Mandala.Sukta 7.16

मैत्रावरुणिर्वसिष्ठ:। अग्नि: । प्रगाथ: (=विषमा बृहती , समा सतोबृहती ) । · maitrāvaruṇirvasiṣṭha: | agni: | pragātha: (=viṣamā bṛhatī , samā satobṛhatī ) |

ए॒ना वो॑ अ॒ग्निं नम॑सो॒र्जो नपा॑त॒मा हु॑वे ।प्रि॒यं चेति॑ष्ठमर॒तिं स्व॑ध्व॒रं विश्व॑स्य दू॒तम॒मृत॑म्॥

enā vo agniṃ namasorjo napātamā huve |priyaṃ cetiṣṭhamaratiṃ svadhvaraṃ viśvasya dūtamamṛtam ||

स यो॑जते अरु॒षा वि॒श्वभो॑जसा॒ स दु॑द्रव॒त्स्वा॑हुतः ।सु॒ब्रह्मा॑ य॒ज्ञः सु॒शमी॒ वसू॑नां दे॒वं राधो॒ जना॑नाम्॥

sa yojate aruṣā viśvabhojasā sa dudravatsvāhutaḥ |subrahmā yajñaḥ suśamī vasūnāṃ devaṃ rādho janānām ||

उद॑स्य शो॒चिर॑स्थादा॒जुह्वा॑नस्य मी॒ळ्हुष॑: ।उद्धू॒मासो॑ अरु॒षासो॑ दिवि॒स्पृश॒: सम॒ग्निमि॑न्धते॒ नर॑:॥

udasya śocirasthādājuhvānasya mīḷhuṣa: |uddhūmāso aruṣāso divispṛśa: samagnimindhate nara: ||

तं त्वा॑ दू॒तं कृ॑ण्महे य॒शस्त॑मं दे॒वाँ आ वी॒तये॑ वह ।विश्वा॑ सूनो सहसो मर्त॒भोज॑ना॒ रास्व॒ तद्यत्त्वेम॑हे॥

taṃ tvā dūtaṃ kṛṇmahe yaśastamaṃ devām̐ ā vītaye vaha |viśvā sūno sahaso martabhojanā rāsva tadyattvemahe ||

त्वम॑ग्ने गृ॒हप॑ति॒स्त्वं होता॑ नो अध्व॒रे ।त्वं पोता॑ विश्ववार॒ प्रचे॑ता॒ यक्षि॒ वेषि॑ च॒ वार्य॑म्॥

tvamagne gṛhapatistvaṃ hotā no adhvare |tvaṃ potā viśvavāra pracetā yakṣi veṣi ca vāryam ||

कृ॒धि रत्नं॒ यज॑मानाय सुक्रतो॒ त्वं हि र॑त्न॒धा असि॑ ।आ न॑ ऋ॒ते शि॑शीहि॒ विश्व॑मृ॒त्विजं॑ सु॒शंसो॒ यश्च॒ दक्ष॑ते॥

kṛdhi ratnaṃ yajamānāya sukrato tvaṃ hi ratnadhā asi |ā na ṛte śiśīhi viśvamṛtvijaṃ suśaṃso yaśca dakṣate ||

त्वे अ॑ग्ने स्वाहुत प्रि॒यास॑: सन्तु सू॒रय॑: ।य॒न्तारो॒ ये म॒घवा॑नो॒ जना॑नामू॒र्वान्दय॑न्त॒ गोना॑म्॥

tve agne svāhuta priyāsa: santu sūraya: |yantāro ye maghavāno janānāmūrvāndayanta gonām ||

येषा॒मिळा॑ घृ॒तह॑स्ता दुरो॒ण आँ अपि॑ प्रा॒ता नि॒षीद॑ति ।ताँस्त्रा॑यस्व सहस्य द्रु॒हो नि॒दो यच्छा॑ न॒: शर्म॑ दीर्घ॒श्रुत्॥

yeṣāmiḷā ghṛtahastā duroṇa ām̐ api prātā niṣīdati |tām̐strāyasva sahasya druho nido yacchā na: śarma dīrghaśrut ||

स म॒न्द्रया॑ च जि॒ह्वया॒ वह्नि॑रा॒सा वि॒दुष्ट॑रः ।अग्ने॑ र॒यिं म॒घव॑द्भ्यो न॒ आ व॑ह ह॒व्यदा॑तिं च सूदय॥

sa mandrayā ca jihvayā vahnirāsā viduṣṭaraḥ |agne rayiṃ maghavadbhyo na ā vaha havyadātiṃ ca sūdaya ||

ये राधां॑सि॒ दद॒त्यश्व्या॑ म॒घा कामे॑न॒ श्रव॑सो म॒हः ।ताँ अंह॑सः पिपृहि प॒र्तृभि॒ष्ट्वं श॒तं पू॒र्भिर्य॑विष्ठ्य॥

ye rādhāṃsi dadatyaśvyā maghā kāmena śravaso mahaḥ |tām̐ aṃhasaḥ pipṛhi partṛbhiṣṭvaṃ śataṃ pūrbhiryaviṣṭhya ||

दे॒वो वो॑ द्रविणो॒दाः पू॒र्णां वि॑वष्ट्या॒सिच॑म् ।उद्वा॑ सि॒ञ्चध्व॒मुप॑ वा पृणध्व॒मादिद्वो॑ दे॒व ओ॑हते॥

devo vo draviṇodāḥ pūrṇāṃ vivaṣṭyāsicam |udvā siñcadhvamupa vā pṛṇadhvamādidvo deva ohate ||

तं होता॑रमध्व॒रस्य॒ प्रचे॑तसं॒ वह्निं॑ दे॒वा अ॑कृण्वत ।दधा॑ति॒ रत्नं॑ विध॒ते सु॒वीर्य॑म॒ग्निर्जना॑य दा॒शुषे॑॥

taṃ hotāramadhvarasya pracetasaṃ vahniṃ devā akṛṇvata |dadhāti ratnaṃ vidhate suvīryamagnirjanāya dāśuṣe ||