Parva.Adhyaya 1.11

डुण्डुभ उवाच · ḍuṇḍubha uvāca

सखा बभूव मे पूर्वं खगमो नाम वै द्विजःभृशं संशितवाक्तात तपोबलसमन्वितः

sakhā babhūva me pūrvaṃ khagamo nāma vai dvijaḥbhṛśaṃ saṃśitavāktāta tapobalasamanvitaḥ

स मया क्रीडता बाल्ये कृत्वा तार्णमथोरगम्अग्निहोत्रे प्रसक्तः सन्भीषितः प्रमुमोह वै

sa mayā krīḍatā bālye kṛtvā tārṇamathoragamagnihotre prasaktaḥ sanbhīṣitaḥ pramumoha vai

लब्ध्वा च स पुनः संज्ञां मामुवाच तपोधनःनिर्दहन्निव कोपेन सत्यवाक्संशितव्रतः

labdhvā ca sa punaḥ saṃjñāṃ māmuvāca tapodhanaḥnirdahanniva kopena satyavāksaṃśitavrataḥ

यथावीर्यस्त्वया सर्पः कृतोऽयं मद्बिभीषयातथावीर्यो भुजंगस्त्वं मम कोपाद्भविष्यसि

yathāvīryastvayā sarpaḥ kṛto'yaṃ madbibhīṣayātathāvīryo bhujaṃgastvaṃ mama kopādbhaviṣyasi

तस्याहं तपसो वीर्यं जानमानस्तपोधनभृशमुद्विग्नहृदयस्तमवोचं वनौकसम्

tasyāhaṃ tapaso vīryaṃ jānamānastapodhanabhṛśamudvignahṛdayastamavocaṃ vanaukasam

प्रयतः संभ्रमाच्चैव प्राञ्जलिः प्रणतः स्थितःसखेति हसतेदं ते नर्मार्थं वै कृतं मया

prayataḥ saṃbhramāccaiva prāñjaliḥ praṇataḥ sthitaḥsakheti hasatedaṃ te narmārthaṃ vai kṛtaṃ mayā

क्षन्तुमर्हसि मे ब्रह्मञ्शापोऽयं विनिवर्त्यताम्सोऽथ मामब्रवीद्दृष्ट्वा भृशमुद्विग्नचेतसम्

kṣantumarhasi me brahmañśāpo'yaṃ vinivartyatāmso'tha māmabravīddṛṣṭvā bhṛśamudvignacetasam

मुहुरुष्णं विनिःश्वस्य सुसंभ्रान्तस्तपोधनःनानृतं वै मया प्रोक्तं भवितेदं कथंचन

muhuruṣṇaṃ viniḥśvasya susaṃbhrāntastapodhanaḥnānṛtaṃ vai mayā proktaṃ bhavitedaṃ kathaṃcana

यत्तु वक्ष्यामि ते वाक्यं शृणु तन्मे धृतव्रतश्रुत्वा च हृदि ते वाक्यमिदमस्तु तपोधन

yattu vakṣyāmi te vākyaṃ śṛṇu tanme dhṛtavrataśrutvā ca hṛdi te vākyamidamastu tapodhana

उत्पत्स्यति रुरुर्नाम प्रमतेरात्मजः शुचिःतं दृष्ट्वा शापमोक्षस्ते भविता नचिरादिव

utpatsyati rururnāma pramaterātmajaḥ śuciḥtaṃ dṛṣṭvā śāpamokṣaste bhavitā nacirādiva

स त्वं रुरुरिति ख्यातः प्रमतेरात्मजः शुचिःस्वरूपं प्रतिलभ्याहमद्य वक्ष्यामि ते हितम्

sa tvaṃ rururiti khyātaḥ pramaterātmajaḥ śuciḥsvarūpaṃ pratilabhyāhamadya vakṣyāmi te hitam

अहिंसा परमो धर्मः सर्वप्राणभृतां स्मृतःतस्मात्प्राणभृतः सर्वान्न हिंस्याद्ब्राह्मणः क्वचित्

ahiṃsā paramo dharmaḥ sarvaprāṇabhṛtāṃ smṛtaḥtasmātprāṇabhṛtaḥ sarvānna hiṃsyādbrāhmaṇaḥ kvacit

ब्राह्मणः सौम्य एवेह जायतेति परा श्रुतिःवेदवेदाङ्गवित्तात सर्वभूताभयप्रदः

brāhmaṇaḥ saumya eveha jāyateti parā śrutiḥvedavedāṅgavittāta sarvabhūtābhayapradaḥ

अहिंसा सत्यवचनं क्षमा चेति विनिश्चितम्ब्राह्मणस्य परो धर्मो वेदानां धरणादपि

ahiṃsā satyavacanaṃ kṣamā ceti viniścitambrāhmaṇasya paro dharmo vedānāṃ dharaṇādapi

क्षत्रियस्य तु यो धर्मः स नेहेष्यति वै तवदण्डधारणमुग्रत्वं प्रजानां परिपालनम्

kṣatriyasya tu yo dharmaḥ sa neheṣyati vai tavadaṇḍadhāraṇamugratvaṃ prajānāṃ paripālanam

तदिदं क्षत्रियस्यासीत्कर्म वै शृणु मे रुरोजनमेजयस्य धर्मात्मन्सर्पाणां हिंसनं पुरा

tadidaṃ kṣatriyasyāsītkarma vai śṛṇu me rurojanamejayasya dharmātmansarpāṇāṃ hiṃsanaṃ purā

परित्राणं च भीतानां सर्पाणां ब्राह्मणादपितपोवीर्यबलोपेताद्वेदवेदाङ्गपारगात्आस्तीकाद्द्विजमुख्याद्वै सर्पसत्रे द्विजोत्तम

paritrāṇaṃ ca bhītānāṃ sarpāṇāṃ brāhmaṇādapitapovīryabalopetādvedavedāṅgapāragātāstīkāddvijamukhyādvai sarpasatre dvijottama