Mandala.Sukta 5.52

श्यावाश्व आत्रेयः। मरुतः। अनुष्टुप्, ६, १६-१७ पङ्क्तिः। · śyāvāśva ātreyaḥ | marutaḥ | anuṣṭup, 6, 16-17 paṅktiḥ |

प्र श्या॑वाश्व धृष्णु॒यार्चा॑ म॒रुद्भि॒ॠक्व॑भिः ।ये अ॑द्रो॒घम॑नुष्व॒धं श्रवो॒ मद॑न्ति य॒ज्ञिया॑:॥

pra śyāvāśva dhṛṣṇuyārcā marudbhiṝkvabhiḥ |ye adroghamanuṣvadhaṃ śravo madanti yajñiyā: ||

ते हि स्थि॒रस्य॒ शव॑स॒: सखा॑य॒: सन्ति॑ धृष्णु॒या ।ते याम॒न्ना धृ॑ष॒द्विन॒स्त्मना॑ पान्ति॒ शश्व॑तः॥

te hi sthirasya śavasa: sakhāya: santi dhṛṣṇuyā |te yāmannā dhṛṣadvinastmanā pānti śaśvataḥ ||

ते स्य॒न्द्रासो॒ नोक्षणोऽति॑ ष्कन्दन्ति॒ शर्व॑रीः ।म॒रुता॒मधा॒ महो॑ दि॒वि क्ष॒मा च॑ मन्महे॥

te syandrāso nokṣaṇo'ti ṣkandanti śarvarīḥ |marutāmadhā maho divi kṣamā ca manmahe ||

म॒रुत्सु॑ वो दधीमहि॒ स्तोमं॑ य॒ज्ञं च॑ धृष्णु॒या ।विश्वे॒ ये मानु॑षा यु॒गा पान्ति॒ मर्त्यं॑ रि॒षः॥

marutsu vo dadhīmahi stomaṃ yajñaṃ ca dhṛṣṇuyā |viśve ye mānuṣā yugā pānti martyaṃ riṣaḥ ||

अर्ह॑न्तो॒ ये सु॒दान॑वो॒ नरो॒ असा॑मिशवसः ।प्र य॒ज्ञं य॒ज्ञिये॑भ्यो दि॒वो अ॑र्चा म॒रुद्भ्य॑:॥

arhanto ye sudānavo naro asāmiśavasaḥ |pra yajñaṃ yajñiyebhyo divo arcā marudbhya: ||

आ रु॒क्मैरा यु॒धा नर॑ ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टीर॑सृक्षत ।अन्वे॑नाँ॒ अह॑ वि॒द्युतो॑ म॒रुतो॒ जज्झ॑तीरिव भा॒नुर॑र्त॒ त्मना॑ दि॒वः॥

ā rukmairā yudhā nara ṛṣvā ṛṣṭīrasṛkṣata |anvenām̐ aha vidyuto maruto jajjhatīriva bhānurarta tmanā divaḥ ||

ये वा॑वृ॒धन्त॒ पार्थि॑वा॒ य उ॒राव॒न्तरि॑क्ष॒ आ ।वृ॒जने॑ वा न॒दीनां॑ स॒धस्थे॑ वा म॒हो दि॒वः॥

ye vāvṛdhanta pārthivā ya urāvantarikṣa ā |vṛjane vā nadīnāṃ sadhasthe vā maho divaḥ ||

शर्धो॒ मारु॑त॒मुच्छं॑स स॒त्यश॑वस॒मृभ्व॑सम् ।उ॒त स्म॒ ते शु॒भे नर॒: प्र स्य॒न्द्रा यु॑जत॒ त्मना॑॥

śardho mārutamucchaṃsa satyaśavasamṛbhvasam |uta sma te śubhe nara: pra syandrā yujata tmanā ||

उ॒त स्म॒ ते परु॑ष्ण्या॒मूर्णा॑ वसत शु॒न्ध्यव॑: ।उ॒त प॒व्या रथा॑ना॒मद्रिं॑ भिन्द॒न्त्योज॑सा॥

uta sma te paruṣṇyāmūrṇā vasata śundhyava: |uta pavyā rathānāmadriṃ bhindantyojasā ||

आप॑थयो॒ विप॑थ॒योऽन्त॑स्पथा॒ अनु॑पथाः ।ए॒तेभि॒र्मह्यं॒ नाम॑भिर्य॒ज्ञं वि॑ष्टा॒र ओ॑हते॥

āpathayo vipathayo'ntaspathā anupathāḥ |etebhirmahyaṃ nāmabhiryajñaṃ viṣṭāra ohate ||

अधा॒ नरो॒ न्यो॑ह॒तेऽधा॑ नि॒युत॑ ओहते ।अधा॒ पारा॑वता॒ इति॑ चि॒त्रा रू॒पाणि॒ दर्श्या॑॥

adhā naro nyohate'dhā niyuta ohate |adhā pārāvatā iti citrā rūpāṇi darśyā ||

छ॒न्द॒:स्तुभ॑: कुभ॒न्यव॒ उत्स॒मा की॒रिणो॑ नृतुः ।ते मे॒ के चि॒न्न ता॒यव॒ ऊमा॑ आसन् दृ॒शि त्वि॒षे॥

chanda:stubha: kubhanyava utsamā kīriṇo nṛtuḥ |te me ke cinna tāyava ūmā āsan dṛśi tviṣe ||

य ऋ॒ष्वा ऋ॒ष्टिवि॑द्युतः क॒वय॒: सन्ति॑ वे॒धस॑: ।तमृ॑षे॒ मारु॑तं ग॒णं न॑म॒स्या र॒मया॑ गि॒रा॥

ya ṛṣvā ṛṣṭividyutaḥ kavaya: santi vedhasa: |tamṛṣe mārutaṃ gaṇaṃ namasyā ramayā girā ||

अच्छ॑ ऋषे॒ मारु॑तं ग॒णं दा॒ना मि॒त्रं न यो॒षणा॑ ।दि॒वो वा॑ धृष्णव॒ ओज॑सा स्तु॒ता धी॒भिरि॑षण्यत॥

accha ṛṣe mārutaṃ gaṇaṃ dānā mitraṃ na yoṣaṇā |divo vā dhṛṣṇava ojasā stutā dhībhiriṣaṇyata ||

नू म॑न्वा॒न ए॑षां दे॒वाँ अच्छा॒ न व॒क्षणा॑ ।दा॒ना स॑चेत सू॒रिभि॒र्याम॑श्रुतेभिर॒ञ्जिभि॑:॥

nū manvāna eṣāṃ devām̐ acchā na vakṣaṇā |dānā saceta sūribhiryāmaśrutebhirañjibhi: ||

प्र ये मे॑ बन्ध्वे॒षे गां वोच॑न्त सू॒रय॒: पृश्निं॑ वोचन्त मा॒तर॑म् ।अधा॑ पि॒तर॑मि॒ष्मिणं॑ रु॒द्रं वो॑चन्त॒ शिक्व॑सः॥

pra ye me bandhveṣe gāṃ vocanta sūraya: pṛśniṃ vocanta mātaram |adhā pitaramiṣmiṇaṃ rudraṃ vocanta śikvasaḥ ||

स॒प्त मे॑ स॒प्त शा॒किन॒ एक॑मेका श॒ता द॑दुः ।य॒मुना॑या॒मधि॑ श्रु॒तमुद् राधो॒ गव्यं॑ मृजे॒ नि राधो॒ अश्व्यं॑ मृजे॥

sapta me sapta śākina ekamekā śatā daduḥ |yamunāyāmadhi śrutamud rādho gavyaṃ mṛje ni rādho aśvyaṃ mṛje ||