Kanda.Sarga 4.21

ततो निपतिताम् ताराम् च्युताम् ताराम् इव अंबरात् ।शनैः आश्वासयामास हनूमान् हरि यूथपः॥

tato nipatitām tārām cyutām tārām iva aṃbarāt |śanaiḥ āśvāsayāmāsa hanūmān hari yūthapaḥ ||

गुण दोष कृतम् जंतुः स्वकर्म फल हेतुकम् ।अव्यग्रः तद् अवाप्नोति सर्वम् प्रेत्य शुभ अशुभम्॥

guṇa doṣa kṛtam jaṃtuḥ svakarma phala hetukam |avyagraḥ tad avāpnoti sarvam pretya śubha aśubham ||

शोच्या शोचसि कम् शोच्यम् दीनम् दीना अनुकंपसे ।कः च कस्य अनुशोच्यो अस्ति देहे अस्मिन् बुद्बुद उपमे॥

śocyā śocasi kam śocyam dīnam dīnā anukaṃpase |kaḥ ca kasya anuśocyo asti dehe asmin budbuda upame ||

अंगदः तु कुमारो अयम् द्रष्टव्यो जीव पुत्रया ।आयत्या च विधेयानि समर्थानि अस्य चिन्तय॥

aṃgadaḥ tu kumāro ayam draṣṭavyo jīva putrayā |āyatyā ca vidheyāni samarthāni asya cintaya ||

जानासि अनियताम् एवम् भूतानाम् आगतिम् गतिम् ।तस्मात् शुभम् हि कर्तव्यम् पण्डितेन इह लौकिकम्॥

jānāsi aniyatām evam bhūtānām āgatim gatim |tasmāt śubham hi kartavyam paṇḍitena iha laukikam ||

यस्मिन् हरि सहस्राणि शतानि नियुतानि च ।वर्तयन्ति कृत आशानि सो अयम् दिष्टांतम् आगतः॥

yasmin hari sahasrāṇi śatāni niyutāni ca |vartayanti kṛta āśāni so ayam diṣṭāṃtam āgataḥ ||

यद् अयम् न्याय दृष्ट अर्थः साम दान क्षमा परः ।गतो धर्म जिताम् भूमिम् न एनम् शोचितुम् अर्हसि॥

yad ayam nyāya dṛṣṭa arthaḥ sāma dāna kṣamā paraḥ |gato dharma jitām bhūmim na enam śocitum arhasi ||

सर्वे च हरि शार्दूलाः पुत्रः च अयम् तव अंगदः ।हरि ऋक्ष पति राज्यम् च त्वत् सनाथम् अनिन्दिते॥

sarve ca hari śārdūlāḥ putraḥ ca ayam tava aṃgadaḥ |hari ṛkṣa pati rājyam ca tvat sanātham anindite ||

तौ इमौ शोक संतप्तौ शनैः प्रेरय भामिनि ।त्वया परिगृहीतो अयम् अंगदः शास्तु मेदिनीम्॥

tau imau śoka saṃtaptau śanaiḥ preraya bhāmini |tvayā parigṛhīto ayam aṃgadaḥ śāstu medinīm ||

संततिः च यथा दृष्टा कृत्यम् यत् च अपि सांप्रतम् ।राज्ञः तत् क्रियताम् सर्वम् एष कालस्य निश्चयः॥

saṃtatiḥ ca yathā dṛṣṭā kṛtyam yat ca api sāṃpratam |rājñaḥ tat kriyatām sarvam eṣa kālasya niścayaḥ ||

संस्कार्यो हरि राजः तु अंगदः च अभिषिच्यताम् ।सिंहासन गतम् पुत्रम् पश्यन्ती शान्तिम् एष्यसि॥

saṃskāryo hari rājaḥ tu aṃgadaḥ ca abhiṣicyatām |siṃhāsana gatam putram paśyantī śāntim eṣyasi ||

सा तस्य वचनम् श्रुत्वा भर्तृ व्यसन पीडिता ।अब्रवीत् उत्तरम् तारा हनूमन्तम् अवस्थितम्॥

sā tasya vacanam śrutvā bhartṛ vyasana pīḍitā |abravīt uttaram tārā hanūmantam avasthitam ||

अंगद प्रतिरूपाणाम् पुत्राणाम् एकतः शतम् ।हतस्य अपि अस्य वीरस्य गात्र संश्लेषणम् वरम्॥

aṃgada pratirūpāṇām putrāṇām ekataḥ śatam |hatasya api asya vīrasya gātra saṃśleṣaṇam varam ||

न च अहम् हरि राज्यस्य प्रभवामि अंगदस्य वा ।पितृव्यः तस्य सुग्रीवः सर्व कार्येषुइ अनंतरः॥

na ca aham hari rājyasya prabhavāmi aṃgadasya vā |pitṛvyaḥ tasya sugrīvaḥ sarva kāryeṣui anaṃtaraḥ ||

न हि एषा बुद्धिः आस्थेया हनूमन् अंगदम् प्रति ।पिता हि बंधुः पुत्रस्य न माता हरि सत्तम॥

na hi eṣā buddhiḥ āstheyā hanūman aṃgadam prati |pitā hi baṃdhuḥ putrasya na mātā hari sattama ||

न हि मम हरि राज संश्रयात्क्षमतरम् अस्ति परत्र च इह वा ।अभिमुख हत वीर सेवितम्शयनम् इदम् मम सेवितुम् क्षमम्॥

na hi mama hari rāja saṃśrayātkṣamataram asti paratra ca iha vā |abhimukha hata vīra sevitamśayanam idam mama sevitum kṣamam ||