Parva.Adhyaya 1.156

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एतच्छ्रुत्वा तु कौन्तेयाः शल्यविद्धा इवाभवन्सर्वे चास्वस्थमनसो बभूवुस्ते महारथाः

etacchrutvā tu kaunteyāḥ śalyaviddhā ivābhavansarve cāsvasthamanaso babhūvuste mahārathāḥ

ततः कुन्ती सुतान्दृष्ट्वा विभ्रान्तान्गतचेतसःयुधिष्ठिरमुवाचेदं वचनं सत्यवादिनी

tataḥ kuntī sutāndṛṣṭvā vibhrāntāngatacetasaḥyudhiṣṭhiramuvācedaṃ vacanaṃ satyavādinī

चिररात्रोषिताः स्मेह ब्राह्मणस्य निवेशनेरममाणाः पुरे रम्ये लब्धभैक्षा युधिष्ठिर

cirarātroṣitāḥ smeha brāhmaṇasya niveśaneramamāṇāḥ pure ramye labdhabhaikṣā yudhiṣṭhira

यानीह रमणीयानि वनान्युपवनानि चसर्वाणि तानि दृष्टानि पुनः पुनररिंदम

yānīha ramaṇīyāni vanānyupavanāni casarvāṇi tāni dṛṣṭāni punaḥ punarariṃdama

पुनर्दृष्टानि तान्येव प्रीणयन्ति न नस्तथाभैक्षं च न तथा वीर लभ्यते कुरुनन्दन

punardṛṣṭāni tānyeva prīṇayanti na nastathābhaikṣaṃ ca na tathā vīra labhyate kurunandana

ते वयं साधु पाञ्चालान्गच्छाम यदि मन्यसेअपूर्वदर्शनं तात रमणीयं भविष्यति

te vayaṃ sādhu pāñcālāngacchāma yadi manyaseapūrvadarśanaṃ tāta ramaṇīyaṃ bhaviṣyati

सुभिक्षाश्चैव पाञ्चालाः श्रूयन्ते शत्रुकर्शनयज्ञसेनश्च राजासौ ब्रह्मण्य इति शुश्रुमः

subhikṣāścaiva pāñcālāḥ śrūyante śatrukarśanayajñasenaśca rājāsau brahmaṇya iti śuśrumaḥ

एकत्र चिरवासो हि क्षमो न च मतो ममते तत्र साधु गच्छामो यदि त्वं पुत्र मन्यसे

ekatra ciravāso hi kṣamo na ca mato mamate tatra sādhu gacchāmo yadi tvaṃ putra manyase

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

भवत्या यन्मतं कार्यं तदस्माकं परं हितम्अनुजांस्तु न जानामि गच्छेयुर्नेति वा पुनः

bhavatyā yanmataṃ kāryaṃ tadasmākaṃ paraṃ hitamanujāṃstu na jānāmi gaccheyurneti vā punaḥ

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततः कुन्ती भीमसेनमर्जुनं यमजौ तथाउवाच गमनं ते च तथेत्येवाब्रुवंस्तदा

tataḥ kuntī bhīmasenamarjunaṃ yamajau tathāuvāca gamanaṃ te ca tathetyevābruvaṃstadā

तत आमन्त्र्य तं विप्रं कुन्ती राजन्सुतैः सहप्रतस्थे नगरीं रम्यां द्रुपदस्य महात्मनः

tata āmantrya taṃ vipraṃ kuntī rājansutaiḥ sahapratasthe nagarīṃ ramyāṃ drupadasya mahātmanaḥ