वाल्मीकि रामायण 1.2.39

तस्य शिष्याः ततः सर्वे जगुः श्लोकम् इमम् पुनः ।मुहुर् मुहुः प्रीयमाणाः प्राहुः च भृश विस्मिताः॥

tasya śiṣyāḥ tataḥ sarve jaguḥ ślokam imam punaḥ |muhur muhuḥ prīyamāṇāḥ prāhuḥ ca bhṛśa vismitāḥ ||

इस श्लोक का हमारा सरल अर्थ विद्वत् समीक्षा की प्रतीक्षा में है।