Parva.Adhyaya 1.143
Mahabharata · 38 verses
- 1.143.1
भीम उवाच · bhīma uvāca
स्मरन्ति वैरं रक्षांसि मायामाश्रित्य मोहिनीम्हिडिम्बे व्रज पन्थानं त्वं वै भ्रातृनिषेवितम्
smaranti vairaṃ rakṣāṃsi māyāmāśritya mohinīmhiḍimbe vraja panthānaṃ tvaṃ vai bhrātṛniṣevitam
- 1.143.2
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
क्रुद्धोऽपि पुरुषव्याघ्र भीम मा स्म स्त्रियं वधीःशरीरगुप्त्याभ्यधिकं धर्मं गोपय पाण्डव
kruddho'pi puruṣavyāghra bhīma mā sma striyaṃ vadhīḥśarīraguptyābhyadhikaṃ dharmaṃ gopaya pāṇḍava
- 1.143.3
वधाभिप्रायमायान्तमवधीस्त्वं महाबलम्रक्षसस्तस्य भगिनी किं नः क्रुद्धा करिष्यति
vadhābhiprāyamāyāntamavadhīstvaṃ mahābalamrakṣasastasya bhaginī kiṃ naḥ kruddhā kariṣyati
- 1.143.4
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
हिडिम्बा तु ततः कुन्तीमभिवाद्य कृताञ्जलिःयुधिष्ठिरं च कौन्तेयमिदं वचनमब्रवीत्
hiḍimbā tu tataḥ kuntīmabhivādya kṛtāñjaliḥyudhiṣṭhiraṃ ca kaunteyamidaṃ vacanamabravīt
- 1.143.5
आर्ये जानासि यद्दुःखमिह स्त्रीणामनङ्गजम्तदिदं मामनुप्राप्तं भीमसेनकृतं शुभे
ārye jānāsi yadduḥkhamiha strīṇāmanaṅgajamtadidaṃ māmanuprāptaṃ bhīmasenakṛtaṃ śubhe
- 1.143.6
सोढं तत्परमं दुःखं मया कालप्रतीक्षयासोऽयमभ्यागतः कालो भविता मे सुखाय वै
soḍhaṃ tatparamaṃ duḥkhaṃ mayā kālapratīkṣayāso'yamabhyāgataḥ kālo bhavitā me sukhāya vai
- 1.143.7
मया ह्युत्सृज्य सुहृदः स्वधर्मं स्वजनं तथावृतोऽयं पुरुषव्याघ्रस्तव पुत्रः पतिः शुभे
mayā hyutsṛjya suhṛdaḥ svadharmaṃ svajanaṃ tathāvṛto'yaṃ puruṣavyāghrastava putraḥ patiḥ śubhe
- 1.143.8
वरेणापि तथानेन त्वया चापि यशस्विनितथा ब्रुवन्ती हि तदा प्रत्याख्याता क्रियां प्रति
vareṇāpi tathānena tvayā cāpi yaśasvinitathā bruvantī hi tadā pratyākhyātā kriyāṃ prati
- 1.143.9
त्वं मां मूढेति वा मत्वा भक्ता वानुगतेति वाभर्त्रानेन महाभागे संयोजय सुतेन ते
tvaṃ māṃ mūḍheti vā matvā bhaktā vānugateti vābhartrānena mahābhāge saṃyojaya sutena te
- 1.143.10
तमुपादाय गच्छेयं यथेष्टं देवरूपिणम्पुनश्चैवागमिष्यामि विश्रम्भं कुरु मे शुभे
tamupādāya gaccheyaṃ yatheṣṭaṃ devarūpiṇampunaścaivāgamiṣyāmi viśrambhaṃ kuru me śubhe
- 1.143.11
अहं हि मनसा ध्याता सर्वान्नेष्यामि वः सदावृजिने तारयिष्यामि दुर्गेषु च नरर्षभान्
ahaṃ hi manasā dhyātā sarvānneṣyāmi vaḥ sadāvṛjine tārayiṣyāmi durgeṣu ca nararṣabhān
- 1.143.12
पृष्ठेन वो वहिष्यामि शीघ्रां गतिमभीप्सतःयूयं प्रसादं कुरुत भीमसेनो भजेत माम्
pṛṣṭhena vo vahiṣyāmi śīghrāṃ gatimabhīpsataḥyūyaṃ prasādaṃ kuruta bhīmaseno bhajeta mām
- 1.143.13
आपदस्तरणे प्राणान्धारयेद्येन येन हिसर्वमादृत्य कर्तव्यं तद्धर्ममनुवर्तता
āpadastaraṇe prāṇāndhārayedyena yena hisarvamādṛtya kartavyaṃ taddharmamanuvartatā
- 1.143.14
आपत्सु यो धारयति धर्मं धर्मविदुत्तमःव्यसनं ह्येव धर्मस्य धर्मिणामापदुच्यते
āpatsu yo dhārayati dharmaṃ dharmaviduttamaḥvyasanaṃ hyeva dharmasya dharmiṇāmāpaducyate
- 1.143.15
पुण्यं प्राणान्धारयति पुण्यं प्राणदमुच्यतेयेन येनाचरेद्धर्मं तस्मिन्गर्हा न विद्यते
puṇyaṃ prāṇāndhārayati puṇyaṃ prāṇadamucyateyena yenācareddharmaṃ tasmingarhā na vidyate
- 1.143.16
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
एवमेतद्यथात्थ त्वं हिडिम्बे नात्र संशयःस्थातव्यं तु त्वया धर्मे यथा ब्रूयां सुमध्यमे
evametadyathāttha tvaṃ hiḍimbe nātra saṃśayaḥsthātavyaṃ tu tvayā dharme yathā brūyāṃ sumadhyame
- 1.143.17
स्नातं कृताह्निकं भद्रे कृतकौतुकमङ्गलम्भीमसेनं भजेथास्त्वं प्रागस्तगमनाद्रवेः
snātaṃ kṛtāhnikaṃ bhadre kṛtakautukamaṅgalambhīmasenaṃ bhajethāstvaṃ prāgastagamanādraveḥ
- 1.143.18
अहःसु विहरानेन यथाकामं मनोजवाअयं त्वानयितव्यस्ते भीमसेनः सदा निशि
ahaḥsu viharānena yathākāmaṃ manojavāayaṃ tvānayitavyaste bhīmasenaḥ sadā niśi
- 1.143.19
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
तथेति तत्प्रतिज्ञाय हिडिम्बा राक्षसी तदाभीमसेनमुपादाय ऊर्ध्वमाचक्रमे ततः
tatheti tatpratijñāya hiḍimbā rākṣasī tadābhīmasenamupādāya ūrdhvamācakrame tataḥ
- 1.143.20
शैलशृङ्गेषु रम्येषु देवतायतनेषु चमृगपक्षिविघुष्टेषु रमणीयेषु सर्वदा
śailaśṛṅgeṣu ramyeṣu devatāyataneṣu camṛgapakṣivighuṣṭeṣu ramaṇīyeṣu sarvadā
- 1.143.21
कृत्वा च परमं रूपं सर्वाभरणभूषितासंजल्पन्ती सुमधुरं रमयामास पाण्डवम्
kṛtvā ca paramaṃ rūpaṃ sarvābharaṇabhūṣitāsaṃjalpantī sumadhuraṃ ramayāmāsa pāṇḍavam
- 1.143.22
तथैव वनदुर्गेषु पुष्पितद्रुमसानुषुसरःसु रमणीयेषु पद्मोत्पलयुतेषु च
tathaiva vanadurgeṣu puṣpitadrumasānuṣusaraḥsu ramaṇīyeṣu padmotpalayuteṣu ca
- 1.143.23
नदीद्वीपप्रदेशेषु वैडूर्यसिकतासु चसुतीर्थवनतोयासु तथा गिरिनदीषु च
nadīdvīpapradeśeṣu vaiḍūryasikatāsu casutīrthavanatoyāsu tathā girinadīṣu ca
- 1.143.24
सगरस्य प्रदेशेषु मणिहेमचितेषु चपत्तनेषु च रम्येषु महाशालवनेषु च
sagarasya pradeśeṣu maṇihemaciteṣu capattaneṣu ca ramyeṣu mahāśālavaneṣu ca
- 1.143.25
देवारण्येषु पुण्येषु तथा पर्वतसानुषुगुह्यकानां निवासेषु तापसायतनेषु च
devāraṇyeṣu puṇyeṣu tathā parvatasānuṣuguhyakānāṃ nivāseṣu tāpasāyataneṣu ca
- 1.143.26
सर्वर्तुफलपुष्पेषु मानसेषु सरःसु चबिभ्रती परमं रूपं रमयामास पाण्डवम्
sarvartuphalapuṣpeṣu mānaseṣu saraḥsu cabibhratī paramaṃ rūpaṃ ramayāmāsa pāṇḍavam
- 1.143.27
रमयन्ती तथा भीमं तत्र तत्र मनोजवाप्रजज्ञे राक्षसी पुत्रं भीमसेनान्महाबलम्
ramayantī tathā bhīmaṃ tatra tatra manojavāprajajñe rākṣasī putraṃ bhīmasenānmahābalam
- 1.143.28
विरूपाक्षं महावक्त्रं शङ्कुकर्णं विभीषणम्भीमरूपं सुताम्रोष्ठं तीक्ष्णदंष्ट्रं महाबलम्
virūpākṣaṃ mahāvaktraṃ śaṅkukarṇaṃ vibhīṣaṇambhīmarūpaṃ sutāmroṣṭhaṃ tīkṣṇadaṃṣṭraṃ mahābalam
- 1.143.29
महेष्वासं महावीर्यं महासत्त्वं महाभुजम्महाजवं महाकायं महामायमरिंदमम्
maheṣvāsaṃ mahāvīryaṃ mahāsattvaṃ mahābhujammahājavaṃ mahākāyaṃ mahāmāyamariṃdamam
- 1.143.30
अमानुषं मानुषजं भीमवेगं महाबलम्यः पिशाचानतीवान्यान्बभूवाति स मानुषान्
amānuṣaṃ mānuṣajaṃ bhīmavegaṃ mahābalamyaḥ piśācānatīvānyānbabhūvāti sa mānuṣān
- 1.143.31
बालोऽपि यौवनं प्राप्तो मानुषेषु विशां पतेसर्वास्त्रेषु परं वीरः प्रकर्षमगमद्बली
bālo'pi yauvanaṃ prāpto mānuṣeṣu viśāṃ patesarvāstreṣu paraṃ vīraḥ prakarṣamagamadbalī
- 1.143.32
सद्यो हि गर्भं राक्षस्यो लभन्ते प्रसवन्ति चकामरूपधराश्चैव भवन्ति बहुरूपिणः
sadyo hi garbhaṃ rākṣasyo labhante prasavanti cakāmarūpadharāścaiva bhavanti bahurūpiṇaḥ
- 1.143.33
प्रणम्य विकचः पादावगृह्णात्स पितुस्तदामातुश्च परमेष्वासस्तौ च नामास्य चक्रतुः
praṇamya vikacaḥ pādāvagṛhṇātsa pitustadāmātuśca parameṣvāsastau ca nāmāsya cakratuḥ
- 1.143.34
घटभासोत्कच इति मातरं सोऽभ्यभाषतअभवत्तेन नामास्य घटोत्कच इति स्म ह
ghaṭabhāsotkaca iti mātaraṃ so'bhyabhāṣataabhavattena nāmāsya ghaṭotkaca iti sma ha
- 1.143.35
अनुरक्तश्च तानासीत्पाण्डवान्स घटोत्कचःतेषां च दयितो नित्यमात्मभूतो बभूव सः
anuraktaśca tānāsītpāṇḍavānsa ghaṭotkacaḥteṣāṃ ca dayito nityamātmabhūto babhūva saḥ
- 1.143.36
संवाससमयो जीर्ण इत्यभाषत तं ततःहिडिम्बा समयं कृत्वा स्वां गतिं प्रत्यपद्यत
saṃvāsasamayo jīrṇa ityabhāṣata taṃ tataḥhiḍimbā samayaṃ kṛtvā svāṃ gatiṃ pratyapadyata
- 1.143.37
कृत्यकाल उपस्थास्ये पितॄनिति घटोत्कचःआमन्त्र्य राक्षसश्रेष्ठः प्रतस्थे चोत्तरां दिशम्
kṛtyakāla upasthāsye pitṝniti ghaṭotkacaḥāmantrya rākṣasaśreṣṭhaḥ pratasthe cottarāṃ diśam
- 1.143.38
स हि सृष्टो मघवता शक्तिहेतोर्महात्मनाकर्णस्याप्रतिवीर्यस्य विनाशाय महात्मनः
sa hi sṛṣṭo maghavatā śaktihetormahātmanākarṇasyāprativīryasya vināśāya mahātmanaḥ