Parva.Adhyaya 1.130

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

धृतराष्ट्रस्तु पुत्रस्य श्रुत्वा वचनमीदृशम्मुहूर्तमिव संचिन्त्य दुर्योधनमथाब्रवीत्

dhṛtarāṣṭrastu putrasya śrutvā vacanamīdṛśammuhūrtamiva saṃcintya duryodhanamathābravīt

धर्मनित्यः सदा पाण्डुर्ममासीत्प्रियकृद्धितःसर्वेषु ज्ञातिषु तथा मयि त्वासीद्विशेषतः

dharmanityaḥ sadā pāṇḍurmamāsītpriyakṛddhitaḥsarveṣu jñātiṣu tathā mayi tvāsīdviśeṣataḥ

नास्य किंचिन्न जानामि भोजनादि चिकीर्षितम्निवेदयति नित्यं हि मम राज्यं धृतव्रतः

nāsya kiṃcinna jānāmi bhojanādi cikīrṣitamnivedayati nityaṃ hi mama rājyaṃ dhṛtavrataḥ

तस्य पुत्रो यथा पाण्डुस्तथा धर्मपरायणःगुणवाँल्लोकविख्यातः पौराणां च सुसंमतः

tasya putro yathā pāṇḍustathā dharmaparāyaṇaḥguṇavām̐llokavikhyātaḥ paurāṇāṃ ca susaṃmataḥ

स कथं शक्यमस्माभिरपक्रष्टुं बलादितःपितृपैतामहाद्राज्यात्ससहायो विशेषतः

sa kathaṃ śakyamasmābhirapakraṣṭuṃ balāditaḥpitṛpaitāmahādrājyātsasahāyo viśeṣataḥ

भृता हि पाण्डुनामात्या बलं च सततं भृतम्भृताः पुत्राश्च पौत्राश्च तेषामपि विशेषतः

bhṛtā hi pāṇḍunāmātyā balaṃ ca satataṃ bhṛtambhṛtāḥ putrāśca pautrāśca teṣāmapi viśeṣataḥ

ते पुरा सत्कृतास्तात पाण्डुना पौरवा जनाःकथं युधिष्ठिरस्यार्थे न नो हन्युः सबान्धवान्

te purā satkṛtāstāta pāṇḍunā pauravā janāḥkathaṃ yudhiṣṭhirasyārthe na no hanyuḥ sabāndhavān

दुर्योधन उवाच · duryodhana uvāca

एवमेतन्मया तात भावितं दोषमात्मनिदृष्ट्वा प्रकृतयः सर्वा अर्थमानेन योजिताः

evametanmayā tāta bhāvitaṃ doṣamātmanidṛṣṭvā prakṛtayaḥ sarvā arthamānena yojitāḥ

ध्रुवमस्मत्सहायास्ते भविष्यन्ति प्रधानतःअर्थवर्गः सहामात्यो मत्संस्थोऽद्य महीपते

dhruvamasmatsahāyāste bhaviṣyanti pradhānataḥarthavargaḥ sahāmātyo matsaṃstho'dya mahīpate

स भवान्पाण्डवानाशु विवासयितुमर्हतिमृदुनैवाभ्युपायेन नगरं वारणावतम्

sa bhavānpāṇḍavānāśu vivāsayitumarhatimṛdunaivābhyupāyena nagaraṃ vāraṇāvatam

यदा प्रतिष्ठितं राज्यं मयि राजन्भविष्यतितदा कुन्ती सहापत्या पुनरेष्यति भारत

yadā pratiṣṭhitaṃ rājyaṃ mayi rājanbhaviṣyatitadā kuntī sahāpatyā punareṣyati bhārata

धृतराष्ट्र उवाच · dhṛtarāṣṭra uvāca

दुर्योधन ममाप्येतद्धृदि संपरिवर्ततेअभिप्रायस्य पापत्वान्नैतत्तु विवृणोम्यहम्

duryodhana mamāpyetaddhṛdi saṃparivartateabhiprāyasya pāpatvānnaitattu vivṛṇomyaham

न च भीष्मो न च द्रोणो न क्षत्ता न च गौतमःविवास्यमानान्कौन्तेयाननुमंस्यन्ति कर्हिचित्

na ca bhīṣmo na ca droṇo na kṣattā na ca gautamaḥvivāsyamānānkaunteyānanumaṃsyanti karhicit

समा हि कौरवेयाणां वयमेते च पुत्रकनैते विषममिच्छेयुर्धर्मयुक्ता मनस्विनः

samā hi kauraveyāṇāṃ vayamete ca putrakanaite viṣamamiccheyurdharmayuktā manasvinaḥ

ते वयं कौरवेयाणामेतेषां च महात्मनाम्कथं न वध्यतां तात गच्छेम जगतस्तथा

te vayaṃ kauraveyāṇāmeteṣāṃ ca mahātmanāmkathaṃ na vadhyatāṃ tāta gacchema jagatastathā

दुर्योधन उवाच · duryodhana uvāca

मध्यस्थः सततं भीष्मो द्रोणपुत्रो मयि स्थितःयतः पुत्रस्ततो द्रोणो भविता नात्र सांशयः

madhyasthaḥ satataṃ bhīṣmo droṇaputro mayi sthitaḥyataḥ putrastato droṇo bhavitā nātra sāṃśayaḥ

कृपः शारद्वतश्चैव यत एते त्रयस्ततःद्रोणं च भागिनेयं च न स त्यक्ष्यति कर्हिचित्

kṛpaḥ śāradvataścaiva yata ete trayastataḥdroṇaṃ ca bhāgineyaṃ ca na sa tyakṣyati karhicit

क्षत्तार्थबद्धस्त्वस्माकं प्रच्छन्नं तु यतः परेन चैकः स समर्थोऽस्मान्पाण्डवार्थे प्रबाधितुम्

kṣattārthabaddhastvasmākaṃ pracchannaṃ tu yataḥ parena caikaḥ sa samartho'smānpāṇḍavārthe prabādhitum

स विश्रब्धः पाण्डुपुत्रान्सह मात्रा विवासयवारणावतमद्यैव नात्र दोषो भविष्यति

sa viśrabdhaḥ pāṇḍuputrānsaha mātrā vivāsayavāraṇāvatamadyaiva nātra doṣo bhaviṣyati

विनिद्रकरणं घोरं हृदि शल्यमिवार्पितम्शोकपावकमुद्भूतं कर्मणैतेन नाशय

vinidrakaraṇaṃ ghoraṃ hṛdi śalyamivārpitamśokapāvakamudbhūtaṃ karmaṇaitena nāśaya