Parva.Adhyaya 1.159

अर्जुन उवाच · arjuna uvāca

कारणं ब्रूहि गन्धर्व किं तद्येन स्म धर्षिताःयान्तो ब्रह्मविदः सन्तः सर्वे रात्रावरिंदम

kāraṇaṃ brūhi gandharva kiṃ tadyena sma dharṣitāḥyānto brahmavidaḥ santaḥ sarve rātrāvariṃdama

गन्धर्व उवाच · gandharva uvāca

अनग्नयोऽनाहुतयो न च विप्रपुरस्कृताःयूयं ततो धर्षिताः स्थ मया पाण्डवनन्दन

anagnayo'nāhutayo na ca viprapuraskṛtāḥyūyaṃ tato dharṣitāḥ stha mayā pāṇḍavanandana

यक्षराक्षसगन्धर्वाः पिशाचोरगमानवाःविस्तरं कुरुवंशस्य श्रीमतः कथयन्ति ते

yakṣarākṣasagandharvāḥ piśācoragamānavāḥvistaraṃ kuruvaṃśasya śrīmataḥ kathayanti te

नारदप्रभृतीनां च देवर्षीणां मया श्रुतम्गुणान्कथयतां वीर पूर्वेषां तव धीमताम्

nāradaprabhṛtīnāṃ ca devarṣīṇāṃ mayā śrutamguṇānkathayatāṃ vīra pūrveṣāṃ tava dhīmatām

स्वयं चापि मया दृष्टश्चरता सागराम्बराम्इमां वसुमतीं कृत्स्नां प्रभावः स्वकुलस्य ते

svayaṃ cāpi mayā dṛṣṭaścaratā sāgarāmbarāmimāṃ vasumatīṃ kṛtsnāṃ prabhāvaḥ svakulasya te

वेदे धनुषि चाचार्यमभिजानामि तेऽर्जुनविश्रुतं त्रिषु लोकेषु भारद्वाजं यशस्विनम्

vede dhanuṣi cācāryamabhijānāmi te'rjunaviśrutaṃ triṣu lokeṣu bhāradvājaṃ yaśasvinam

धर्मं वायुं च शक्रं च विजानाम्यश्विनौ तथापाण्डुं च कुरुशार्दूल षडेतान्कुलवर्धनान्पितॄनेतानहं पार्थ देवमानुषसत्तमान्

dharmaṃ vāyuṃ ca śakraṃ ca vijānāmyaśvinau tathāpāṇḍuṃ ca kuruśārdūla ṣaḍetānkulavardhanānpitṝnetānahaṃ pārtha devamānuṣasattamān

दिव्यात्मानो महात्मानः सर्वशस्त्रभृतां वराःभवन्तो भ्रातरः शूराः सर्वे सुचरितव्रताः

divyātmāno mahātmānaḥ sarvaśastrabhṛtāṃ varāḥbhavanto bhrātaraḥ śūrāḥ sarve sucaritavratāḥ

उत्तमां तु मनोबुद्धिं भवतां भावितात्मनाम्जानन्नपि च वः पार्थ कृतवानिह धर्षणाम्

uttamāṃ tu manobuddhiṃ bhavatāṃ bhāvitātmanāmjānannapi ca vaḥ pārtha kṛtavāniha dharṣaṇām

स्त्रीसकाशे च कौरव्य न पुमान्क्षन्तुमर्हतिधर्षणामात्मनः पश्यन्बाहुद्रविणमाश्रितः

strīsakāśe ca kauravya na pumānkṣantumarhatidharṣaṇāmātmanaḥ paśyanbāhudraviṇamāśritaḥ

नक्तं च बलमस्माकं भूय एवाभिवर्धतेयतस्ततो मां कौन्तेय सदारं मन्युराविशत्

naktaṃ ca balamasmākaṃ bhūya evābhivardhateyatastato māṃ kaunteya sadāraṃ manyurāviśat

सोऽहं त्वयेह विजितः संख्ये तापत्यवर्धनयेन तेनेह विधिना कीर्त्यमानं निबोध मे

so'haṃ tvayeha vijitaḥ saṃkhye tāpatyavardhanayena teneha vidhinā kīrtyamānaṃ nibodha me

ब्रह्मचर्यं परो धर्मः स चापि नियतस्त्वयियस्मात्तस्मादहं पार्थ रणेऽस्मिन्विजितस्त्वया

brahmacaryaṃ paro dharmaḥ sa cāpi niyatastvayiyasmāttasmādahaṃ pārtha raṇe'sminvijitastvayā

यस्तु स्यात्क्षत्रियः कश्चित्कामवृत्तः परंतपनक्तं च युधि युध्येत न स जीवेत्कथंचन

yastu syātkṣatriyaḥ kaścitkāmavṛttaḥ paraṃtapanaktaṃ ca yudhi yudhyeta na sa jīvetkathaṃcana

यस्तु स्यात्कामवृत्तोऽपि राजा तापत्य संगरेजयेन्नक्तंचरान्सर्वान्स पुरोहितधूर्गतः

yastu syātkāmavṛtto'pi rājā tāpatya saṃgarejayennaktaṃcarānsarvānsa purohitadhūrgataḥ

तस्मात्तापत्य यत्किंचिन्नृणां श्रेय इहेप्सितम्तस्मिन्कर्मणि योक्तव्या दान्तात्मानः पुरोहिताः

tasmāttāpatya yatkiṃcinnṛṇāṃ śreya ihepsitamtasminkarmaṇi yoktavyā dāntātmānaḥ purohitāḥ

वेदे षडङ्गे निरताः शुचयः सत्यवादिनःधर्मात्मानः कृतात्मानः स्युर्नृपाणां पुरोहिताः

vede ṣaḍaṅge niratāḥ śucayaḥ satyavādinaḥdharmātmānaḥ kṛtātmānaḥ syurnṛpāṇāṃ purohitāḥ

जयश्च नियतो राज्ञः स्वर्गश्च स्यादनन्तरम्यस्य स्याद्धर्मविद्वाग्मी पुरोधाः शीलवाञ्शुचिः

jayaśca niyato rājñaḥ svargaśca syādanantaramyasya syāddharmavidvāgmī purodhāḥ śīlavāñśuciḥ

लाभं लब्धुमलब्धं हि लब्धं च परिरक्षितुम्पुरोहितं प्रकुर्वीत राजा गुणसमन्वितम्

lābhaṃ labdhumalabdhaṃ hi labdhaṃ ca parirakṣitumpurohitaṃ prakurvīta rājā guṇasamanvitam

पुरोहितमते तिष्ठेद्य इच्छेत्पृथिवीं नृपःप्राप्तुं मेरुवरोत्तंसां सर्वशः सागराम्बराम्

purohitamate tiṣṭhedya icchetpṛthivīṃ nṛpaḥprāptuṃ meruvarottaṃsāṃ sarvaśaḥ sāgarāmbarām

न हि केवलशौर्येण तापत्याभिजनेन चजयेदब्राह्मणः कश्चिद्भूमिं भूमिपतिः क्वचित्

na hi kevalaśauryeṇa tāpatyābhijanena cajayedabrāhmaṇaḥ kaścidbhūmiṃ bhūmipatiḥ kvacit

तस्मादेवं विजानीहि कुरूणां वंशवर्धनब्राह्मणप्रमुखं राज्यं शक्यं पालयितुं चिरम्

tasmādevaṃ vijānīhi kurūṇāṃ vaṃśavardhanabrāhmaṇapramukhaṃ rājyaṃ śakyaṃ pālayituṃ ciram