Mahabharata · 19 verses
Read this chapter as a bookवैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
तेन शब्देन वित्रस्तो जनस्तस्याथ रक्षसःनिष्पपात गृहाद्राजन्सहैव परिचारिभिः
tena śabdena vitrasto janastasyātha rakṣasaḥniṣpapāta gṛhādrājansahaiva paricāribhiḥ
तान्भीतान्विगतज्ञानान्भीमः प्रहरतां वरःसान्त्वयामास बलवान्समये च न्यवेशयत्
tānbhītānvigatajñānānbhīmaḥ praharatāṃ varaḥsāntvayāmāsa balavānsamaye ca nyaveśayat
न हिंस्या मानुषा भूयो युष्माभिरिह कर्हिचित्हिंसतां हि वधः शीघ्रमेवमेव भवेदिति
na hiṃsyā mānuṣā bhūyo yuṣmābhiriha karhicithiṃsatāṃ hi vadhaḥ śīghramevameva bhavediti
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तानि रक्षांसि भारतएवमस्त्विति तं प्राहुर्जगृहुः समयं च तम्
tasya tadvacanaṃ śrutvā tāni rakṣāṃsi bhārataevamastviti taṃ prāhurjagṛhuḥ samayaṃ ca tam
ततः प्रभृति रक्षांसि तत्र सौम्यानि भारतनगरे प्रत्यदृश्यन्त नरैर्नगरवासिभिः
tataḥ prabhṛti rakṣāṃsi tatra saumyāni bhāratanagare pratyadṛśyanta narairnagaravāsibhiḥ
ततो भीमस्तमादाय गतासुं पुरुषादकम्द्वारदेशे विनिक्षिप्य जगामानुपलक्षितः
tato bhīmastamādāya gatāsuṃ puruṣādakamdvāradeśe vinikṣipya jagāmānupalakṣitaḥ
ततः स भीमस्तं हत्वा गत्वा ब्राह्मणवेश्म तत्आचचक्षे यथावृत्तं राज्ञः सर्वमशेषतः
tataḥ sa bhīmastaṃ hatvā gatvā brāhmaṇaveśma tatācacakṣe yathāvṛttaṃ rājñaḥ sarvamaśeṣataḥ
ततो नरा विनिष्क्रान्ता नगरात्काल्यमेव तुददृशुर्निहतं भूमौ राक्षसं रुधिरोक्षितम्
tato narā viniṣkrāntā nagarātkālyameva tudadṛśurnihataṃ bhūmau rākṣasaṃ rudhirokṣitam
तमद्रिकूटसदृशं विनिकीर्णं भयावहम्एकचक्रां ततो गत्वा प्रवृत्तिं प्रददुः परे
tamadrikūṭasadṛśaṃ vinikīrṇaṃ bhayāvahamekacakrāṃ tato gatvā pravṛttiṃ pradaduḥ pare
ततः सहस्रशो राजन्नरा नगरवासिनःतत्राजग्मुर्बकं द्रष्टुं सस्त्रीवृद्धकुमारकाः
tataḥ sahasraśo rājannarā nagaravāsinaḥtatrājagmurbakaṃ draṣṭuṃ sastrīvṛddhakumārakāḥ
ततस्ते विस्मिताः सर्वे कर्म दृष्ट्वातिमानुषम्दैवतान्यर्चयां चक्रुः सर्व एव विशां पते
tataste vismitāḥ sarve karma dṛṣṭvātimānuṣamdaivatānyarcayāṃ cakruḥ sarva eva viśāṃ pate
ततः प्रगणयामासुः कस्य वारोऽद्य भोजनेज्ञात्वा चागम्य तं विप्रं पप्रच्छुः सर्व एव तत्
tataḥ pragaṇayāmāsuḥ kasya vāro'dya bhojanejñātvā cāgamya taṃ vipraṃ papracchuḥ sarva eva tat
एवं पृष्टस्तु बहुशो रक्षमाणश्च पाण्डवान्उवाच नागरान्सर्वानिदं विप्रर्षभस्तदा
evaṃ pṛṣṭastu bahuśo rakṣamāṇaśca pāṇḍavānuvāca nāgarānsarvānidaṃ viprarṣabhastadā
आज्ञापितं मामशने रुदन्तं सह बन्धुभिःददर्श ब्राह्मणः कश्चिन्मन्त्रसिद्धो महाबलः
ājñāpitaṃ māmaśane rudantaṃ saha bandhubhiḥdadarśa brāhmaṇaḥ kaścinmantrasiddho mahābalaḥ
परिपृच्छ्य स मां पूर्वं परिक्लेशं पुरस्य चअब्रवीद्ब्राह्मणश्रेष्ठ आश्वास्य प्रहसन्निव
paripṛcchya sa māṃ pūrvaṃ parikleśaṃ purasya caabravīdbrāhmaṇaśreṣṭha āśvāsya prahasanniva
प्रापयिष्याम्यहं तस्मै इदमन्नं दुरात्मनेमन्निमित्तं भयं चापि न कार्यमिति वीर्यवान्
prāpayiṣyāmyahaṃ tasmai idamannaṃ durātmanemannimittaṃ bhayaṃ cāpi na kāryamiti vīryavān
स तदन्नमुपादाय गतो बकवनं प्रतितेन नूनं भवेदेतत्कर्म लोकहितं कृतम्
sa tadannamupādāya gato bakavanaṃ pratitena nūnaṃ bhavedetatkarma lokahitaṃ kṛtam
ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे क्षत्रियाश्च सुविस्मिताःवैश्याः शूद्राश्च मुदिताश्चक्रुर्ब्रह्ममहं तदा
tataste brāhmaṇāḥ sarve kṣatriyāśca suvismitāḥvaiśyāḥ śūdrāśca muditāścakrurbrahmamahaṃ tadā
ततो जानपदाः सर्वे आजग्मुर्नगरं प्रतितदद्भुततमं द्रष्टुं पार्थास्तत्रैव चावसन्
tato jānapadāḥ sarve ājagmurnagaraṃ pratitadadbhutatamaṃ draṣṭuṃ pārthāstatraiva cāvasan