsamada (āṅgirasaḥ śaunahotraḥ paścād) bhārgavaḥ śaunakaḥ | viśve devāḥ | jagatī, 7 triṣṭup |

अ॒स्माकं॑ मित्रावरुणावतं॒ रथ॑मादि॒त्यै रु॒द्रैर्वसु॑भिः सचा॒भुवा॑ ।प्र यद् वयो॒ न पप्त॒न्वस्म॑न॒स्परि॑ श्रव॒स्यवो॒ हृषी॑वन्तो वन॒र्षद॑:॥

asmākaṃ mitrāvaruṇāvataṃ rathamādityai rudrairvasubhiḥ sacābhuvā |pra yad vayo na paptanvasmanaspari śravasyavo hṛṣīvanto vanarṣada: ||

अध॑ स्मा न॒ उद॑वता सजोषसो॒ रथं॑ देवासो अ॒भि वि॒क्षु वा॑ज॒युम् ।यदा॒शव॒: पद्या॑भि॒स्तित्र॑तो॒ रज॑: पृथि॒व्याः सानौ॒ जङ्घ॑नन्त पा॒णिभि॑:॥

adha smā na udavatā sajoṣaso rathaṃ devāso abhi vikṣu vājayum |yadāśava: padyābhistitrato raja: pṛthivyāḥ sānau jaṅghananta pāṇibhi: ||

उ॒त स्य न॒ इन्द्रो॑ वि॒श्वच॑र्षणिर्दि॒वः शर्धे॑न॒ मारु॑तेन सु॒क्रतु॑: ।अनु॒ नु स्था॑त्यवृ॒काभि॑रू॒तिभी॒ रथं॑ म॒हे स॒नये॒ वाज॑सातये॥

uta sya na indro viśvacarṣaṇirdivaḥ śardhena mārutena sukratu: |anu nu sthātyavṛkābhirūtibhī rathaṃ mahe sanaye vājasātaye ||

उ॒त स्य दे॒वो भुव॑नस्य स॒क्षणि॒स्त्वष्टा॒ ग्नाभि॑: स॒जोषा॑ जूजुव॒द् रथ॑म् ।इळा॒ भगो॑ बृहद्दि॒वोत रोद॑सी पू॒षा पुरं॑धिर॒श्विना॒वधा॒ पती॑॥

uta sya devo bhuvanasya sakṣaṇistvaṣṭā gnābhi: sajoṣā jūjuvad ratham |iḷā bhago bṛhaddivota rodasī pūṣā puraṃdhiraśvināvadhā patī ||

उ॒त त्ये दे॒वी सु॒भगे॑ मिथू॒दृशो॒षासा॒नक्ता॒ जग॑तामपी॒जुवा॑ ।स्तु॒षे यद् वां पृथिवि॒ नव्य॑सा॒ वच॑: स्था॒तुश्च॒ वय॒स्त्रिव॑या उप॒स्तिरे॑॥

uta tye devī subhage mithūdṛśoṣāsānaktā jagatāmapījuvā |stuṣe yad vāṃ pṛthivi navyasā vaca: sthātuśca vayastrivayā upastire ||

उ॒त व॒: शंस॑मु॒शिजा॑मिव श्म॒स्यहि॑र्बु॒ध्न्यो॒३ऽज एक॑पादु॒त ।त्रि॒त ऋ॑भु॒क्षाः स॑वि॒ता चनो॑ दधे॒ऽपां नपा॑दाशु॒हेमा॑ धि॒या शमि॑॥

uta va: śaṃsamuśijāmiva śmasyahirbudhnyo3'ja ekapāduta |trita ṛbhukṣāḥ savitā cano dadhe'pāṃ napādāśuhemā dhiyā śami ||

ए॒ता वो॑ व॒श्म्युद्य॑ता यजत्रा॒ अत॑क्षन्ना॒यवो॒ नव्य॑से॒ सम् ।श्र॒व॒स्यवो॒ वाजं॑ चका॒नाः सप्ति॒र्न रथ्यो॒ अह॑ धी॒तिम॑श्याः॥

etā vo vaśmyudyatā yajatrā atakṣannāyavo navyase sam |śravasyavo vājaṃ cakānāḥ saptirna rathyo aha dhītimaśyāḥ ||