Kanda.Sarga 3.65

तप्यमानम् तथा रामम् सीता हरण कर्शितम् ।लोकानाम् अभवे युक्तम् सांवर्तकम् इव अनलम्॥

tapyamānam tathā rāmam sītā haraṇa karśitam |lokānām abhave yuktam sāṃvartakam iva analam ||

वीक्षमाणम् धनुः सज्यम् निःश्वसंतम् पुनः पुनः ।दग्धु कामम् जगत् सर्वम् युग अन्ते च यथा हरम्॥

vīkṣamāṇam dhanuḥ sajyam niḥśvasaṃtam punaḥ punaḥ |dagdhu kāmam jagat sarvam yuga ante ca yathā haram ||

अदृष्ट पूर्वम् संक्रुद्धम् दृष्ट्वा रामम् स लक्ष्मणः ।अब्रवीत् प्रांजलिः वाक्यम् मुखेन परिशुष्यता॥

adṛṣṭa pūrvam saṃkruddham dṛṣṭvā rāmam sa lakṣmaṇaḥ |abravīt prāṃjaliḥ vākyam mukhena pariśuṣyatā ||

पुरा भूत्वा मृदुः दांतः सर्व भूत हिते रतः ।न क्रोध वशम् आपन्नः प्रकृतिम् हातुम् अर्हसि॥

purā bhūtvā mṛduḥ dāṃtaḥ sarva bhūta hite rataḥ |na krodha vaśam āpannaḥ prakṛtim hātum arhasi ||

चन्द्रे लक्ष्मीः प्रभा सूर्ये गतिः वायौ भुवि क्षमा ।एतत् च नियतम् सर्वम् त्वयि च अनुत्तमम् यशः॥

candre lakṣmīḥ prabhā sūrye gatiḥ vāyau bhuvi kṣamā |etat ca niyatam sarvam tvayi ca anuttamam yaśaḥ ||

एकस्य न अपराधेन लोकान् हन्तुम् त्वम् अर्हसि ।न तु जानामि कस्य अयम् भग्नः सांग्रामिको रथः॥

ekasya na aparādhena lokān hantum tvam arhasi |na tu jānāmi kasya ayam bhagnaḥ sāṃgrāmiko rathaḥ ||

केन वा कस्य वा हेतोः स आयुधः स परिच्छदः ।खुर नेमि क्षतः च अयम् सिक्तो रुधिर बिन्दुभिः॥

kena vā kasya vā hetoḥ sa āyudhaḥ sa paricchadaḥ |khura nemi kṣataḥ ca ayam sikto rudhira bindubhiḥ ||

देशो निवृत्त संग्रामः सु घोरः पार्थिव आत्मज ।एकस्य तु विमर्दो अयम् न द्वयोः वदताम् वर॥

deśo nivṛtta saṃgrāmaḥ su ghoraḥ pārthiva ātmaja |ekasya tu vimardo ayam na dvayoḥ vadatām vara ||

न हि वृत्तम् हि पश्यामि बलस्य महतः पदम् ।न एकस्य तु कृते लोकान् विनाशयितुम् अर्हसि॥

na hi vṛttam hi paśyāmi balasya mahataḥ padam |na ekasya tu kṛte lokān vināśayitum arhasi ||

युक्त दण्डा हि मृदवः प्रशान्ता वसुधा अधिपाः ।सदा त्वम् सर्व भूतानाम् शरण्यः परमा गतिः॥

yukta daṇḍā hi mṛdavaḥ praśāntā vasudhā adhipāḥ |sadā tvam sarva bhūtānām śaraṇyaḥ paramā gatiḥ ||

को नु दार प्रणाशम् ते साधु मन्येत राघव ।सरितः सागराः शैला देव गन्धर्व दानवाः॥

ko nu dāra praṇāśam te sādhu manyeta rāghava |saritaḥ sāgarāḥ śailā deva gandharva dānavāḥ ||

न अलम् ते विप्रियम् कर्तुम् दीक्षितस्य इव साधवः ।येन राजन् हृता सीता तम् अन्वेषितुम् अर्हसि॥

na alam te vipriyam kartum dīkṣitasya iva sādhavaḥ |yena rājan hṛtā sītā tam anveṣitum arhasi ||

मद् द्वितीयो धनुष् पाणिः सहायैः परम ऋषिभिः ।समुद्रम् च विचेष्यामः पर्वतान् च वनानि च॥

mad dvitīyo dhanuṣ pāṇiḥ sahāyaiḥ parama ṛṣibhiḥ |samudram ca viceṣyāmaḥ parvatān ca vanāni ca ||

गुहाः च विविधा घोरा पद्मिन्यो विविधाः थथा ।देव गन्धर्व लोकान् च विचेष्यामः समाहिताः॥

guhāḥ ca vividhā ghorā padminyo vividhāḥ thathā |deva gandharva lokān ca viceṣyāmaḥ samāhitāḥ ||

यावत् न अधिगमिष्यामः तव भार्या अपहारिणम् ।न चेत् साम्ना प्रदास्यन्ति पत्नीम् ते त्रिदश ईश्वराः ।कोसल इन्द्र ततः पश्चात् प्राप्त कालम् करिष्यसि॥

yāvat na adhigamiṣyāmaḥ tava bhāryā apahāriṇam |na cet sāmnā pradāsyanti patnīm te tridaśa īśvarāḥ |kosala indra tataḥ paścāt prāpta kālam kariṣyasi ||

शीलेन साम्ना विनयेन सीताम्नयेन न प्राप्स्यसि चेत् नरेन्द्र ।ततः समुत्सादय हेम पुंखैःमहेन्द्र वज्र प्रतिमैः शर ओघैः॥

śīlena sāmnā vinayena sītāmnayena na prāpsyasi cet narendra |tataḥ samutsādaya hema puṃkhaiḥmahendra vajra pratimaiḥ śara oghaiḥ ||