Mandala.Sukta 9.85

वेनो भार्गव: । पवमान: सोम: ।जगती , ११-१२ त्रिष्टुप् । · veno bhārgava: | pavamāna: soma: |jagatī , 11-12 triṣṭup |

इन्द्रा॑य सोम॒ सुषु॑त॒: परि॑ स्र॒वाऽपामी॑वा भवतु॒ रक्ष॑सा स॒ह ।मा ते॒ रस॑स्य मत्सत द्वया॒विनो॒ द्रवि॑णस्वन्त इ॒ह स॒न्त्विन्द॑वः॥

indrāya soma suṣuta: pari sravā'pāmīvā bhavatu rakṣasā saha |mā te rasasya matsata dvayāvino draviṇasvanta iha santvindavaḥ ||

अ॒स्मान्त्स॑म॒र्ये प॑वमान चोदय॒ दक्षो॑ दे॒वाना॒मसि॒ हि प्रि॒यो मद॑: ।ज॒हि शत्रूँ॑र॒भ्या भ॑न्दनाय॒तः पिबे॑न्द्र॒ सोम॒मव॑ नो॒ मृधो॑ जहि॥

asmāntsamarye pavamāna codaya dakṣo devānāmasi hi priyo mada: |jahi śatrūm̐rabhyā bhandanāyataḥ pibendra somamava no mṛdho jahi ||

अद॑ब्ध इन्दो पवसे म॒दिन्त॑म आ॒त्मेन्द्र॑स्य भवसि धा॒सिरु॑त्त॒मः ।अ॒भि स्व॑रन्ति ब॒हवो॑ मनी॒षिणो॒ राजा॑नम॒स्य भुव॑नस्य निंसते॥

adabdha indo pavase madintama ātmendrasya bhavasi dhāsiruttamaḥ |abhi svaranti bahavo manīṣiṇo rājānamasya bhuvanasya niṃsate ||

स॒हस्र॑णीथः श॒तधा॑रो॒ अद्भु॑त॒ इन्द्रा॒येन्दु॑: पवते॒ काम्यं॒ मधु॑ ।जय॒न्क्षेत्र॑म॒भ्य॑र्षा॒ जय॑न्न॒प उ॒रुं नो॑ गा॒तुं कृ॑णु सोम मीढ्वः॥

sahasraṇīthaḥ śatadhāro adbhuta indrāyendu: pavate kāmyaṃ madhu |jayankṣetramabhyarṣā jayannapa uruṃ no gātuṃ kṛṇu soma mīḍhvaḥ ||

कनि॑क्रदत्क॒लशे॒ गोभि॑रज्यसे॒ व्य१व्ययं॑ स॒मया॒ वार॑मर्षसि ।म॒र्मृ॒ज्यमा॑नो॒ अत्यो॒ न सा॑न॒सिरिन्द्र॑स्य सोम ज॒ठरे॒ सम॑क्षरः॥

kanikradatkalaśe gobhirajyase vya1vyayaṃ samayā vāramarṣasi |marmṛjyamāno atyo na sānasirindrasya soma jaṭhare samakṣaraḥ ||

स्वा॒दुः प॑वस्व दि॒व्याय॒ जन्म॑ने स्वा॒दुरिन्द्रा॑य सु॒हवी॑तुनाम्ने ।स्वा॒दुर्मि॒त्राय॒ वरु॑णाय वा॒यवे॒ बृह॒स्पत॑ये॒ मधु॑माँ॒ अदा॑भ्यः॥

svāduḥ pavasva divyāya janmane svādurindrāya suhavītunāmne |svādurmitrāya varuṇāya vāyave bṛhaspataye madhumām̐ adābhyaḥ ||

अत्यं॑ मृजन्ति क॒लशे॒ दश॒ क्षिप॒: प्र विप्रा॑णां म॒तयो॒ वाच॑ ईरते ।पव॑माना अ॒भ्य॑र्षन्ति सुष्टु॒तिमेन्द्रं॑ विशन्ति मदि॒रास॒ इन्द॑वः॥

atyaṃ mṛjanti kalaśe daśa kṣipa: pra viprāṇāṃ matayo vāca īrate |pavamānā abhyarṣanti suṣṭutimendraṃ viśanti madirāsa indavaḥ ||

पव॑मानो अ॒भ्य॑र्षा सु॒वीर्य॑मु॒र्वीं गव्यू॑तिं॒ महि॒ शर्म॑ स॒प्रथ॑: ।माकि॑र्नो अ॒स्य परि॑षूतिरीश॒तेन्दो॒ जये॑म॒ त्वया॒ धनं॑धनम्॥

pavamāno abhyarṣā suvīryamurvīṃ gavyūtiṃ mahi śarma sapratha: |mākirno asya pariṣūtirīśatendo jayema tvayā dhanaṃdhanam ||

अधि॒ द्याम॑स्थाद्वृष॒भो वि॑चक्ष॒णोऽरू॑रुच॒द्वि दि॒वो रो॑च॒ना क॒विः ।राजा॑ प॒वित्र॒मत्ये॑ति॒ रोरु॑वद्दि॒वः पी॒यूषं॑ दुहते नृ॒चक्ष॑सः॥

adhi dyāmasthādvṛṣabho vicakṣaṇo'rūrucadvi divo rocanā kaviḥ |rājā pavitramatyeti roruvaddivaḥ pīyūṣaṃ duhate nṛcakṣasaḥ ||

दि॒वो नाके॒ मधु॑जिह्वा अस॒श्चतो॑ वे॒ना दु॑हन्त्यु॒क्षणं॑ गिरि॒ष्ठाम् ।अ॒प्सु द्र॒प्सं वा॑वृधा॒नं स॑मु॒द्र आ सिन्धो॑रू॒र्मा मधु॑मन्तं प॒वित्र॒ आ॥

divo nāke madhujihvā asaścato venā duhantyukṣaṇaṃ giriṣṭhām |apsu drapsaṃ vāvṛdhānaṃ samudra ā sindhorūrmā madhumantaṃ pavitra ā ||

नाके॑ सुप॒र्णमु॑पपप्ति॒वांसं॒ गिरो॑ वे॒नाना॑मकृपन्त पू॒र्वीः ।शिशुं॑ रिहन्ति म॒तय॒: पनि॑प्नतं हिर॒ण्ययं॑ शकु॒नं क्षाम॑णि॒ स्थाम्॥

nāke suparṇamupapaptivāṃsaṃ giro venānāmakṛpanta pūrvīḥ |śiśuṃ rihanti mataya: panipnataṃ hiraṇyayaṃ śakunaṃ kṣāmaṇi sthām ||

ऊ॒र्ध्वो ग॑न्ध॒र्वो अधि॒ नाके॑ अस्था॒द्विश्वा॑ रू॒पा प्र॑ति॒चक्षा॑णो अस्य ।भा॒नुः शु॒क्रेण॑ शो॒चिषा॒ व्य॑द्यौ॒त्प्रारू॑रुच॒द्रोद॑सी मा॒तरा॒ शुचि॑:॥

ūrdhvo gandharvo adhi nāke asthādviśvā rūpā praticakṣāṇo asya |bhānuḥ śukreṇa śociṣā vyadyautprārūrucadrodasī mātarā śuci: ||