Parva.Adhyaya 1.160
Mahabharata · 41 verses
- 1.160.1
अर्जुन उवाच · arjuna uvāca
तापत्य इति यद्वाक्यमुक्तवानसि मामिहतदहं ज्ञातुमिच्छामि तापत्यार्थविनिश्चयम्
tāpatya iti yadvākyamuktavānasi māmihatadahaṃ jñātumicchāmi tāpatyārthaviniścayam
- 1.160.2
तपती नाम का चैषा तापत्या यत्कृते वयम्कौन्तेया हि वयं साधो तत्त्वमिच्छामि वेदितुम्
tapatī nāma kā caiṣā tāpatyā yatkṛte vayamkaunteyā hi vayaṃ sādho tattvamicchāmi veditum
- 1.160.3
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
एवमुक्तः स गन्धर्वः कुन्तीपुत्रं धनंजयम्विश्रुतां त्रिषु लोकेषु श्रावयामास वै कथाम्
evamuktaḥ sa gandharvaḥ kuntīputraṃ dhanaṃjayamviśrutāṃ triṣu lokeṣu śrāvayāmāsa vai kathām
- 1.160.4
गन्धर्व उवाच · gandharva uvāca
हन्त ते कथयिष्यामि कथामेतां मनोरमाम्यथावदखिलां पार्थ धर्म्यां धर्मभृतां वर
hanta te kathayiṣyāmi kathāmetāṃ manoramāmyathāvadakhilāṃ pārtha dharmyāṃ dharmabhṛtāṃ vara
- 1.160.5
उक्तवानस्मि येन त्वां तापत्य इति यद्वचःतत्तेऽहं कथयिष्यामि शृणुष्वैकमना मम
uktavānasmi yena tvāṃ tāpatya iti yadvacaḥtatte'haṃ kathayiṣyāmi śṛṇuṣvaikamanā mama
- 1.160.6
य एष दिवि धिष्ण्येन नाकं व्याप्नोति तेजसाएतस्य तपती नाम बभूवासदृशी सुता
ya eṣa divi dhiṣṇyena nākaṃ vyāpnoti tejasāetasya tapatī nāma babhūvāsadṛśī sutā
- 1.160.7
विवस्वतो वै कौन्तेय सावित्र्यवरजा विभोविश्रुता त्रिषु लोकेषु तपती तपसा युता
vivasvato vai kaunteya sāvitryavarajā vibhoviśrutā triṣu lokeṣu tapatī tapasā yutā
- 1.160.8
न देवी नासुरी चैव न यक्षी न च राक्षसीनाप्सरा न च गन्धर्वी तथारूपेण काचन
na devī nāsurī caiva na yakṣī na ca rākṣasīnāpsarā na ca gandharvī tathārūpeṇa kācana
- 1.160.9
सुविभक्तानवद्याङ्गी स्वसितायतलोचनास्वाचारा चैव साध्वी च सुवेषा चैव भामिनी
suvibhaktānavadyāṅgī svasitāyatalocanāsvācārā caiva sādhvī ca suveṣā caiva bhāminī
- 1.160.10
न तस्याः सदृशं कंचित्त्रिषु लोकेषु भारतभर्तारं सविता मेने रूपशीलकुलश्रुतैः
na tasyāḥ sadṛśaṃ kaṃcittriṣu lokeṣu bhāratabhartāraṃ savitā mene rūpaśīlakulaśrutaiḥ
- 1.160.11
संप्राप्तयौवनां पश्यन्देयां दुहितरं तु ताम्नोपलेभे ततः शान्तिं संप्रदानं विचिन्तयन्
saṃprāptayauvanāṃ paśyandeyāṃ duhitaraṃ tu tāmnopalebhe tataḥ śāntiṃ saṃpradānaṃ vicintayan
- 1.160.12
अर्थर्क्षपुत्रः कौन्तेय कुरूणामृषभो बलीसूर्यमाराधयामास नृपः संवरणः सदा
artharkṣaputraḥ kaunteya kurūṇāmṛṣabho balīsūryamārādhayāmāsa nṛpaḥ saṃvaraṇaḥ sadā
- 1.160.13
अर्घ्यमाल्योपहारैश्च शश्वच्च नृपतिर्यतःनियमैरुपवासैश्च तपोभिर्विविधैरपि
arghyamālyopahāraiśca śaśvacca nṛpatiryataḥniyamairupavāsaiśca tapobhirvividhairapi
- 1.160.14
शुश्रूषुरनहंवादी शुचिः पौरवनन्दनःअंशुमन्तं समुद्यन्तं पूजयामास भक्तिमान्
śuśrūṣuranahaṃvādī śuciḥ pauravanandanaḥaṃśumantaṃ samudyantaṃ pūjayāmāsa bhaktimān
- 1.160.15
ततः कृतज्ञं धर्मज्ञं रूपेणासदृशं भुवितपत्याः सदृशं मेने सूर्यः संवरणं पतिम्
tataḥ kṛtajñaṃ dharmajñaṃ rūpeṇāsadṛśaṃ bhuvitapatyāḥ sadṛśaṃ mene sūryaḥ saṃvaraṇaṃ patim
- 1.160.16
दातुमैच्छत्ततः कन्यां तस्मै संवरणाय ताम्नृपोत्तमाय कौरव्य विश्रुताभिजनाय वै
dātumaicchattataḥ kanyāṃ tasmai saṃvaraṇāya tāmnṛpottamāya kauravya viśrutābhijanāya vai
- 1.160.17
यथा हि दिवि दीप्तांशुः प्रभासयति तेजसातथा भुवि महीपालो दीप्त्या संवरणोऽभवत्
yathā hi divi dīptāṃśuḥ prabhāsayati tejasātathā bhuvi mahīpālo dīptyā saṃvaraṇo'bhavat
- 1.160.18
यथार्चयन्ति चादित्यमुद्यन्तं ब्रह्मवादिनःतथा संवरणं पार्थ ब्राह्मणावरजाः प्रजाः
yathārcayanti cādityamudyantaṃ brahmavādinaḥtathā saṃvaraṇaṃ pārtha brāhmaṇāvarajāḥ prajāḥ
- 1.160.19
स सोममति कान्तत्वादादित्यमति तेजसाबभूव नृपतिः श्रीमान्सुहृदां दुर्हृदामपि
sa somamati kāntatvādādityamati tejasābabhūva nṛpatiḥ śrīmānsuhṛdāṃ durhṛdāmapi
- 1.160.20
एवंगुणस्य नृपतेस्तथावृत्तस्य कौरवतस्मै दातुं मनश्चक्रे तपतीं तपनः स्वयम्
evaṃguṇasya nṛpatestathāvṛttasya kauravatasmai dātuṃ manaścakre tapatīṃ tapanaḥ svayam
- 1.160.21
स कदाचिदथो राजा श्रीमानुरुयशा भुविचचार मृगयां पार्थ पर्वतोपवने किल
sa kadācidatho rājā śrīmānuruyaśā bhuvicacāra mṛgayāṃ pārtha parvatopavane kila
- 1.160.22
चरतो मृगयां तस्य क्षुत्पिपासाश्रमान्वितःममार राज्ञः कौन्तेय गिरावप्रतिमो हयः
carato mṛgayāṃ tasya kṣutpipāsāśramānvitaḥmamāra rājñaḥ kaunteya girāvapratimo hayaḥ
- 1.160.23
स मृताश्वश्चरन्पार्थ पद्भ्यामेव गिरौ नृपःददर्शासदृशीं लोके कन्यामायतलोचनाम्
sa mṛtāśvaścaranpārtha padbhyāmeva girau nṛpaḥdadarśāsadṛśīṃ loke kanyāmāyatalocanām
- 1.160.24
स एक एकामासाद्य कन्यां तामरिमर्दनःतस्थौ नृपतिशार्दूलः पश्यन्नविचलेक्षणः
sa eka ekāmāsādya kanyāṃ tāmarimardanaḥtasthau nṛpatiśārdūlaḥ paśyannavicalekṣaṇaḥ
- 1.160.25
स हि तां तर्कयामास रूपतो नृपतिः श्रियम्पुनः संतर्कयामास रवेर्भ्रष्टामिव प्रभाम्
sa hi tāṃ tarkayāmāsa rūpato nṛpatiḥ śriyampunaḥ saṃtarkayāmāsa raverbhraṣṭāmiva prabhām
- 1.160.26
गिरिप्रस्थे तु सा यस्मिन्स्थिता स्वसितलोचनास सवृक्षक्षुपलतो हिरण्मय इवाभवत्
giriprasthe tu sā yasminsthitā svasitalocanāsa savṛkṣakṣupalato hiraṇmaya ivābhavat
- 1.160.27
अवमेने च तां दृष्ट्वा सर्वप्राणभृतां वपुःअवाप्तं चात्मनो मेने स राजा चक्षुषः फलम्
avamene ca tāṃ dṛṣṭvā sarvaprāṇabhṛtāṃ vapuḥavāptaṃ cātmano mene sa rājā cakṣuṣaḥ phalam
- 1.160.28
जन्मप्रभृति यत्किंचिद्दृष्टवान्स महीपतिःरूपं न सदृशं तस्यास्तर्कयामास किंचन
janmaprabhṛti yatkiṃciddṛṣṭavānsa mahīpatiḥrūpaṃ na sadṛśaṃ tasyāstarkayāmāsa kiṃcana
- 1.160.29
तया बद्धमनश्चक्षुः पाशैर्गुणमयैस्तदान चचाल ततो देशाद्बुबुधे न च किंचन
tayā baddhamanaścakṣuḥ pāśairguṇamayaistadāna cacāla tato deśādbubudhe na ca kiṃcana
- 1.160.30
अस्या नूनं विशालाक्ष्याः सदेवासुरमानुषम्लोकं निर्मथ्य धात्रेदं रूपमाविष्कृतं कृतम्
asyā nūnaṃ viśālākṣyāḥ sadevāsuramānuṣamlokaṃ nirmathya dhātredaṃ rūpamāviṣkṛtaṃ kṛtam
- 1.160.31
एवं स तर्कयामास रूपद्रविणसंपदाकन्यामसदृशीं लोके नृपः संवरणस्तदा
evaṃ sa tarkayāmāsa rūpadraviṇasaṃpadākanyāmasadṛśīṃ loke nṛpaḥ saṃvaraṇastadā
- 1.160.32
तां च दृष्ट्वैव कल्याणीं कल्याणाभिजनो नृपःजगाम मनसा चिन्तां काममार्गणपीडितः
tāṃ ca dṛṣṭvaiva kalyāṇīṃ kalyāṇābhijano nṛpaḥjagāma manasā cintāṃ kāmamārgaṇapīḍitaḥ
- 1.160.33
दह्यमानः स तीव्रेण नृपतिर्मन्मथाग्निनाअप्रगल्भां प्रगल्भः स तामुवाच यशस्विनीम्
dahyamānaḥ sa tīvreṇa nṛpatirmanmathāgnināapragalbhāṃ pragalbhaḥ sa tāmuvāca yaśasvinīm
- 1.160.34
कासि कस्यासि रम्भोरु किमर्थं चेह तिष्ठसिकथं च निर्जनेऽरण्ये चरस्येका शुचिस्मिते
kāsi kasyāsi rambhoru kimarthaṃ ceha tiṣṭhasikathaṃ ca nirjane'raṇye carasyekā śucismite
- 1.160.35
त्वं हि सर्वानवद्याङ्गी सर्वाभरणभूषिताविभूषणमिवैतेषां भूषणानामभीप्सितम्
tvaṃ hi sarvānavadyāṅgī sarvābharaṇabhūṣitāvibhūṣaṇamivaiteṣāṃ bhūṣaṇānāmabhīpsitam
- 1.160.36
न देवीं नासुरीं चैव न यक्षीं न च राक्षसीम्न च भोगवतीं मन्ये न गन्धर्वीं न मानुषीम्
na devīṃ nāsurīṃ caiva na yakṣīṃ na ca rākṣasīmna ca bhogavatīṃ manye na gandharvīṃ na mānuṣīm
- 1.160.37
या हि दृष्टा मया काश्चिच्छ्रुता वापि वराङ्गनाःन तासां सदृशीं मन्ये त्वामहं मत्तकाशिनि
yā hi dṛṣṭā mayā kāścicchrutā vāpi varāṅganāḥna tāsāṃ sadṛśīṃ manye tvāmahaṃ mattakāśini
- 1.160.38
एवं तां स महीपालो बभाषे न तु सा तदाकामार्तं निर्जनेऽरण्ये प्रत्यभाषत किंचन
evaṃ tāṃ sa mahīpālo babhāṣe na tu sā tadākāmārtaṃ nirjane'raṇye pratyabhāṣata kiṃcana
- 1.160.39
ततो लालप्यमानस्य पार्थिवस्यायतेक्षणासौदामिनीव साभ्रेषु तत्रैवान्तरधीयत
tato lālapyamānasya pārthivasyāyatekṣaṇāsaudāminīva sābhreṣu tatraivāntaradhīyata
- 1.160.40
तामन्विच्छन्स नृपतिः परिचक्राम तत्तदावनं वनजपत्राक्षीं भ्रमन्नुन्मत्तवत्तदा
tāmanvicchansa nṛpatiḥ paricakrāma tattadāvanaṃ vanajapatrākṣīṃ bhramannunmattavattadā
- 1.160.41
अपश्यमानः स तु तां बहु तत्र विलप्य चनिश्चेष्टः कौरवश्रेष्ठो मुहूर्तं स व्यतिष्ठत
apaśyamānaḥ sa tu tāṃ bahu tatra vilapya caniśceṣṭaḥ kauravaśreṣṭho muhūrtaṃ sa vyatiṣṭhata