Parva.Adhyaya 1.144

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ते वनेन वनं वीरा घ्नन्तो मृगगणान्बहून्अपक्रम्य ययू राजंस्त्वरमाणा महारथाः

te vanena vanaṃ vīrā ghnanto mṛgagaṇānbahūnapakramya yayū rājaṃstvaramāṇā mahārathāḥ

मत्स्यांस्त्रिगर्तान्पाञ्चालान्कीचकानन्तरेण चरमणीयान्वनोद्देशान्प्रेक्षमाणाः सरांसि च

matsyāṃstrigartānpāñcālānkīcakānantareṇa caramaṇīyānvanoddeśānprekṣamāṇāḥ sarāṃsi ca

जटाः कृत्वात्मनः सर्वे वल्कलाजिनवाससःसह कुन्त्या महात्मानो बिभ्रतस्तापसं वपुः

jaṭāḥ kṛtvātmanaḥ sarve valkalājinavāsasaḥsaha kuntyā mahātmāno bibhratastāpasaṃ vapuḥ

क्वचिद्वहन्तो जननीं त्वरमाणा महारथाःक्वचिच्छन्देन गच्छन्तस्ते जग्मुः प्रसभं पुनः

kvacidvahanto jananīṃ tvaramāṇā mahārathāḥkvacicchandena gacchantaste jagmuḥ prasabhaṃ punaḥ

ब्राह्मं वेदमधीयाना वेदाङ्गानि च सर्वशःनीतिशास्त्रं च धर्मज्ञा ददृशुस्ते पितामहम्

brāhmaṃ vedamadhīyānā vedāṅgāni ca sarvaśaḥnītiśāstraṃ ca dharmajñā dadṛśuste pitāmaham

तेऽभिवाद्य महात्मानं कृष्णद्वैपायनं तदातस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे सह मात्रा परंतपाः

te'bhivādya mahātmānaṃ kṛṣṇadvaipāyanaṃ tadātasthuḥ prāñjalayaḥ sarve saha mātrā paraṃtapāḥ

व्यास उवाच · vyāsa uvāca

मयेदं मनसा पूर्वं विदितं भरतर्षभाःयथा स्थितैरधर्मेण धार्तराष्ट्रैर्विवासिताः

mayedaṃ manasā pūrvaṃ viditaṃ bharatarṣabhāḥyathā sthitairadharmeṇa dhārtarāṣṭrairvivāsitāḥ

तद्विदित्वास्मि संप्राप्तश्चिकीर्षुः परमं हितम्न विषादोऽत्र कर्तव्यः सर्वमेतत्सुखाय वः

tadviditvāsmi saṃprāptaścikīrṣuḥ paramaṃ hitamna viṣādo'tra kartavyaḥ sarvametatsukhāya vaḥ

समास्ते चैव मे सर्वे यूयं चैव न संशयःदीनतो बालतश्चैव स्नेहं कुर्वन्ति बान्धवाः

samāste caiva me sarve yūyaṃ caiva na saṃśayaḥdīnato bālataścaiva snehaṃ kurvanti bāndhavāḥ

तस्मादभ्यधिकः स्नेहो युष्मासु मम सांप्रतम्स्नेहपूर्वं चिकीर्षामि हितं वस्तन्निबोधत

tasmādabhyadhikaḥ sneho yuṣmāsu mama sāṃpratamsnehapūrvaṃ cikīrṣāmi hitaṃ vastannibodhata

इदं नगरमभ्याशे रमणीयं निरामयम्वसतेह प्रतिच्छन्ना ममागमनकाङ्क्षिणः

idaṃ nagaramabhyāśe ramaṇīyaṃ nirāmayamvasateha praticchannā mamāgamanakāṅkṣiṇaḥ

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवं स तान्समाश्वास्य व्यासः पार्थानरिंदमान्एकचक्रामभिगतः कुन्तीमाश्वासयत्प्रभुः

evaṃ sa tānsamāśvāsya vyāsaḥ pārthānariṃdamānekacakrāmabhigataḥ kuntīmāśvāsayatprabhuḥ

जीवपुत्रि सुतस्तेऽयं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरःपृथिव्यां पार्थिवान्सर्वान्प्रशासिष्यति धर्मराट्

jīvaputri sutaste'yaṃ dharmaputro yudhiṣṭhiraḥpṛthivyāṃ pārthivānsarvānpraśāsiṣyati dharmarāṭ

धर्मेण जित्वा पृथिवीमखिलां धर्मविद्वशीभीमसेनार्जुनबलाद्भोक्ष्यत्ययमसंशयः

dharmeṇa jitvā pṛthivīmakhilāṃ dharmavidvaśībhīmasenārjunabalādbhokṣyatyayamasaṃśayaḥ

पुत्रास्तव च माद्र्याश्च सर्व एव महारथाःस्वराष्ट्रे विहरिष्यन्ति सुखं सुमनसस्तदा

putrāstava ca mādryāśca sarva eva mahārathāḥsvarāṣṭre vihariṣyanti sukhaṃ sumanasastadā

यक्ष्यन्ति च नरव्याघ्रा विजित्य पृथिवीमिमाम्राजसूयाश्वमेधाद्यैः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः

yakṣyanti ca naravyāghrā vijitya pṛthivīmimāmrājasūyāśvamedhādyaiḥ kratubhirbhūridakṣiṇaiḥ

अनुगृह्य सुहृद्वर्गं धनेन च सुखेन चपितृपैतामहं राज्यमिह भोक्ष्यन्ति ते सुताः

anugṛhya suhṛdvargaṃ dhanena ca sukhena capitṛpaitāmahaṃ rājyamiha bhokṣyanti te sutāḥ

एवमुक्त्वा निवेश्यैनान्ब्राह्मणस्य निवेशनेअब्रवीत्पार्थिवश्रेष्ठमृषिर्द्वैपायनस्तदा

evamuktvā niveśyainānbrāhmaṇasya niveśaneabravītpārthivaśreṣṭhamṛṣirdvaipāyanastadā

इह मां संप्रतीक्षध्वमागमिष्याम्यहं पुनःदेशकालौ विदित्वैव वेत्स्यध्वं परमां मुदम्

iha māṃ saṃpratīkṣadhvamāgamiṣyāmyahaṃ punaḥdeśakālau viditvaiva vetsyadhvaṃ paramāṃ mudam

स तैः प्राञ्जलिभिः सर्वैस्तथेत्युक्तो नराधिपजगाम भगवान्व्यासो यथाकाममृषिः प्रभुः

sa taiḥ prāñjalibhiḥ sarvaistathetyukto narādhipajagāma bhagavānvyāso yathākāmamṛṣiḥ prabhuḥ