Mandala.Sukta 2.30

गृत्समद (आङ्गिरसः शौनहोत्रः पश्चाद्) भार्गवः शौनकः।इन्द्रः, ६ इन्द्रसोमौ, ८(पूर्वाऽर्धर्च स्य)। सरस्वती, ९ बृहस्पतिः, ११ मरुतः। त्रिष्टुप्, ११ जगती। · gṛtsamada (āṅgirasaḥ śaunahotraḥ paścād) bhārgavaḥ śaunakaḥ |indraḥ, 6 indrasomau, 8(pūrvā'rdharca sya) | sarasvatī, 9 bṛhaspatiḥ, 11 marutaḥ | triṣṭup, 11 jagatī |

ऋ॒तं दे॒वाय॑ कृण्व॒ते स॑वि॒त्र इन्द्रा॑याहि॒घ्ने न र॑मन्त॒ आप॑: ।अह॑रहर्यात्य॒क्तुर॒पां किया॒त्या प्र॑थ॒मः सर्ग॑ आसाम्॥

ṛtaṃ devāya kṛṇvate savitra indrāyāhighne na ramanta āpa: |aharaharyātyakturapāṃ kiyātyā prathamaḥ sarga āsām ||

यो वृ॒त्राय॒ सिन॒मत्राभ॑रिष्य॒त् प्र तं जनि॑त्री वि॒दुष॑ उवाच ।प॒थो रद॑न्ती॒रनु॒ जोष॑मस्मै दि॒वेदि॑वे॒ धुन॑यो य॒न्त्यर्थ॑म्॥

yo vṛtrāya sinamatrābhariṣyat pra taṃ janitrī viduṣa uvāca |patho radantīranu joṣamasmai divedive dhunayo yantyartham ||

ऊ॒र्ध्वो ह्यस्था॒दध्य॒न्तरि॒क्षे ऽधा॑ वृ॒त्राय॒ प्र व॒धं ज॑भार ।मिहं॒ वसा॑न॒ उप॒ हीमदु॑द्रोत् ति॒ग्मायु॑धो अजय॒च्छत्रु॒मिन्द्र॑:॥

ūrdhvo hyasthādadhyantarikṣe 'dhā vṛtrāya pra vadhaṃ jabhāra |mihaṃ vasāna upa hīmadudrot tigmāyudho ajayacchatrumindra: ||

बृह॑स्पते॒ तपु॒षाश्ने॑व विध्य॒ वृक॑द्वरसो॒ असु॑रस्य वी॒रान् ।यथा॑ ज॒घन्थ॑ धृष॒ता पु॒रा चि॑दे॒वा ज॑हि॒ शत्रु॑म॒स्माक॑मिन्द्र॥

bṛhaspate tapuṣāśneva vidhya vṛkadvaraso asurasya vīrān |yathā jaghantha dhṛṣatā purā cidevā jahi śatrumasmākamindra ||

अव॑ क्षिप दि॒वो अश्मा॑नमु॒च्चा येन॒ शत्रुं॑ मन्दसा॒नो नि॒जूर्वा॑: ।तो॒कस्य॑ सा॒तौ तन॑यस्य॒ भूरे॑र॒स्माँ अ॒र्धं कृ॑णुतादिन्द्र॒ गोना॑म्॥

ava kṣipa divo aśmānamuccā yena śatruṃ mandasāno nijūrvā: |tokasya sātau tanayasya bhūrerasmām̐ ardhaṃ kṛṇutādindra gonām ||

प्र हि क्रतुं॑ वृ॒हथो॒ यं व॑नु॒थो र॒ध्रस्य॑ स्थो॒ यज॑मानस्य चो॒दौ ।इन्द्रा॑सोमा यु॒वम॒स्माँ अ॑विष्टम॒स्मिन् भ॒यस्थे॑ कृणुतमु लो॒कम्॥

pra hi kratuṃ vṛhatho yaṃ vanutho radhrasya stho yajamānasya codau |indrāsomā yuvamasmām̐ aviṣṭamasmin bhayasthe kṛṇutamu lokam ||

न मा॑ तम॒न्न श्र॑म॒न्नोत त॑न्द्र॒न्न वो॑चाम॒ मा सु॑नो॒तेति॒ सोम॑म् ।यो मे॑ पृ॒णाद् यो दद॒द्यो नि॒बोधा॒द् यो मा॑ सु॒न्वन्त॒मुप॒ गोभि॒राय॑त्॥

na mā tamanna śramannota tandranna vocāma mā sunoteti somam |yo me pṛṇād yo dadadyo nibodhād yo mā sunvantamupa gobhirāyat ||

सर॑स्वति॒ त्वम॒स्माँ अ॑विड्ढि म॒रुत्व॑ती धृष॒ती जे॑षि॒ शत्रू॑न् ।त्यं चि॒च्छर्ध॑न्तं तविषी॒यमा॑ण॒मिन्द्रो॑ हन्ति वृष॒भं शण्डि॑कानाम्॥

sarasvati tvamasmām̐ aviḍḍhi marutvatī dhṛṣatī jeṣi śatrūn |tyaṃ cicchardhantaṃ taviṣīyamāṇamindro hanti vṛṣabhaṃ śaṇḍikānām ||

यो न॒: सनु॑त्य उ॒त वा॑ जिघ॒त्नुर॑भि॒ख्याय॒ तं ति॑गि॒तेन॑ विध्य ।बृह॑स्पत॒ आयु॑धैर्जेषि॒ शत्रू॑न् द्रु॒हे रीष॑न्तं॒ परि॑ धेहि राजन्॥

yo na: sanutya uta vā jighatnurabhikhyāya taṃ tigitena vidhya |bṛhaspata āyudhairjeṣi śatrūn druhe rīṣantaṃ pari dhehi rājan ||

अ॒स्माके॑भि॒: सत्व॑भिः शूर॒ शूरै॑र्वी॒र्या॑ कृधि॒ यानि॑ ते॒ कर्त्वा॑नि ।ज्योग॑भूव॒न्ननु॑धूपितासो ह॒त्वी तेषा॒मा भ॑रा नो॒ वसू॑नि॥

asmākebhi: satvabhiḥ śūra śūrairvīryā kṛdhi yāni te kartvāni |jyogabhūvannanudhūpitāso hatvī teṣāmā bharā no vasūni ||

तं व॒: शर्धं॒ मारु॑तं सुम्न॒युर्गि॒रोप॑ ब्रुवे॒ नम॑सा॒ दैव्यं॒ जन॑म् ।यथा॑ र॒यिं सर्व॑वीरं॒ नशा॑महा अपत्य॒साचं॒ श्रुत्यं॑ दि॒वेदि॑वे॥

taṃ va: śardhaṃ mārutaṃ sumnayurgiropa bruve namasā daivyaṃ janam |yathā rayiṃ sarvavīraṃ naśāmahā apatyasācaṃ śrutyaṃ divedive ||