Parva.Adhyaya 1.157

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

वसत्सु तेषु प्रच्छन्नं पाण्डवेषु महात्मसुआजगामाथ तान्द्रष्टुं व्यासः सत्यवतीसुतः

vasatsu teṣu pracchannaṃ pāṇḍaveṣu mahātmasuājagāmātha tāndraṣṭuṃ vyāsaḥ satyavatīsutaḥ

तमागतमभिप्रेक्ष्य प्रत्युद्गम्य परंतपाःप्रणिपत्याभिवाद्यैनं तस्थुः प्राञ्जलयस्तदा

tamāgatamabhiprekṣya pratyudgamya paraṃtapāḥpraṇipatyābhivādyainaṃ tasthuḥ prāñjalayastadā

समनुज्ञाप्य तान्सर्वानासीनान्मुनिरब्रवीत्प्रसन्नः पूजितः पार्थैः प्रीतिपूर्वमिदं वचः

samanujñāpya tānsarvānāsīnānmunirabravītprasannaḥ pūjitaḥ pārthaiḥ prītipūrvamidaṃ vacaḥ

अपि धर्मेण वर्तध्वं शास्त्रेण च परंतपाःअपि विप्रेषु वः पूजा पूजार्हेषु न हीयते

api dharmeṇa vartadhvaṃ śāstreṇa ca paraṃtapāḥapi vipreṣu vaḥ pūjā pūjārheṣu na hīyate

अथ धर्मार्थवद्वाक्यमुक्त्वा स भगवानृषिःविचित्राश्च कथास्तास्ताः पुनरेवेदमब्रवीत्

atha dharmārthavadvākyamuktvā sa bhagavānṛṣiḥvicitrāśca kathāstāstāḥ punarevedamabravīt

आसीत्तपोवने काचिदृषेः कन्या महात्मनःविलग्नमध्या सुश्रोणी सुभ्रूः सर्वगुणान्विता

āsīttapovane kācidṛṣeḥ kanyā mahātmanaḥvilagnamadhyā suśroṇī subhrūḥ sarvaguṇānvitā

कर्मभिः स्वकृतैः सा तु दुर्भगा समपद्यतनाध्यगच्छत्पतिं सा तु कन्या रूपवती सती

karmabhiḥ svakṛtaiḥ sā tu durbhagā samapadyatanādhyagacchatpatiṃ sā tu kanyā rūpavatī satī

तपस्तप्तुमथारेभे पत्यर्थमसुखा ततःतोषयामास तपसा सा किलोग्रेण शंकरम्

tapastaptumathārebhe patyarthamasukhā tataḥtoṣayāmāsa tapasā sā kilogreṇa śaṃkaram

तस्याः स भगवांस्तुष्टस्तामुवाच तपस्विनीम्वरं वरय भद्रं ते वरदोऽस्मीति भामिनि

tasyāḥ sa bhagavāṃstuṣṭastāmuvāca tapasvinīmvaraṃ varaya bhadraṃ te varado'smīti bhāmini

अथेश्वरमुवाचेदमात्मनः सा वचो हितम्पतिं सर्वगुणोपेतमिच्छामीति पुनः पुनः

atheśvaramuvācedamātmanaḥ sā vaco hitampatiṃ sarvaguṇopetamicchāmīti punaḥ punaḥ

तामथ प्रत्युवाचेदमीशानो वदतां वरःपञ्च ते पतयो भद्रे भविष्यन्तीति शंकरः

tāmatha pratyuvācedamīśāno vadatāṃ varaḥpañca te patayo bhadre bhaviṣyantīti śaṃkaraḥ

प्रतिब्रुवन्तीमेकं मे पतिं देहीति शंकरम्पुनरेवाब्रवीद्देव इदं वचनमुत्तमम्

pratibruvantīmekaṃ me patiṃ dehīti śaṃkarampunarevābravīddeva idaṃ vacanamuttamam

पञ्चकृत्वस्त्वया उक्तः पतिं देहीत्यहं पुनःदेहमन्यं गतायास्ते यथोक्तं तद्भविष्यति

pañcakṛtvastvayā uktaḥ patiṃ dehītyahaṃ punaḥdehamanyaṃ gatāyāste yathoktaṃ tadbhaviṣyati

द्रुपदस्य कुले जाता कन्या सा देवरूपिणीनिर्दिष्टा भवतां पत्नी कृष्णा पार्षत्यनिन्दिता

drupadasya kule jātā kanyā sā devarūpiṇīnirdiṣṭā bhavatāṃ patnī kṛṣṇā pārṣatyaninditā

पाञ्चालनगरं तस्मात्प्रविशध्वं महाबलाःसुखिनस्तामनुप्राप्य भविष्यथ न संशयः

pāñcālanagaraṃ tasmātpraviśadhvaṃ mahābalāḥsukhinastāmanuprāpya bhaviṣyatha na saṃśayaḥ

एवमुक्त्वा महाभागः पाण्डवानां पितामहःपार्थानामन्त्र्य कुन्तीं च प्रातिष्ठत महातपाः

evamuktvā mahābhāgaḥ pāṇḍavānāṃ pitāmahaḥpārthānāmantrya kuntīṃ ca prātiṣṭhata mahātapāḥ