Parva.Adhyaya 1.193

धृतराष्ट्र उवाच · dhṛtarāṣṭra uvāca

अहमप्येवमेवैतच्चिन्तयामि यथा युवाम्विवेक्तुं नाहमिच्छामि त्वाकारं विदुरं प्रति

ahamapyevamevaitaccintayāmi yathā yuvāmvivektuṃ nāhamicchāmi tvākāraṃ viduraṃ prati

अतस्तेषां गुणानेव कीर्तयामि विशेषतःनावबुध्येत विदुरो ममाभिप्रायमिङ्गितैः

atasteṣāṃ guṇāneva kīrtayāmi viśeṣataḥnāvabudhyeta viduro mamābhiprāyamiṅgitaiḥ

यच्च त्वं मन्यसे प्राप्तं तद्ब्रूहि त्वं सुयोधनराधेय मन्यसे त्वं च यत्प्राप्तं तद्ब्रवीहि मे

yacca tvaṃ manyase prāptaṃ tadbrūhi tvaṃ suyodhanarādheya manyase tvaṃ ca yatprāptaṃ tadbravīhi me

दुर्योधन उवाच · duryodhana uvāca

अद्य तान्कुशलैर्विप्रैः सुकृतैराप्तकारिभिःकुन्तीपुत्रान्भेदयामो माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ

adya tānkuśalairvipraiḥ sukṛtairāptakāribhiḥkuntīputrānbhedayāmo mādrīputrau ca pāṇḍavau

अथ वा द्रुपदो राजा महद्भिर्वित्तसंचयैःपुत्राश्चास्य प्रलोभ्यन्ताममात्याश्चैव सर्वशः

atha vā drupado rājā mahadbhirvittasaṃcayaiḥputrāścāsya pralobhyantāmamātyāścaiva sarvaśaḥ

परित्यजध्वं राजानं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम्अथ तत्रैव वा तेषां निवासं रोचयन्तु ते

parityajadhvaṃ rājānaṃ kuntīputraṃ yudhiṣṭhiramatha tatraiva vā teṣāṃ nivāsaṃ rocayantu te

इहैषां दोषवद्वासं वर्णयन्तु पृथक्पृथक्ते भिद्यमानास्तत्रैव मनः कुर्वन्तु पाण्डवाः

ihaiṣāṃ doṣavadvāsaṃ varṇayantu pṛthakpṛthakte bhidyamānāstatraiva manaḥ kurvantu pāṇḍavāḥ

अथ वा कुशलाः केचिदुपायनिपुणा नराःइतरेतरतः पार्थान्भेदयन्त्वनुरागतः

atha vā kuśalāḥ kecidupāyanipuṇā narāḥitaretarataḥ pārthānbhedayantvanurāgataḥ

व्युत्थापयन्तु वा कृष्णां बहुत्वात्सुकरं हि तत्अथ वा पाण्डवांस्तस्यां भेदयन्तु ततश्च ताम्

vyutthāpayantu vā kṛṣṇāṃ bahutvātsukaraṃ hi tatatha vā pāṇḍavāṃstasyāṃ bhedayantu tataśca tām

भीमसेनस्य वा राजन्नुपायकुशलैर्नरैःमृत्युर्विधीयतां छन्नैः स हि तेषां बलाधिकः

bhīmasenasya vā rājannupāyakuśalairnaraiḥmṛtyurvidhīyatāṃ channaiḥ sa hi teṣāṃ balādhikaḥ

तस्मिंस्तु निहते राजन्हतोत्साहा हतौजसःयतिष्यन्ते न राज्याय स हि तेषां व्यपाश्रयः

tasmiṃstu nihate rājanhatotsāhā hataujasaḥyatiṣyante na rājyāya sa hi teṣāṃ vyapāśrayaḥ

अजेयो ह्यर्जुनः संख्ये पृष्ठगोपे वृकोदरेतमृते फल्गुनो युद्धे राधेयस्य न पादभाक्

ajeyo hyarjunaḥ saṃkhye pṛṣṭhagope vṛkodaretamṛte phalguno yuddhe rādheyasya na pādabhāk

ते जानमाना दौर्बल्यं भीमसेनमृते महत्अस्मान्बलवतो ज्ञात्वा नशिष्यन्त्यबलीयसः

te jānamānā daurbalyaṃ bhīmasenamṛte mahatasmānbalavato jñātvā naśiṣyantyabalīyasaḥ

इहागतेषु पार्थेषु निदेशवशवर्तिषुप्रवर्तिष्यामहे राजन्यथाश्रद्धं निबर्हणे

ihāgateṣu pārtheṣu nideśavaśavartiṣupravartiṣyāmahe rājanyathāśraddhaṃ nibarhaṇe

अथ वा दर्शनीयाभिः प्रमदाभिर्विलोभ्यताम्एकैकस्तत्र कौन्तेयस्ततः कृष्णा विरज्यताम्

atha vā darśanīyābhiḥ pramadābhirvilobhyatāmekaikastatra kaunteyastataḥ kṛṣṇā virajyatām

प्रेष्यतां वापि राधेयस्तेषामागमनाय वैते लोप्त्रहारैः संधाय वध्यन्तामाप्तकारिभिः

preṣyatāṃ vāpi rādheyasteṣāmāgamanāya vaite loptrahāraiḥ saṃdhāya vadhyantāmāptakāribhiḥ

एतेषामभ्युपायानां यस्ते निर्दोषवान्मतःतस्य प्रयोगमातिष्ठ पुरा कालोऽतिवर्तते

eteṣāmabhyupāyānāṃ yaste nirdoṣavānmataḥtasya prayogamātiṣṭha purā kālo'tivartate

यावच्चाकृतविश्वासा द्रुपदे पार्थिवर्षभेतावदेवाद्य ते शक्या न शक्यास्तु ततः परम्

yāvaccākṛtaviśvāsā drupade pārthivarṣabhetāvadevādya te śakyā na śakyāstu tataḥ param

एषा मम मतिस्तात निग्रहाय प्रवर्ततेसाधु वा यदि वासाधु किं वा राधेय मन्यसे

eṣā mama matistāta nigrahāya pravartatesādhu vā yadi vāsādhu kiṃ vā rādheya manyase